Walang Sagot Sa Tanong Lyrics นิยาย & เรื่องราว

"Kung anong nangyari sayo kanina, bakit ka umiiyak? Kung bakit may sugat ka sa pisngi mo?!" "W-Wala nga lang yon..." Bakit ba sya ganyan lagi?! Ang simple lang naman ng tanong ko! May bibig siya kaya bakit simpleng tanong di pa niya masagot, mahirap ba yong tanong ko sakanya?! Ano bang mas mahirap, exam o yong tanong ko? 2 question lang naman eh, samantalang yong exam over 30 or 50 questions! "Mag sisinungaling ka na nga lang masyado pang halata. Sabihin muna sakin Alyana bago pa ako magalit sayo." Mahinahon kung saad.

sagot nito. Natahimik na ako at pasimpleng hinawakan niya ang aking kamay. "Marga, kung sakali bang manligaw ako sayo sasagutin mo ba ako?" sinserong tanong nito. "Hmmm! Kung manliligaw ka, siguro, pwede. Bakit niyo po na itanong?" "Wala lang. Actually, hindi ako marunong manligaw. Wala sa bokabularyo ko ang panliligaw " wika niya. Na ikina salubong ng kilay ko.

Tatlo sa mga ito ang may dalang gitara kasama na si Mang Lito at kasalukuyan na tumutugtog. "Gabi-gabi, bituin ang tanging saksi, Sa luha kong dala, ng pighati at hapdi. Bakit hinayaan, na tuluyan kang lumayo? Ngayon ang tanging tanong, makakabalik pa ba tayo?" Damn! Hindi niya alam na marunong palang kumanta si Zach! Hindi man ganun kaganda ang boses nito pero hindi rin naman sintunado.

Ako ang matapang na sumagot sa tanong na hindi naman para sa'kin. ••• RaineeeNeee

Nang bigla itong nagsalita sa likuran siya. "are you okay?" pagtatakang tanong nito sa kanya. " " ano ba yan, nanggugulat ka naman eh," gulat niyang sabi kay Cooper sabay hampas sa balikat nito "ouch, I'm just asking?" nakatawang turan niya kay Ally.

balisang tanung ng donya pero walang maisip na sagot si Manang Greta sa kanya dahil wala din naman talaga siyang alam. "Ito.. Kunin mo.. Ikaw nga ang tumawag sa kanya.. Wag mong tigilan hanggat hindi sumasagot.." iniabot ang phone kay Greta. "Sige po Donya.." pagsang ayon nito saka walang tigil na kinontak si Kurt. Maya maya pa ay may sumagot na sa tawag..

May tanong sa mga mata nito. Hindi niya alam kung ano iyon. Marahil kung sigurado siya. Marahil kung gusto pa rin niya. Marahil kung dapat ba nilang gawin ito. Mara didn't answer. Instead, she leaned slightly closer. Iyon ang sagot niya. Sa pagkakataong iyon, walang nangyari. Hindi dahil ayaw nila. Kundi dahil pareho nilang naramdaman na may isang bagay na mas malalim kaysa sa simpleng halik.

--- --- --- "Kung hindi siya umalis..." --- --- --- "Kung buhay siya..." --- --- --- "Bakit hindi siya bumalik?" --- --- --- Walang sagot. --- --- --- Dahil iyon din ang tanong na gusto kong malaman. --- --- --- --- Lumapit si Sebastian. --- --- --- "May dahilan." --- --- --- Napatingin ako sa kanya. --- --- --- "Lahat kayo may dahilan." --- --- --- "Pero walang nag-isip kung ano ang naramdaman ko."

Ang awkward tuloy ng atmosphere. "Hmm" tas isa pa 'yan kanina ko pa sinusubukang kausapin siya pero isang tanong isang sagot lang siya. "May niligawan ka na ba noon?" I asked out of nowhere. Sumagi lang kasi sa isip ko ang tanong ni Trice sa akin kanina. "What?" tinignan ko siya. Hindi maguhit ang mukha niya. Gulong-gulo ito. "Wala? bakit wala? hindi ka marunong manligaw ano?" hindi pa man siya nakakasagot ay inunahan ko na. Halata naman kasing wala sa hitsura niya ang manligaw.

“Bakit hindi e, ako ang nakakaramdam. Na kahit anong gawin ko, hindi ka talaga mawala sa isip ko. Sa tuwing nakikita kita sa campus, nalulungkot ako kasi nandiyan ka at nakikita ko pero ikaw sa akin ay para lang akong hangin. Mabuti pa nga siguro yung hangin, nararamdaman kahit hindi nakikita. Ako kasi sa’yo, hindi mo na nakikita, hindi mo pa nararamdaman. Kaya nga, noong nasa library tayo, sabi ko sa sarili ko, now or never na. Nag-ipon talaga ako ng lakas loob dahil hirap na hirap na ako. Alam kong mahirap ang tanong ko o alam kong masyadong mabilis na magsabi ako pero tinanong mo na ako at siguro naman, may karapatan na din akong tanungin kita?” “Anong tanong mo?” “Gusto mo ba ako?” “Ha?