Novel & Cerita What Is A Lady In Waiting

Hindi rin magpapatalo sa dami ng mamahalin at babasaging muwebles sa paligid. Kaming dalawa lang ang naglalakad papunta sa palasyong ito nang may nakasalubong kaming isang babaeng kasing tanda rin ng Empress ngunit may tatlong parang katulong sa kanyang paligid pero kahit na katulong, mukhang sopistikada rin ang mga iyon. Naiiba rin ang suot nila sa suot ng iba pang mga katulong. "Oh my! Lady Ackerley, where are your ladies in waiting?" Pagbungad sa amin ng babae.

A knock at the door startled her, pulling her from her thoughts. Sighing, she opened it. A young maid stood there, her crisp uniform and uneasy expression all too familiar. “Young Lady, dinner is ready. Ma’am and Sir are waiting for you in the dining room,” she said, her voice soft, almost apologetic. Lily offered a strained smile, feeling the weight of the situation pressing in. “Please, just call me by my name. We’re the same age. It feels weird to be called that.” The maid hesitated, clearly uncomfortable with the request. “Ma’am and Sir won’t allow that. You’re the wife of the Young Master. It’s... protocol,” she explained. “But my name is Lucy, if that helps.”

Ilang beses din naman kaming tumigil kanina sa pagpapatakbo sa mga ‘to, pero hindi naman ‘yon sapat para sa pahinga ng mga ‘to lalo na’t medyo mainit din naman kanina. “Young Lady, the Young Master is waiting for you in the dining area,” saad ng butler sa akin. Tinulungan din ako ni Kieran sa pagbaba sa kabayo, pero kahit kailan ay hindi ako umimik, dahil parang tama talaga ang hinala ko. May mali. May itinatago sila sa akin. Kung aalamin ko man ‘yon, hindi ko alam kung paano.

Ginagamit lang nila ang tagalog kapag nakikipag-usap sila sa mga pilipino or humans sa Pilipinas na clueless sa existance ng mga supernatural beings. ' This hallway ay patungo sa royal chambers, Maid staff is only allowed during morning hours.' He said in a casual and formal tone. Ignoring her rude behavior. Kumunot ang noo ng babae na tila ay naguguluhan ito, tumaas ang kilay pagkatapos ay nameywang bago siya sinagot. ' funny, how you just automatically assume a woman is a maid.' She snapped irritably at him.

bati ng babae. "Ikinagagalak namin na makilala ka," segunda naman ng lalake. Ang pormal nila kung magsalita. "Sino kayo?" I asked in a rude tone. I didn't mean it. Ganoon lang talaga ako magsalita. "Inutos po sa amin ni Lady Cassa na gabayan ka patungo sa iyong pansamantalang tutuluyan habang ika'y nananaliti dito," sagot ng babae.

Ilang sandali lang ay bumukas ang pinto. Isang butler—oo, totoong may butler—ang sumalubong sa kan’ya. Tuwid ang likod, maayos ang uniporme, at may ekspresyon na tila sinanay buong buhay para huwag ipakita ang iniisip. "Ms. Ramirez?" anito. "They're waiting for you in the dining hall." They. Hindi Cassian. Hindi lang siya. Kundi buong pamilya.

Nakakahilo kasi ang pagco-commute at natagalan ako dahil first time kong ginawa iyon. "Ano 'yon—Lady Astrid, kayo pala!" halata ang pagkabigla sa boses ng guwardya nang makita ako. Hindi ko pa nasasabi ang sadya ko nang pagbuksan niya agad ako ng gate hindi gaya no'ng una naming pagkikita. "Tuloy po kayo! Kanina pa kayo hinihintay ni Madame Amelia." "Hinihintay niya ako?" hindi makapaniwalang tanong ko. Kung gano'n, alam niyang pupunta ako rito?

One butler, isang matandang babae na mukhang housekeeper, at isang lalaking parang bodyguard na hindi mo gugustuhing asarin sa kanto. Tahimik lang si “Sir” habang naglalakad papasok. Sa likod namin, may kasunod na babae—siguro secretary, kasi may hawak na iPad at mukhang alam niya kung paano ayusin ang mundo ng amo niya in a single swipe. “Prepare the guest room beside Princess’ room,” utos ng lalaki sa isa sa staff. “And bring the standard employee contract.”

“Yes, Sir… at kararating lang po ng Mama ninyo.” Maayos na sumagot ang ladyguard, dahan-dahang inayos ang kanyang uniporme habang diretso ang tingin kay Drickson. Seryoso ang kanyang mga mata, walang bahid ng kalokohan, habang hinihintay ang susunod na utos. “’Yung babae, nakita mo na ba?! Ang itsura niya?!”

She looks sophisticated wearing her white dress with her lips in bold red. And I don't know why I'm nervous that it's taking them so long to finish whatever they're doing inside. I was biting my lower lip, patiently waiting when the elevator opened. That's when I saw Mr. Miller went out of it. Napatayo ako at agad siyang nginitian bilang bati. "Good afternoon, Sir." He courtly nodded his head as he returned my smile. "Good afternoon. Si Lucan?" "He's still with his..." I cleared my throat, thinking what is the right label I should address the woman inside Lucan's office. "With his girlfriend, Sir," I continued like what the woman used to introduce herself.