Novel & Cerita Where The Stars Land

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

Hindi man naging maganda ang unang pagtatagpo namin, napuno man kami ng pag aaway at madalas na pagtatalo kahit sa maliit na bagay lang, naging rason yun para mas makilala pa namin ang isa't isa at matutunan na tanggapin ang mga mali namin. " Sakay na Star!" Aniya na nauna ng maupo sa kabayo, Hinawakan niya ang kamay ko at dahan dahang inangat para makasampa sa unahan. " Maglibot muna tayo sa Rancho bago ako umalis mamaya." Aniya at mahigpit na hinawakan ang bewang ko ng isa niyang kamay. " I will miss holding you so tightly Star." Bulong niya at nag simula ng patakbuhin ang kabayo niya.

Parang sila lang ang nakakaintindi sa 'kin, sa mga hinanakit ko sa mga magulang ko. "Hmm?" I didn't look at him because I was busy eyeing my favorite group of stars, constellation to be exact. Para itong smiley face. Dalawang bituin sa ibabaw na nagsisilbing mata, at naka-kurbang limang bituin sa ibaba na nagsisilbing isang ngiti. Para nitong sinasabi na. "just look at us if you're feeling sad, because we can make you smile just by shining at night. we're always here for you, 'kay?"

Nag iwan ako ng notes at pagkain para kay jae incase na magising siya, paniguradong hahanapin ako non. I sip my wine as enjoying the night view, cold air, and peaceful wave of the sea. Napakatahimik, ang gaan sa pakiramdam.. stress reliever ika nga. Mabuti na nga lang ay kahit papaano ay pinapayagan ang mga pasahero ng cruise na ito na maglakad lakad sa paligid kahit gabi, medyo may mga tao rin na kasama kong pinagmamasdan ang langit at dinadama ang malamig na hangi.

Ilang minuto pa ng pag-da-drive bumungad sa amin ang isang malaking gate. Mabilis iyong bumukas para papasukin kami—‘yong sasakyan syempre. Secluded and so rich-like. Iyan ang nasa utak ko habang nakamasid lang sa paligid. “This is where your home will be from now on.” Can I really call it home? I pondered quietly while gently staring at the exquisite landscaping around us.

Alas-nuebe sila umalis ng Disneyland hotel, at lampas alas-diyes sila nakarating sa Koishikawa dahil sa mabigat na traffic. Hindi mapigilan ni Rinoah ang sarili na hindi mapangiti. One of the settings sa script niyang When Stars Collided is this place. Ang romantic ng ambience. Ang magical din ng dating ng orange-red leaves na nagkalat sa kalsada at sa maple trees na nakahilera sa daan. The scene where the male lead character proposes to the female lead after all the hardship they'd face in their relationship.

Haay, lola! Nagpadala si Rain sa imbitasyon ng duyan na doon umupo habang hinihintay na matapos ang celebration. Isinandal niya sa makapal nitong tali ang kaniyang ulo tsaka komportableng tinanaw ang mataas at madilim na kalangitan. The dazzling stars are nowhere to be found. Maybe they are very busy like Art, or maybe they are also avoiding Rain because she doesn't have a flashy name and anything that this life requires to feel love and be loved.

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

I smiled genuinely. “You’re welcome.” Then silence reigns…tamang tanaw lang kaming dalawa sa mga ilaw, hanggang sa tumikhim siya kaya naging rason iyon parang tingnan ko siya – at nang magkatagpo ang mga mata naming dalawa ay biglang na lang kaming napatawa for some reason. Parang naging baliw kami for a moment. “Do you know about the infamous line that says, shoot for the moon because even if you miss, you will land among the stars?” There he goes.

‘Why is he looking at me like that. Hindi niya iyon sinabi nang malakas, pero malinaw iyong tumakbo sa isip niya. Pagkatapos ay marahang nagsalita si Caden. “I want to see the stars with you.” Bahagyang napaangat ng kilay si Talia bago awtomatikong napatingin sa malaking glass window ng kuwarto. Madilim ang kalangitan sa labas. Makakapal ang ulap at tuloy-tuloy pa rin ang ambon na bumabalot sa buong Bundok Resort.