Winced Novels & Stories

Isang malungkot na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang nakatitig siya sa inosente nitong mukha. “It’s going to be alright,” mahina ang boses na sabi ni Wanji nang mapansin niya ang pananahimik ni Tori maging ang malungkot nitong anyo. Marahan din niyang hinimas ang likod nito saka niya ginawaran ng halik ang ulo ng babae.

Sambit ulit ni Fawn kaya tumango siya “It's just a small wound, don't worry.” Sagot niya tsaka ngumiti Hindi kasi kagaya ni north si Fawn kaya naman magaan ang loob niya dito. “Tsk, it's just a small wound don't worry. As if someone care.” Bulong ni North kaya hinampas ito ni Fawn sa braso tsaka sinamaan ng tingin kaya napairap nalang ito tsaka sisipol sipol na pinag-krus ang mga braso

sabat ni Limer habang ginagalaw galaw ang ulo niya at hinihimas ang leeg. Malakas naman kaming tumawa sa kanya. Sa tagal namin kanina mukhang magkaka stiff-necked pa ito. Ngumingiwi pa ito habang ginagalaw ang ulo niya. Sumakit yata ang leeg. Nang makarating sa parking ay kanya kanya na kaming punta ng sasakyan. " Paano ba yan, mauna na kami. May kailangan pa kaming gawin " paalam ni Lewan ganun din ang mga lalaki.

Wala akong marinig na kahit ano ngunit hindi maayos na nakasara ang pinto at may siwang na naiwan na sapat lang para masilip ko ang kung ano mang mayroon sa loob. Something in me pains as I've seen how worried Ariz as he was treating her wounds. Patuloy pa rin sa pag-iyak si Celine kahit na inaalo na siya ni Ariz habang ginagamot nito ang sugat n'ya. Nag-aalala rin kaya s'ya sa 'kin?

Basta na lang nitong hiniwa ang pulso nito na halos mangalahati ang lalim ng pagkakahiwa nun na ikinanlaki ng mga mata ko. He flinched but he did not made any noise even though the wound seems to hurt so much. Agad na parang gripo na umagos ang kanyang dugo at may iba pang tumalsik palabas ng kopita. Ngunit karamihan doon ay pumapasok sa loob. Hindi ko alam kong ano ang sasabihin ko. I cannot even ask if he's okay because I know he's not. Mas pinili ko na lang na manahimik kay sa magtanong ng walang kabulohan.

She even kicked the glass midi center table at kung hindi pa ito nabasag ay hindi siya makakaramdam ng takot at kaba sa kaniyang ginawa. "Oh, fvck..." She mumbled and tried to picked up the pieces of shattered glass and brought it together. Pilit na inaayos, pero hindi na maayos, hanggang sa siya'y nagkasugat na lamang. "Sh't, it hurts..." She groaned when she felt the assaulting pain in her skin. She cried and sobbed, dahil nagkasala siya at natatakot na baka makarating na naman ito sa kaniyang ama.

Ang pag-amin pala ay may kakaibang ginhawa. Napansin niya ang paghinto ni Carson sa pag-aayos ng ice pack sa kanyang kamay. Ilang segundo ang lumipas bago ito muling tumingala, ang dating kalmado nitong mga mata ay naglalaman na ngayon ng galit at lamig, tila nagyeyelo.

Hawak ko na ang door knob, at papasok na sana kami nang makaramdam akong may nakatingin sa amin. "Gwin—" Kaagad pumatak ang mga luha ko nang bigla niya akong niyakap. Hindi ko na napigil ang malakas na pag-iyak. Haplos niya na rin ang likod ko habang yakap naman ni Widmark ang mga hita ko. "Tahan na Gwin. Tahan na." Pinahid niya ang mga luha ko kasabay ang mapait na ngiti. Yumuko rin siya at humalik sa noo ni Widmark. " 'Wag na kayong umiyak. Tahan na."

Hinayaan ko lang sya at ipinikit ang mga mata ko. Napansin kong may naglalakad papalapit saakin pero nanatili lamang akong nakapikit sa pag-aakalang si Queenie lang iyon. Pero mabilis na napadilat ang mga mata ko nang may naramdaman akong pumitik sa ilong ko. "Ouch." I groaned softly as I saw Wein grinning at me. Naningkit ang mga mata ko dahil sa kanya at umupo.

"What happened, Cleo?" Iyon ang salubong sa akin ni Rwen nang makita ako. I'm currently in a wheelchair. Yes, a WHEELCHAIR! "Mukhang seryoso si bossing sa punishment" tumatawa si Rory habang tulak-tulak ako. Kakatapos ko lang i-check up at nakita niyang namumula at puno ng laceration ang pagkababa3 ko. I'm wreck! May kaunti akong sinat pero hindi naman malala. Pinainom na rin naman ako ng pain reliever pero medyo masakit pa din.