We Made It Novels & Stories

"Grabe! Sobrang gwapo at ganda ng mommy nung kambal oh!" "Kaya nga! bagay na bagay sila!" "kakainggit! masyadong magandang lahi!" Ilan lang 'yan sa mga naririnig namin. Naiiling kaming kumain at mabilis na tinapos iyon. After that, nagpasya na kaming umuwi. May gagawin pa rin si Luigi kaya hindi na kami nakakapagpahatid rito.

Ilang beses namin ginawa ang pagtatalalik hanggang sa abutin kami ng alas-tres ng umaga. Nang matapos kami sa p********k nahiya pa siyang tumingin dahil sa labas namin ginawa ang love making baka kasi magising ang mga kasama namin kapag nasa loob kami kaagad na nagbihis ang asawa ko at sumunod ako. Pumasok na kami sa loob nang bahay at bumalik sa kwarto para muling matulog kasama ang mga anak namin. "Success, thank you, mommy..." bulong ko sa kanya at natawa kaming dalawa nang mahina.

banggit ni Carl, at tumawa siya. "Oh, shut up," Kevin hissed, at umiwas siya ng tingin dahil wala siya masabi to argue back with him. Hold on. Don't tell me we're going to the AK house. The car halted, and we all went out. Pagkapasok sa bahay ay may nadatnan akong tao na nakaupo sa couch already. Parang kilala ko ang likod na 'to. "Mom?" I called, at mabilis ako lumapit sa kaniya.

Medyo late na kami nakakauwi dahil rush hour na rin at traffic. Magaan lang ang pakiramdam ko habang pauwi kami. Parang naiwan ko nga sa mall ang bigat ng kahihiyan na dala-dala ko kanina. I just now feel confident and calm after all that we did. Malaking tulong din talaga ang nagagawa ng paglilibang sa sarili dahil nakakagaan ng isip. It was nine in the evening when we arrived. Hindi nga lang ako agad nakababa nang makitang may hindi pamilyar na puting sasakyan na nakaparada sa harap ng bahay ni Arden.

The party continues medyo may amats na din ako. One thing led to another Harold and I leaving Jen condo, and went to a hotel and that’s where we made out. Buti na lang at bumalik ako sa wisyo I didn’t give in. Ayoko, lalo na at una pa lang namin. Hindi naman siya nagalit at pumayag na lang sa gusto ko. “Fine, ihahatid kita.” Sabi ni Harold at lumabas na kami ng room. “Sorry, I should have asked your permission first.” Sabi niya habang naglalakad kami papuntang elevator.

Palusot ko rito "Anak dito ka na lang muna, kailangan ko ng kasama, mamaya atakihin na naman si Aria" I sigh. wala akong nagawa kundi ang umupo sa sofa at nanood na lang ng tv. Ang hirap naman ng buhay. Paano ko matutulungan sila mama? Aish! kainis talaga! Match Maker Company? ang pumasok bigla sa isip ko. paano? I mean ano naman kayang trabaho ang Naghihintay sa akin doon, legal ba iyon? baka naman ibebenta nila ang kaluluwa ko.

“I will make you mine. I promise I will make you mine.” Marahas niya nang pinunasan ang kanyang mga luha saka hinamig na ang kanyang sarili. Maya-maya pa’y binuhay niya na ang makina ng kanyang sasakyan at punong-puno pa rin ng hinanakit na nilisan na ang lugar na iyon.

Tumayo ang isa, kahit kita na ang pwet nito dahil sa pagkapunit ng kanyang short pants. Pagkatapos ay nagpatuloy kami sa paglalakad na parang lasing na nagpagiwang-giwang sa daan. Madalang lang kami makakakain ng kanin, dahil puro kamote at iba pang gulay ang hinahain para sa amin.

Bumuntong-hiningang saad naman ni Yuhan. “Thank you guys”. Sabay silang napalingon sa akin. “We succeed because of your plan, Elijah”. Umiling ako. “Nagtagumpay tayo dahil sa tulong din ninyo”. Hindi sila kumibo. “I hope this is the end”. “This is it!” “We are finally moving forward” “Wala nang banta… hindi na natin kailangang matakot para sa pamilya natin”. Saad ko naman.

"I don't know… sa'n ba masarap?" "Actually, may alam ako," she said and I turned back to her and nodded. Bago kami umalis ay pumunta muna kami sa itaas para makuha ang kan'yang mga gamit. Diretso lang ang lakad namin at halos lahat ng mga tao rito ay busy sa ginagawa. It didn't took us that long until we arrived at my car once again, at gulat pa ito nang makitang nakaandar ito. "'Di mo naman sinabi! Sana pinatay mo muna."