Novel & Cerita Winced

Wala akong marinig na kahit ano ngunit hindi maayos na nakasara ang pinto at may siwang na naiwan na sapat lang para masilip ko ang kung ano mang mayroon sa loob. Something in me pains as I've seen how worried Ariz as he was treating her wounds. Patuloy pa rin sa pag-iyak si Celine kahit na inaalo na siya ni Ariz habang ginagamot nito ang sugat n'ya. Nag-aalala rin kaya s'ya sa 'kin?

Basta na lang nitong hiniwa ang pulso nito na halos mangalahati ang lalim ng pagkakahiwa nun na ikinanlaki ng mga mata ko. He flinched but he did not made any noise even though the wound seems to hurt so much. Agad na parang gripo na umagos ang kanyang dugo at may iba pang tumalsik palabas ng kopita. Ngunit karamihan doon ay pumapasok sa loob. Hindi ko alam kong ano ang sasabihin ko. I cannot even ask if he's okay because I know he's not. Mas pinili ko na lang na manahimik kay sa magtanong ng walang kabulohan.

She even kicked the glass midi center table at kung hindi pa ito nabasag ay hindi siya makakaramdam ng takot at kaba sa kaniyang ginawa. "Oh, fvck..." She mumbled and tried to picked up the pieces of shattered glass and brought it together. Pilit na inaayos, pero hindi na maayos, hanggang sa siya'y nagkasugat na lamang. "Sh't, it hurts..." She groaned when she felt the assaulting pain in her skin. She cried and sobbed, dahil nagkasala siya at natatakot na baka makarating na naman ito sa kaniyang ama.

Ang pag-amin pala ay may kakaibang ginhawa. Napansin niya ang paghinto ni Carson sa pag-aayos ng ice pack sa kanyang kamay. Ilang segundo ang lumipas bago ito muling tumingala, ang dating kalmado nitong mga mata ay naglalaman na ngayon ng galit at lamig, tila nagyeyelo.

Marahas niyang pinahid ang mga luha niya na nag-uunahan na namang pumutak mula sa mga mata niya. Pumapadaosdos ako paupo sa sahig kasabay ang pagyuko. Ang sakit panoorin na umiiyak siya dahil sa kabaliwan ko. Paluhod akong yumakap sa tiyan niya. Parang maiiyak na rin. "Sorry, Gwin. Alam ko hindi sapat ang sorry lang para mawala ang sakit na nararamdaman mo." Ngayon, rinig ko na ang pigil niyang paghikbi.

"Darn it! Jace, are you alright?" "Yeah," he grunted. Nakapikit pa rin ito at wala sa sarili nang iangat ang kamay. His face was in pain but she doubt it that he was already awake, ni hindi nga ito agad nakabangon. "Damn! Grab me, Bitch. I think I just broke my fucking back--"

Hinayaan ko lang sya at ipinikit ang mga mata ko. Napansin kong may naglalakad papalapit saakin pero nanatili lamang akong nakapikit sa pag-aakalang si Queenie lang iyon. Pero mabilis na napadilat ang mga mata ko nang may naramdaman akong pumitik sa ilong ko. "Ouch." I groaned softly as I saw Wein grinning at me. Naningkit ang mga mata ko dahil sa kanya at umupo.

"What happened, Cleo?" Iyon ang salubong sa akin ni Rwen nang makita ako. I'm currently in a wheelchair. Yes, a WHEELCHAIR! "Mukhang seryoso si bossing sa punishment" tumatawa si Rory habang tulak-tulak ako. Kakatapos ko lang i-check up at nakita niyang namumula at puno ng laceration ang pagkababa3 ko. I'm wreck! May kaunti akong sinat pero hindi naman malala. Pinainom na rin naman ako ng pain reliever pero medyo masakit pa din.

Sabi nito, dahilan para kumunot ang noo ko, kahit weird ay tumango na lang ako. Kahit wala pang nangyayari ay 'yung mukha ko parang natatae na. "I'll start in one, two.. three- crack—" "AH!!!" Malakas na hiyaw ko, 1/4 pa lang yata ang naiiuunat pero sobrang sakit na. May namuo na rin yatang luha sa gilid ng mata ko dahil ang sakit talaga. I closed my eyes, shit.

From the grinning Clarisse, I suddenly saw the worry on her face. "Masyado ba kitang nagulat? Oh my God, sorry!" Tila nagpa-panic na sabi niya. Nasabi ko kasi sa kanya na lately parang sumisikip 'yong dibdib ko kaya ganoon na lang ang pag-aalala niya. Pero hindi naman sumisikip ngayon. Nagulat lang talaga ako. I chuckled upon seeing her worried face. Nang marinig niya 'yon ay sinimangutan niya ako.