Novel & Cerita What Did You Eat Yesterday

Literal na hindi ko alam kung anong oras na. Napatingin ako sa tray ng pagkain sa table na dinala ng isang babae kanina. Perhaps isang helper dito. Kawawa naman siya, nagtatrabaho siya para sa isang masamang tao. Steak. May rice. At may basong tubig. Muntik pa akong mapatakbo kanina nang makita ko ang tubig. Pero dahil mapride ako, kalma lang. Hindi ko alam kung anong trip niya. Baka gusto niyang pabutihin ang loob ko? Or baka gusto lang niyang ‘di ako mamatay agad.

Diko kaya talaga. Ibinaba ko ang baso saka nilinis ang kalat ko. Tinatamad ako mag luto. Nagugutom na ako. Gusto ko ng pizza at burger kanina pa ako nag lalaway don. Di naman siguro masama kung minsan ay kakain ako noon. Hihi. Konti lang, promise. Bukas healthy diet na ako. °_° Napa tulala ako nang mapag tanto kung gaano na kadaming pizza at burger na ang nakain ko. Wala nang laman ang dalawang box ng pizza at nag kalat na din ang mga balat ng limang burgers na inorder ko. T_T

Natatawang pagtatanong ko rito. "Regalo na nga 'tong presence ko, Miss President." He smirked. Imbis na sagutin ito, tinawanan ko na lang siya. Mas lalong sumasakit ang ulo ko tuwing nagsasalita. I forgot to eat again last night. Jamaican at smoothie pa ang last meal ko kaya hindi na nakakapagtakang masama ang pakiramdam ko ngayon. I wonder if the canteen has soup today.

sabi nito kaya napaisip ako, Eat what? To be Continued….

"HAY D'yos ko! Anak talaga ng tipaklong oh. Ano na naman bang kakainin ko ngayon?" Pabagsak kong isinara ang pinto ng ref ko nang walang makitang pagkain roon. Kagabi pa walang laman ang sikmura ko. Nitong mga nakaraang araw naman ay panay itlog, sardinas at noodles nalang ang kinakain ko.

“You should wear comfortable clothes.” Umiling ako at tumugon. “Hindi naman sa gano’n. Hihintayin pa natin ang ama mo at si Pierce hindi pa dumarating.” Kumuha ng pagkain si Pietro at sinalinan ang plato ko. A bacon, hotdogs, ham, and a fried rice perfect for a breakfast. Hindi ako sanay. His gestures surprised me. Hindi naman kasi ganito ang nobya ko noon. Mas ako ang gumagawa no’n para sa kan’ya which I loved doing not until now. Iba pala ang pakiramdam kapag pinagsisilbihan ka.

Mukhang buong araw na hindi magiging maganda ang araw ko. Nagpasya ako na magtrabaho na lang muna at mamaya na siya sabihan. Ayaw kong mamayani ang nararamdaman kong inis para sa kanya. Nang mag-lunchtime ay binilhan ako ni Damien ng pagkain. Kapag ganito ay hindi ko maiwasan na maisip pa rin si Ysla dahil nga sa kung ano-ano ang binabaon niya. Itlog, hotdog, corned beef. Anong klase yon? Hindi ba masama sa katawan kapag laging ganon?

sa dami ng sinabi ko iyon lamang ang narinig kong sagot niya "hmm yep kumain na po kanina ng biscuit and i think that enough for a dinner saka nagda-diet rin po kasi ako" palusot ko rito dahil siguradong kumain sa labas kaya habang maaga tatanggihan ko na rin sana agad

“You didn’t eat dinner yet, did you?” Napalingon siya, kunot ang noo. “Sir, parang stalker kayo ah. Paano niyo nalaman?” Bahagyang kumunot ang noo nito, saka muling binaling ang tingin sa kalsada. “You look pale. You didn’t eat lunch yesterday. So I assumed.” “Assume na naman,” mabilis niyang balik. Halos mapakagat siya sa labi matapos sabihin ‘yon, pero huli na.

Buti pa dito fresh, kung sa akin to powdered juice lang okay na ako. Kumuha na rin ako ng kanin at tsaka ulam. There are fried rice ham, bacon, hotdog and eggs. Lahat gusto ko kaya kinuha ko lahat. Hindi lahat-lahat dahil may natira naman. I did not ate anything kaya feeling ko ay isang taon akong hindi nakakain. I have a lot of empty space in my stomach that I need to fill in.