Writing Pad Novels & Stories

May sanitary pads din siyang dala dahil baka sakaling sumpungin siya. “All done,” she whispered and looked at her sketchpad. Muling bumalik ang kanyang tingin sa kanyang purse at ngumuso. “Hindi pa pala.” Mukhang hindi kakasya ang sketchpad niya sa loob ng kanyang purse kaya naman kinuha na lang niya ang isang clear white envelope. Doon niya nilagay ang kanyang mga gagamitin. Ang mga pencil at ruler, pati na rin ang iba pa niyang gagamitin. Nakita niyang bakante pa ang lagayan ng kanyang laptop kaya naman doon niya na lang pinasok.

tanong ni Cassandra kaya naputol ang pagtingin ko sa opisina ko. “Oo,” tipid kong sagot. “Pwede mong gamitin lahat ng sketchpad na nandito. Pwede mo ring iuwi kung gusto mo. Hindi mo pa ba natry gumawa ng design sa ipad? Hindi ba at mas madali na lang dun kaysa sa ikaw pa ang magdo-drawing?”

Nagdagdag ako ng tanong tungkol sa tampok na Pagkilala sa Handwriting at disenyo ng mga pen, dahil mahalaga para sa mga mamimili na maunawaan ang pagkakaiba sa pagitan ng dalawa. Pagkatapos ay lumipat ang tagapresenta sa susunod na slide at binigyang-diin ang mga disenyo ng parehong mga pen, na binibigyang-diin ang kanilang mga pagkakaiba. "Ipinapakita dito ang pagkakaiba ng dalawang pen, Sir. Bagaman mukhang magkatulad sila sa unang tingin, sa mas malapitang inspeksyon, may makabuluhang mga pagkakaiba. Ang tanging hindi binago ni Mr. Al Tiera ay ang kulay," paliwanag niya. "Ang NoteLink Smartpen ay may kakayahang makilala ang sulat-kamay, na nagko-convert ng mga letra sa digital na teksto.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.

Datapwa’y hindi iyon ang kanyang nakikita. Kanyang inilibot ang kanyang tanaw sa opisina nito: nakakalat ang mga papel sa lamesa, nakalagpak ang tsapa, at may lapis na nasa lapag. Bahagya ring nakabukasa ang tukador at mga kasulatan na nakapaskil sa dingding ay bahagyang nakatagilid. [ tsapa - nameplate ] Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon ang sumalubong sa kanila.

'' wala talaga dyan sa sketch pad mo ? '' wala eh !!'' puro scratch na ang laman ng ibang sketch pad at iyon lang ang matino dahil patapos na sana kung itutuloy niya mamayang gabi . Sa pendant nalang siya magfocus sana dahil ito ang hindi pa tapos pero wala na dahil nawawala at mukhang may nagpunit .Tumingin siya sa taas hindi pa naman sa mesa niya nakatutok ang cctv kaya malabong nakunan ang salarin .

“Bed or chair?” “H-ha?” Nasa silid na pala niya sila. Sa mismong gitna ng silid niya. “Doon na lang,” nguso niya sa upuan na katerno ng drawing table. “Alright.” Kaya niya naman nang tunguhin iyon pero buong ingat pa rin siyang inilapag ni Wade sa upuan. Inayos pa ang muntikang nahulog na back cushion. Ito pa ang nagkusang magbukas ng drafting lamp. Kumalat ang liwanag niyon sa mga naka-tape na tracing paper kung saan nakapatong naman ang 30 by 60 triangle at mechanical pencil.

O gusto kong maniwalang hindi. Binuksan ko ang unang drawer. Malinis. Perpektong nakahanay ang mga gamit—mga fountain pen, stapler, paper clips, sticky tabs. Sobrang pulido, at kailangan kong tandaan ang bawat ayos nito, dahil sigurado akong mapapansin niya ang kahit pinakamaliit na pagbabago. Walang flash drive. Binuksan ko ang pangalawa. Mga file lang, nakasalansan ayon sa kulay. Wala nang iba.