Novel & Cerita Worst Fears

Ito na nga ba ang sinasabi ko! Nakahinga lang ako nang maluwag ng sa wakas ay nakalabas din ako ng gymnasium. Nababahala ako na baka tuluyan ng masira ang tahimik kong mundo nang dahil sa nangyari. But what worries me the most is Lance. Dahil bago ko sila tinalikuran ay hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagdaan ng lungkot sa kanyang mga mata.

"Hindi kayo puwedeng sumama sa akin. Huwag kayong mag-alala dahil uuwi ako sa inyo nang ligtas. Settle yourselves. Okay?" Ngumiti si Hasumi dahil ayaw niyang makita ng mga kaibigan niya na unti-unting namumuo ang takot sa puso niya. That place is known as the worse place ever. Walang sinuman ang nakaliligtas kapag nakapunta sa lugar na iyon. What if she would not survive? What if she would be dying in that place?

pang-uusisa nito na ikinamulat ko ng mga mata. Walang gana akong humiga at ipinatong ang batok sa armrest ng sofa. Inayos ko ang laylayan ng bestida ko na napilitan lang naman akong gamitin mula pa noon. “Yes, naalala ko sa kaniya ’yong mga tarantadong iyon. Pare-parehas sila halos ng mga pisikal na katangian.“ Hindi ito naka-imik dahil sa sinabi ko. Natawa tuloy ako nang pagak at umiling sa sarili. “You know what, Mom? I’m scared, lalo pa at isang buwan kong pakikisamahan ang pinaka-ayaw kong mga tao sa mundo...”

Nag play ako ng music nang sa ganun ay hindi ko maramdaman ang katahimikan habang binabaybay ko ang daan kahit na alam ko naman na maingay sa labas. "Oh hush my dear it's been a difficult year And terrors don’t prey on innocent victims," napatingin ako sa labas habang kinakanta ko ang nakaplay sa playlist ng sasakyan. Sa tagal kong ginagamit ang kotse ni Avil ay ngayon ki lang talaga nalaman na magaganda ang mga playlist nito. "I'm a man of three fears; Integrity, faith, and crocodile tears. Trust me darlin', trust me darlin'."

I shrugged. "My point is. I know what I am getting into, Lev. Alam kong baliw ka, masungit. Mya OCD. Germophobic. May haphephobia. Mafia boss with a killer body to go along with the bad boy image. My ultimate bonus, if I may add. Plus you have this huge, Breephobia." "Stop terrorizing words. Walang Breephobia." "Meron na. Hindi mo nabasa sa diyaryo or na-watch sa news." I feigned innocence. Enjoying Lev's calm and bright face.

Wala siyang pakielam sa kung ano man ang malalaman niya. “B-but what if..what if I am worse and..and I can do something you wouldn’t expect?” She asked worriedly. Umiling siya, he is a hundred folds worst kaya anong karapatan niyang tanggihan at iwan si Anjelouv kung malaman niyang may ginawa itong hindi niya lubos na maisip? Baka siya pa nga ang matakot kung sakaling malaman ni Anjelouv na marami na siyang napatay at nasaktan na tao. And that thought horrified him.

At ‘yun ang pinakanakakatakot sa lahat. “You’re scared,” he murmurs. I glare at him. “Just because I’m not afraid of you, it doesn’t mean I’m fearless.” Ngumiti siya, mabagal, parang gusto niyang ipaalala na ako lang ang may lakas ng loob na lumaban sa kanya. “Tell me all your fears,” he says, “I’ll scare them away.” Lumiit ang mundo ko sa pagitan ng mga palad niya. “Stop it!” I cry. My chest tightens, my voice breaks. “Do I look like I could be a good mom? Do you think you could be a good father? We’re dysfunctional at best.”

"Sana nga, kahit ganoon lang makita ko muli s'ya." "Eyyy? Wala ka talagang takot eh." "Saan? sa multo? Mas matakot ka sa buhay na kahit kailan kayang pumatay." "Ako natatakot na ako sa'yo." "Bakit kasi napatay ako?" "Hindi. Natatakot ako sa posibleng mangyari sa iyo, pagkatapos ng lahat ng ito." "What?" "I understands how you feel. I lost my family, and that is the worst."

So real that I almost get crazy believing that those things happened for real. I'm scared, Samuel. I'm really scared. ***

Na parang ordinaryong tao lamang ang kausap ko, na para bang hindi siya isa sa pinakamakapangyarihang tao sa mundo. What else am I afraid of? I’d been through the worst. It was never easy. It took me a lot to come back to life after hitting rock bottom. After what happened to me six years ago, nothing can scare me anymore unless maybe I see her again with the man she ran away with…