Why Do You Hate Me Novels & Stories

he stated coldly and let go of me. Palihim ko namang nakagat ang ibaba kong labi at napaiwas ng tingin. Kahit papaano ay inasahan kong aalalahanin niya ako o tatanungin kung okay lang ba ako. Iyon ang first instinct ng tao kapag may nakitang nasaktan, 'di ba? But yeah, he's different. I forgot that for a second. He hates you, Khrystal. Always remember that.

dahil sa tahimik niyang pagsang-ayon kay Lauren sa mga ilusyon nito't paninirang puri. I love fiercely... so I also hate with the same intensity. Ang galit ang naging dipensa ko sa sakit na nararamdaman. Ang pagtanggi, ang pagkamuhi, ang pag-iwas at pagsumpa kay Primo ang naging paraan ko para patatagin ang puso ko. Now, I have nothing left in me... but hate. But is it really hate? Do I really hate him?

Hindi siya sumagot at nagpatuloy lang sa paglalakad. "Alec..." she repeated, he can already view her lips starting to pout in frustration. "What?" sagot niya. "Why do you hate me?" That question caught his attention. "I don't hate you, silly." "Then why do you always get mad at me?" Malungkot na tanong nito. "Because your presence pisses me off," sagot niya habang isang lihim na na ngiti ang unti-unti pumipinta sa kanyang mga labi.

Dahil mas galit ako ngayon kay mama. Kalabisan man na isumpa ko ang mama dahil sa pangingialam niya, pero siya ang dahilan kung bakit ako iniwan ni Ellise. "I hate you mama. I hate you."

Marahan ko na hinila ko palabas ng kuwarto. "I still hate you." "Okay, you hate me it's fine I'm still your nanny." "I'll call daddy to fire you." "Well, he'll ask why." "I'll tell him I hate you." "He won't buy that." "How sure are you?" "I'm 100% sure." "Hmmph!"

Mababaliw na ata ako dito. One thing that popped up in my mind was that I hate him. And I'm starting to hate him more. For real!

tanong naman ni Zhyryl. "I hate you, girls!" "Why? What's is your reason to hate us?" "Hah! Didn't you remember what you did? Sinabi ko na ayaw kong magpaampon. Pero hinayaan niyo akong kunin ng ibang tao!" Muling bumalik sa alaala ng tatlo ang nangyari noon.

Sagot niya na tila nagyayabang. Gusto kong sampalin ang mayabang na lalake na ito ngunit kailangan kong kontrolin baka I-rape niya pa ako, mukha kasi siyang drug addict. "Well, I am not marrying you and I don't care about the fact that your mother liked me and my parents wanting it. I can be hell selfish and I always get away from the things I don't like. Stop the car I'm now here."

Juliana — I hate him. I hate him. I freaking hate him! After what happened, pakiramdam ko kailangan kong ipaalala nang paulit-ulit sa sarili ko kung gaano ko talaga kaayaw sa kanya para makalimutan ang nangyari. That aside from him being off-limits because he’s my stepbrother, I shouldn’t keep wanting someone who did nothing but torture me and made my life a living hell while I was growing up.

Punong-puno ng pagmamahal ang kanyang mga mata. "Nagpakita siya ng integridad." "Ng malasakit." "At ng pagmamahal sa pamilya." "Tinanggihan ko pa noong una ang plano niyang ipakilala si Vivi." "Dahil natatakot akong masira ang reputasyon niya." "Pero..." "Siya mismo ang nagpumilit." "Dahil para sa kanya..." "Mas mahalaga ang pamilya..." "Kaysa sa reputasyon."