Novel & Cerita We Made It

Tumayo ang isa, kahit kita na ang pwet nito dahil sa pagkapunit ng kanyang short pants. Pagkatapos ay nagpatuloy kami sa paglalakad na parang lasing na nagpagiwang-giwang sa daan. Madalang lang kami makakakain ng kanin, dahil puro kamote at iba pang gulay ang hinahain para sa amin.

Bumuntong-hiningang saad naman ni Yuhan. “Thank you guys”. Sabay silang napalingon sa akin. “We succeed because of your plan, Elijah”. Umiling ako. “Nagtagumpay tayo dahil sa tulong din ninyo”. Hindi sila kumibo. “I hope this is the end”. “This is it!” “We are finally moving forward” “Wala nang banta… hindi na natin kailangang matakot para sa pamilya natin”. Saad ko naman.

I DID IT! "WOOOOOOOOOOHHHH!!! ANG GALING MO, LUCKY!!!" Sigawan ng mga ka-rank ko saka ako dinumog sa gitna ng platform. Tuwang-tuwa naman ako dahil sa mga papuri nila. I made it! And I can't believe that I defeated them like that!

Napa yuko ako no'ng maisip ko kung makaka survive pa ba ako ngayong lantad na ang tinatago kong lihim? Paano na ako makakapasok pagkatapos nito? Paniguradong wala na akong mukhang maihaharap sakanilang lahat pagkatapos ng nangyare. Nagsimulang pa andarin ni Wesley ang sasakyan at hindi muna kami umuwi. Nag punta kami sa isang lugar kung saan pwedeng magsaya. Nag punta kaming mall tapos nag arcade kami.

Masaya ang lahat dahil sa wakas kasal na kami. We are finally married.

Natawa nalang kami dahil wasted na wasted na rin ang itsura niya. Matapos silang magpakalunod sa alak ay napagdesisyunan din naming umuwi agad dahil maaga pa ang trabaho namin bukas. Ako nalang ang nagbook ng masasakyan nila at kinuha ang mga plate number just to make sure that they get home safe. Sunod ay nagbook na rin ako ng para sa 'kin.

Next day... In the morning we went hiking. It was about 12 pm when we got home. So when we came, we ate right away. Zack, Al, Sam and I, we're cooks. Nung noon time, halos nagkwentuhan, kantahan, andiraan lang ang ginawa namin para makilala at mawala ang awkwardness sa isa't-isa. Zack volunteered that he will sing. So, while his brother is playing a guitar, he is singing Your Song by Parokya ni Edgar.

"I don't know… sa'n ba masarap?" "Actually, may alam ako," she said and I turned back to her and nodded. Bago kami umalis ay pumunta muna kami sa itaas para makuha ang kan'yang mga gamit. Diretso lang ang lakad namin at halos lahat ng mga tao rito ay busy sa ginagawa. It didn't took us that long until we arrived at my car once again, at gulat pa ito nang makitang nakaandar ito. "'Di mo naman sinabi! Sana pinatay mo muna."

Natatawa naman ang mga kasama ko sa pagsigaw na ginawa ko. Sa wakas ay hindi na kami nakakadena! Sa wakas ay malaya na rin kami! Makakauwi na kami sa mga bahay namin! Fina-fucking-lly!

Looks like we made it Look how far we've come, my baby We mighta took the long way We knew we'd get there someday Kung sana pinaniwalaan ko sya hindi sana nangyari ito napangunahan ako ng takot at lao na ng galit. Natatakot ako na baka ulitin at saktan nya muli ako. At galit sa ginawa nyang pagtataksil akin. Ain't nothin' better We beat the odds together I'm glad we didn't listen Look at what we would be missin' They said, "I bet they'll never make it"