We Made It Novels & Stories

Hindi ko maiwasang matawa at mapangiti dahil sa kaniyang biro. Mayamaya ay kumalas na rin kami sa isa’t isa mula sa mahigpit na pagkakayakap. Nagsimula na ulit kaming lumakad patungo sa aming destinasyon habang magkahawak ang aming mga kamay. Pagkarating namin sa lugar ay nadatnan namin ang ama ni Akira na umiinom ng— coke float ba iyon? Nagtatakang napatingin ako kay Akira and then he smirks on me.

Pinigilan ko ang paghinga ko dahil sa tense na nararamdaman ko halos kapusin ako ng lakas dahil sa ginawa namin. Ng makasurvive kami ay Doon lang ako nakahinga ng malakas at agad na nagtungo sa susunod gumapang ulit kami dito lang sa laser na ito ay inabot na kami ng Isang oras, paano pa kaya mamaya sa susunod na daan. " Wooh!" Sambit naming tatlo sabay sabay pa kami ng makarating kami at nakahinga ng maluwag.

"We’re adjusting, but we’re doing it together. That’s what matters." Nag-smile ako, tinignan siya ng diretso sa mata. "I know. We’re making it work." Habang ang gabi ay patuloy, natapos namin ang araw nang may kasamang tawanan at kwentuhan. Bago kami matulog, isang huling sulyap kay Drack ang nagpapaalala sa akin kung gaano kami ka-lucky sa bawat sandali. Hindi man perpekto ang buhay namin, pero natutunan namin mag-adjust, magtulungan, at higit sa lahat, magbigay ng halaga sa isa’t isa.

"O kung gusto mo, mag text ulit tayo habang nag uusap para walang may makarinig? Kagaya no'ng ginawa natin sa resort." Matapos niyang sabihin 'yon e bigla kong naalala 'yong ginawa naming 'yon no'ng nasa resort kami. Badtrip itong si Cedrick e. Laging pahamak. Muntik na kaming ma buking dahil do'n.

Nagising akong mahigpit na nakayakap sakin si Gerald. Biglang nag-flashback sakin yung mga nang yari kagabi. Pakiramdam ko ay nag- init bigla yung mga pisngi ko pero napangiti in ako malaunan. We did it. Yes we did.

Dumungaw ito sa bintana at hinayaan ang sikat ng araw na tumama sa napakinis nitong mukha. Hindi mawala-wala ang ngiti ni Luke sa kanyang labi. Kung si Kina ay gandang-ganda sa tanawing mayroon sa lugar na iyon, higit pa roon ang kagandahang meron siyang nakikita ngayon. 'We reached our destination.' wika ng boses ng babaeng nakaprogram. Bumaba silang dalawa at bumungad sa kanila ang hindi kalakihang bahay na gawa sa mga kahoy at kawayan. Maging ang bubong nito ay gawa lang din sa anahaw.

Nag thank you naman kami kay brent sa pag libre nya. Tumayo na nga kami sa aming kina u-upuan at lumabas na ng restaurant. Nag lakad na kami pa labas ng mall habang nag ku-kwentuhan. Masyado na kasing gabi. "So, pano aalis na kami, bro, thank you sa treat." Saad ni drake kay brent. At agad naman silang nag ba-bye sa amin.

Narinig ko siya na tumawa dahil sa inakto ko. "We should go back, mahirap makabalik kapag dumilim na," we fixed ourselves and went back sa rest house. I tried my best to walk normally, buti at walang maids nung makarating kami. We went to our respective rooms to cleaned up and change our clothes. I swear to god I ain't doing that again.

Now playing: 'You're still the one' by Shainia Twain. Looks like we made it Look how far we've come my baby We might a took the long way We knew we'd get there someday Wow so talagang laging may baby na kasama 'yun kanta ha! Sinasadya ba this? They said, "I bet they'll never make it" But just look at us holding on We're still together, still going strong "San ba Tayo pupunta?" Tanong ko Kay Rare. "Anywhere." Tipid na sagot niya

Muli akong makakaapak sa kasumpa-sumpang lugar na pinuntahan namin kahapon. Kagaya ng kahapon ay si Ashell na ang ginamit namin. Mga bente minutos lang naman at narating na namin ang aming destinasyon. Nilabanan ko ang pangangatog ng aking sistema ng makapasok na kami ng tuluyan sa private cemetery. "I-igaganti ko k-kayo!" Iyon ang unang salitang lumabas sa bibig ni Allyssa. Bagay na hindi namin inaasahan ni Ashmer.