We Made It Novels & Stories

Sabihin niyo nga. ~~Looks like we made it Look how far we've come my baby We mighta took the long way We knew we'd get there someday-- They said, "I bet they'll never make it" But just look at us holding on We're still together still going strong~~~ Parang lulukso yong puso ko sa tuwa ng makita ko siyang kumakanta sa labas ng classroom namin na may dala dalang isang boquet of flowers and teddy bear OMGGG i thought nakalimutan na niya

Dagdag niya pa, nalaglag ang aking panga sa kanyang sinabi. Paano nila nagawa iyon? Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko? Oh damn! Ang kapal talaga ng mukha nila! “We need to do this,” I uttered. Maverick nodded his head with complete confidence. Alam kong magagawa namin ito ngayon, magagawa namin anuman ang mangyari dahil hindi ako papayag na aapihin muli at bababa na naman. Pareho kaming dalawa na kumilos nang buong tapang. We did everything—just the two of us with the help of our alliance.

and for petes sake we're naked..

Hindi ko maiwasang matawa at mapangiti dahil sa kaniyang biro. Mayamaya ay kumalas na rin kami sa isa’t isa mula sa mahigpit na pagkakayakap. Nagsimula na ulit kaming lumakad patungo sa aming destinasyon habang magkahawak ang aming mga kamay. Pagkarating namin sa lugar ay nadatnan namin ang ama ni Akira na umiinom ng— coke float ba iyon? Nagtatakang napatingin ako kay Akira and then he smirks on me.

Pinigilan ko ang paghinga ko dahil sa tense na nararamdaman ko halos kapusin ako ng lakas dahil sa ginawa namin. Ng makasurvive kami ay Doon lang ako nakahinga ng malakas at agad na nagtungo sa susunod gumapang ulit kami dito lang sa laser na ito ay inabot na kami ng Isang oras, paano pa kaya mamaya sa susunod na daan. " Wooh!" Sambit naming tatlo sabay sabay pa kami ng makarating kami at nakahinga ng maluwag.

"We’re adjusting, but we’re doing it together. That’s what matters." Nag-smile ako, tinignan siya ng diretso sa mata. "I know. We’re making it work." Habang ang gabi ay patuloy, natapos namin ang araw nang may kasamang tawanan at kwentuhan. Bago kami matulog, isang huling sulyap kay Drack ang nagpapaalala sa akin kung gaano kami ka-lucky sa bawat sandali. Hindi man perpekto ang buhay namin, pero natutunan namin mag-adjust, magtulungan, at higit sa lahat, magbigay ng halaga sa isa’t isa.

"O kung gusto mo, mag text ulit tayo habang nag uusap para walang may makarinig? Kagaya no'ng ginawa natin sa resort." Matapos niyang sabihin 'yon e bigla kong naalala 'yong ginawa naming 'yon no'ng nasa resort kami. Badtrip itong si Cedrick e. Laging pahamak. Muntik na kaming ma buking dahil do'n.

Nang mayari kami ay ang lakad na kami papuntang Fort Santiago, may isang skwelahan pa kaming nadaanan. Hindi kami nakapag lakad ng maayos dahil sa picture, it's either sa phone ko or sa film camera ko. Sabi ko sa phone ko nalang kasi I love photos lalo na kung may memories. "Gawa tayong i* natin." Sabi ni Marisse, agad naman gumawa si Maxine. Initial namin ang inilagay na username, AMIMSS ang baho HAHAHHAA. After years of taking picture ay sa wakas malapit na kami sa Fort Santiago.

Nagising akong mahigpit na nakayakap sakin si Gerald. Biglang nag-flashback sakin yung mga nang yari kagabi. Pakiramdam ko ay nag- init bigla yung mga pisngi ko pero napangiti in ako malaunan. We did it. Yes we did.

Dumungaw ito sa bintana at hinayaan ang sikat ng araw na tumama sa napakinis nitong mukha. Hindi mawala-wala ang ngiti ni Luke sa kanyang labi. Kung si Kina ay gandang-ganda sa tanawing mayroon sa lugar na iyon, higit pa roon ang kagandahang meron siyang nakikita ngayon. 'We reached our destination.' wika ng boses ng babaeng nakaprogram. Bumaba silang dalawa at bumungad sa kanila ang hindi kalakihang bahay na gawa sa mga kahoy at kawayan. Maging ang bubong nito ay gawa lang din sa anahaw.