War Freak In Tagalog Novels & Stories

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

I said while eating some chips that is on our table "Sige nga, bro. How sure you are that Enna is happy with someone else? Can't you see that ikaw ang mahal ni Enna at wala ng iba, bakit ba hindi maiintindihan 'yun? Alam ko na mahal mo rin siya, bakit mo pa ba pinapahirapan ang sarili mo?"

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

inis niyang sabi sa scientist. Tumayo siya at nagpalakad-lakad. Malalim ang iniisip. "Werewolves are half humans," halos pabulong niyang sabi nang huminto siya sa paglalakad. "Paano kung kaya negative ang lumalabas sa test ay dahil nasa anyong tao sila?" Napakunot iyong scientist. "Ano po ang ibig niyong sabihin?"

"Yes. Lalo na pag after ng exam. Pamparelax namin dito. Madalas din kami magmovie marathon dito pero never kaming nanood ng horror dahil takot si Jana sa horror." Ouch Mara! Ayan ang gusto mo diba? Saktan mo pa sarili mo! Magtanong ka pa! "Parang sanctuary niyo na din pala ito." Hindi ko alam kung paano ko nasabi iyon ng hindi nauutal o naghihimigan ng lungkot. "Hmmm maybe? Kasi sa tuwing stress yun at may problema dito yun madalas pumunta." "May susi siya ng rest house niyo?"

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

Crush ko pa lang naman si Kuya Cartier pero masakit konti ha! "Or whatever..." Umirap si Cha bago humarap sa babaeng nakakapit kay Cartier. "Just to clear our name, Miss. Kapatid ko ang lalaking 'yan at kaibigan ko ang kasama namin na parang kapatid na rin niya." Really? Parang kapatid din ako? Mukhang nagulat naman ang babaeng iyon sa sinabi ni Cha. "I'm sor—" "Hindi ako natanggap ng sorry galing sa mga warfreak na babae," umirap ito bago sila talikuran.

Umiling-iling naman ako "Kasama ko siya sa paggawa ng virus. Isa siyang full German, at siya ang namumuno sa authorities para hulihin ka. Gusto niyang wasakin ang cure para lalong kumalat ang virus, at ang alam niya ay nasa iyo ang mga cure. Hindi niya alam na ako ang gumagawa ng cure." Napahinto naman ako sa sinabi niya. "Ano? Bakit niya gustong wasakin ang cure? Is he insane?" gulat na tanong ko.

Game na game si Maxine at gusto ko yun. "Oooh F*ck! Your Uncle Drake, aaaah ang sarap mo, ang tigas mo, ang laki at… aaaaaah, Sh*t! Nakakabaliw ka, Uncle," sigaw nito. Halos tumirik ang mata ni Maxine nang tulungan ko siyang bumilis ng kadyot at indayog.