Novel & Cerita What Made Athena Angry

Ramdam ko ang paninikip ng dibdib ko habang hinahapit ni Atticus ang kamay ko, waring ipinaaalala na kasama ko siya kahit gaano pa katindi ang taong kaharap namin. "Thanos," bigkas ni Athena sa malamig at walang bahid emosyon na tinig, parang isang pangalan na mabigat pakinggan at puno ng nakatagong panganib. Umawang ang labi ko, hindi ko alam kung dahil sa kaba o dahil sa bigat ng presensya ng lalaking kaharap namin. Lumingon ako kay Atticus, mahigpit ang panga niya, at matalim ang tingin sa dalawang nagsusukatan ng titig, para bang kahit bahagyang kilos ay pwedeng maging simula ng isang digmaan.

Pagkatapos ay naupo siya sa tabi ko. Hindi kalayuan. Ngunit sapat para lalo akong kabahan. "May naramdaman ka ba para sa akin?" Seryoso ang kanyang mukha. Wala akong maisagot. Para bang biglang nagsara ang lalamunan ko. Hindi ko alam kung paano sasagutin ang tanong na iyon. "Athena." Muli niyang tawag. Napayuko ako. "Mali po kasi ito." Mahina ngunit malinaw ang pagkakasabi ko. "Anak n'yo si Amarah. Best friend ko siya." Iyon lang ang tanging naisip kong dahilan.

Kinakabahan na anas ko. Sumampa ito sa kama nang hindi tinatanggal ang matatalim na tingin sa akin. "I will punish you in a painful way." Napasigaw ako ng mabilis niyang ipinasok ang kanyang pagkalalaki sa aking pagkababae. "Aaaahh!" Hindi na ako birhen pero nasasaktan pa din ako dahil sa ginagawa ni Aiden. Ramdam ko ang galit sa bawat pag ulos na ginagawa nito.

Kahit na may di sila pinagkasunduan kanina ni Athena ay napawi naman lahat ng inis niya dahil sa mga sumunod na pangyayari. Naisip niya na hindi siya papayag na hindi maagaw si Athena sa pinakasalan nito. Gagawin niya ang lahat para makuha si Athena. Para kay Marco si Athena ay para sa kanya lamang. Ang ngiti na nakaukit sa mga labi nito ay biglang nawala habang iniisip ang mga susunod niyang hakbang. 'Mapapasaakin ka rin Athena, hindi man ngayon pero sinisiguro kong malapit na.'

hindi na napigilan na tanong ni Athena at napalunok na lang din talaga siya ng sarili niyang laway dahil parang alam na niya kung ano nga iyon. “Galit na galit na si junjun at kanina ka pa nya gustong angkinin ulit,” bulong ni Lucas sa punong tainga ni Athena at saka niya kinuha ang isa nitong kamay at dahan dahan na inihawak sa kanyang naghuhumindig na sh*ft. Nagulat naman si Athena sa ginawa na iyon ni Lucas kaua naman agad niyang hinila ang kanyang kamay at tila ba bigla siyang natauhan dahil doon.

Sagot ko naman sa mga ito. "Paano naman ako makakaganti doon kung ganyan na iniiwasan niya ako. Kaya yun medyo mainit lang talaga ang ulo ko." Sabi ko sa kanila. "Baka naman iba na yan Athena ha? Baka kaya ka naiinis ay dahil namimiss mo na iyong bata. Ayaw mo lang aminin sa sarili mo."

Hindi sigurado si Athena kung guni-guni lang niya iyon, pero ramdam niya ang isang matinding murderous intent mula kay Solenn. Si Solenn... gustong saktan si Zoe. Biglang kinilabutan si Athena. Ang akala niyang spoiled brat lang na si Solenn, kapag nagmalupit pala, ay hindi pahuhuli sa kaniya. Kailan pa ba sobrang na-offend ni Zoe si Solenn para maging ganito katindi ang galit nito? Gayunpaman, lihim na natutuwa si Athena. Sana lang ay hindi siya mabigo sa inaasahan niya kay Solenn!

Napansin ko rin agad ang bahagyang pamumula ng ilong niya na ano mang oras ay parang iiyak na. I had always known Athena to be a fighter but there was someone whom she actually feared the most. Her own father. “You’re not answering any of my calls and you skipped your classes to explore Europe? You didn’t even perform in the Advent Concert! I told you to do that, pero hindi mo na naman ako sinunod. Why, Athena? Nagrerebelde ka na naman ba?” “No, Dad. I hope, you understand—” Athena answered but her father just cut her off.

tanong ni Hades na malamig siyang tinignan. “Yes! Once everything is done, we will really leave. Sorry for ruining your peaceful life.” Athena sarcastically said. “What did you do? I heard how you always shout at my Mom while pushing her away! Why didn’t you just come with your Mommy?” tanong pa ni Athena na mukhang hindi na pinag-iisipan pa ang kaniyang mga sinasabi kaya agad ko siyang hinawakan sa palapulsuhan bago ko tinawag ang kaniyang pangalan.