Winning Competition Quotes Novels & Stories

Pare-parehas na sinamaan nila ito ng tingin. "Bakit?" takang tanong nalang ni Totoy na kasalukuyang kumakain ng tinapay. Tumabi si Andrie kay Luke. "Alam mo, mahirap talagang umakyat ng ligaw lalo pa kapag marami kang kakompetensya. Pero 'wag kang mag-alala, tiwala akong ikaw ang mananalo sa kompetisyon." Napataas ang kilay ni Luke pagkatapos ay binalingan ng tingin si Andrie. Alam na pala nito ang tungkol sa kanyang pagsali sa kompetisyon?

"Racing is not always for competing in speed, sometimes, it's for scattering your frustration and problems along the road." Makikiramay na sana ako pero hindi ko talaga alam magdrive eh. Kasalanan to ng mga competitive kong pamilya, hindi nila nakikita ang other bright side ng mga bagay bagay, hindi kagaya ng pinalayas na anghel na ito, kaya ang tingin lang nila sa lahat, mula sa pag-aaral, sa panggagamot, at pagsasagip ng buhay ng tao, kompetisyon ang lahat ng ito sa kanila. Kaya wala silang oras ituro ang mga bagay gaya ng pag-d-drive o pagluluto dahil wala itong saysay sa kanila. Wala itong maitutulong sa laban at puntos nila sa kompetisyon.

Huminga siya nang malalim, ngunit hindi nabawasan ang tindi ng kanyang paninindigan. “Kung hindi ko siya inilantad ngayon, mananalo ba siya sa mas malaking entablado? No. Hindi niya kaya.” Sandaling tumigil ang mundo sa bawat katagang lumalabas sa kanyang bibig. “Magiging payaso lang siya sa mas malaking kompetisyon. Isang kahihiyan sa bandila ng sarili niyang bansa.” Ang bawat salita ay parang martilyong tumatama sa dibdib ng mga nakikinig.

Alam kong wala siya sa tabi ko, pero sigurado naman ako na nakatingin siya sa akin mula sa itaas. "Ma, pasensya kung ngayon lang ulit ako nakadalaw sa inyo. Masyado kasing marami ang naganap sa buhay ko. Kailangan kong ihanda ng maayos ang sarili ko para sa competition. Pangako ko sa inyo na ako ang mananalo kagaya ng nangyari sa inyo. I'll bring the trophy to you." nakangiting saad ko sa puntod nito.

Sabi nga nila, what others do not know, they cannot destroy. “Sus! Subukan niya akong sisantehin. Irereklamo ko siyang talaga sa Labor and Employment. At saka, nagawan ko naman agad ng paraan e. Sabi ko, “What is business if there’s no competition, Sir? Surely every game is more fun when there are more players, don’t you think?” “O, anong sabi niya?” “Ayon huminga siya ng malalim at nagbuga ng hangin na may kasamang apoy.”

Ngumiti si Charlie bago sinabi, “Iyon na nga. Mahal mo ang combat and fighting, at hindi mo ito ginagamit para talunin ang ibang tao. Kaya, ano naman kung matalo o manalo ka? Kahit na matalo sa kompetisyon at hindi ka makakuha ng medal, malaking bagay ba iyon? Importante ba iyon? Hangga’t mahal mo ang combat and fighting, mahigit na iyon sa sapat.” Yumuko nang bahagya si Nanako sa kanya bago siya pinasalamatan nang tapat, “Salamat, Mr. Wade. Naiintindihan ko na!” Sinabi ni Charlie, “Magsikap ka para sa laban bukas, at huwag kang masyadong mag-alala sa tagumpay at pagkabigo. Siguraduhin mo lang na ipapakita mo ang pinakamagaling na sarili mo.”

sabi niya at batid sa kanyang boses ang lungkot "Just because you didn't won doesn't mean you're not good enough," sabi ko at nag agree naman silang lahat. "my success is also your success. The awards we got in this competition is ours, not only mine because you did your part, you did your best, and you did great."

"Napapansin mo ba? Ikaw lang ang laging may espesyal na pagtrato!" "Ang napanalunan mong award noong nakaraan ay wala namang halaga. Huwag mong isipin na nakalimutan ko na iyon!" "Ito ang pinakaprestihiyosong kompetisyon sa buong bansa, at napakaraming tao ang nanonood! Ayokong may isang taong puro koneksyon lang ang alam para makapasok sa team natin at sa huli ay mapahiya ang buong grupo!"

"Please po. Huwag niyo na pong simulan." Pero lalo lang natawa si Lucian. "Huwag kayong maniwala sa pagiging mahinhin niyan ngayon!" aniya sa mesa. "Noong university, halos lahat ng competition na sinalihan niyan, may uwing award palagi! Napaka-competitive ng batang ito. Mapa-local, international, student summit at conceptual design challenge, as in LAHAT sinasalihan niya." "Wow," sabi ng isang lalaking architect sa kabilang side ng mesa. "Totoo ba 'yan?"

Madalas naman siyang manalo. Minsan pag-uwi ni Megan ay sinalubong siya ni Steven na umiiyak. Natalo raw siya sa contest sa Math. “Mommy, I only came in second in the Math competition. I did not win.” patuloy sa pag-iyak si Steven. “Steven, in every competition, there are winners and there are losers. You don't win all the time. If you don't win, then you should learn from your mistakes and try harder to improve yourself.” pag-alo ko kay Steven.