Woman Shadow Novels & Stories

Ang Shadow Reaper ay sawakas ay nagpakita ng kanyang pinakamalakas na sandata—hindi baril, kundi ang kanyang boses. [Refrain] I’m calling your name through the cosmic divide With nowhere to run and with nowhere to hide. Just a vibration, a frequency true The bridge that I’m building to get back to you. Ang kanyang Celestial-themed wedding gown ay tila hinabi mula sa mga bituin—isang midnight blue na tela na naglalaho patungong puti, na may sampung libong diamante na bumubuo sa mga konstelasyon ng Phoenix at Andromeda. Sa bawat hakbang, ang mga diamante ay sumasalamin sa liwanag ng buwan, na nagmumukha siyang isang diyosa sa gitna ng kalawakan. Ang kanyang mga mata ay nagniningning sa likod n

Nakaramdam siya ng panlalamig sa buong katawan, nang mapagtanto kung sino ang taong iyon. The figure was clad in a black dress, its face hidden behind a black veil, yet she could make out the disfigured features, scarred as if by fire. It resembled a dark, eerie lady, and Ingrid was gripped by fear. She too felt a shiver run down her spine, but she soon realized it wasn't a ghost – the woman smiled and blinked. She was alive, flesh and blood. "Tanya? You're alive?" bulalas niya.

paliwanag niya habang sinisilip ang labas ng library. Sa gitna ng aming pagtatago, biglang bumukas ang main door ng library. Isang lalaking matangkad, nakasuot ng all-black tactical gear, ang pumasok. Ang kanyang mukha ay kamukhang-kamukha ni Adrian pero may mas madilim na awra. Ang Shadow Rival. Ang illegitimate half-brother na gustong sumira sa lahat. "Brother, brother... you always had a weakness for women. Look at you now, hiding behind bookshelves with your little nurse," pang-uuyam ng lalaki, ang boses ay puno ng poot.

Kaya naman imbes na aalis na siya ay lumingon siya. "I'm sorry, Sir. Huwag mo---" "Ano'ng ingay iyan, Shadow? Aba'y nasa tapat ka ng silid ko. Hindi mo ba alam na nakakadisturbo ka ng panaginip," tinig na nagmula sa loob ng kabahayan. "Keep on dreaming, Miss Adel. Masaya lang akong nakakita ng shooting star," mahinang tugon ng Shadow. Mahina man ang pagkasabi pero dahil sa gabi ay sapat na upang marinig ng naalimpungatan mula sa panaginip.

Puro meeting ang inaatupag niya sa lugar niya ‘to kasama ang business partner niya na si Marianne pero iba ngayon… iba ‘to. “Who are you…” I whispered when Raven stood up to welcome the woman who just entered. She’s wearing a cap and shades kaya hindi ko masyadong makita ang mukha niya. My hold on the table napkin tightened when they hugged each other. My husband even pulled a chair for her. Nanikip ang dibdib ko nang makita kung paano ngumiti si Raven. ‘Yung ngiti na kahit kailan ay hindi ko pa nakita sakaniya simula nang ikasal kami.

(R-18) Explicit scene, and murder in the story⚠️ ------ WHITE POV Lakad takbo ang ginawa ko pagkaparada ng pick-up ko sa parking lot. Kumukulo ang dugo ko sa subrang inis sa superior ko. Napagkasunduan na namin na huling assignment ko, ang Cebu undercover ko last week. Pero heto siya ngayon at ia-assign ako sa mas malaking assignment. I recieved the email on my way to our house. Na kahit nasa harapan na ako ng gate namin ay iniliko ko ang aking sasakyan para lang puntahan siya ngayon.

Sa ganitong oras, ay kita ko pa rin ang mga gamit ko dahil sa liwanag ng mga city lights. Hindi ako makagalaw. Kahit anong pilit ng katawan kong gumalaw ay ayaw talaga. Gusto kong sumigaw pero hindi ako makasigaw. Suddenly, a shadow appeared in front of me. Dumungaw sa akin. It was faceless, shaped like a man’s body. I felt my whole body shake. Beads of sweat formed on my forehead. The shadow was choking me. I could feel my body slowly deteriorate.

she whispered, “I’ll find who I really am. Whether I’m Aurora, Lilith, or something in between— I’ll decide that myself.” She walked away, leaving Xavier frozen in silence, the city lights reflecting shards of her broken reflection on the floor. ⸻ Closing Scene – The Shadow of the Third Sa labas, sa isang abandoned facility, isang CCTV light blinked on. The feed showed a woman in a medical gown walking barefoot down a dark hallway. Her voice was faint, whispering through static: “Aurora… you’re close. Let’s see if you’re ready to meet yourself.” Then, the screen cut to black.

Namumula na ang kanyang pisngi, mabigat na ang mga mata, ngunit patuloy siyang umiinom, tila ba gusto niyang lunurin ang lahat ng iniisip. Maya-maya’y isang babae ang lumapit—nakakaakit ang bawat galaw, mapanghamon ang titig, at may ngiting nag-aanyaya ng kasalanan. Dumikit siya kay Adrian, halos nakapulupot na sa kanyang braso. Hindi na nakapag-isip si Adrian, sumabay siya sa sayaw, pinapadala ang sarili sa tukso. At bago pa man makapigil si Cinco, naglapat na ang labi ni Adrian at ng estrangherang babae. Maingay ang paligid, ngunit sa mismong sandaling iyon, tila tumahimik ang mundo.

Suot pa rin niya ang simpleng itim na sando mula kagabi, pinalatikan lamang ng isang madilim na leather jacket. Walang emosyon ang kanyang mukha, walang bahid ng pagod, at lalong walang bakas ng awa. Sa kanyang likod, dahan-dahang lumabas ang tatlong miyembro ng Shadow Team—bawat isa ay may nakatutok na assault rifle kina Don Mateo at Brox. Huminto si Zephyra sa itaas ng hagdanan ng beranda, nakatitig sa dalawang lalaki.