Novel & Cerita You Don't Know Me

Mas nanlaki naman ang mata niya at halatang kinabahan. "Narinig ko ang usapan niyo na yung-- yung blacklist? Ano ba yun? "At--- bakit kilala niyo ako?" Kunot noo kong tanong sa kanila. May mga pasa sila parang binugbog ng bakla. Di joke lang. Nagkatinginan naman silang lahat at ngumiti sa akin. "You don't need to know" ************************************ Ayy grabe may sariling linya sila ah. Sino sila? You don't need to know.

the way he called me sent all my sanity away. "I know my name" I tried to sound cold. Nahihilo na ko, pakiramdam ko ay babagsak na ko dahil sa nainom ko. Fvck, bakit ba kasi ang hina ng alcohol tolerance ko. "You know your name, but not who you really are" he answered kaya nanlaki ang mata ko. "So, lumabas na ang totoo, kilala mo pala talaga ako. So tell me Thunder, what do you know about me?"

"I don't know you so basically we're not friends. Kaya sino ka para makipagkita ako sa'yo? Unless, you tell me who you are, baka magbago ang isip ko. Anong pangalan mo?" ["Hindi pwede."] mabilis nitong sagot. I gritted my teeth as I sigh. "Then, we're totally strangers. Ang lakas mong makapag-alok na makipagkita sa akin pero hindi naman kita kilala. Ayaw mo pang magpakilala." mahinahon kong turan.

bati ko pabalik sa kaniya at nag-aalangan pa ako dahil hindi ko naman siya kilala. "Do you know me?" tanong niya sa akin gamit ang mayabang na boses kaya napakunot na ang noo ko pagkatapos ay napailing sa kaniya. "Nope. May kailangan ka ba sa akin?" tanong ko naman sa kaniya. Nahugot naman siya ng malalim at napairap sa kawalan bago sumagot sa tanong ko. "Everyone know me at school tapos ikaw ay hindi mo ako kilala? How is that possible?" sarkastikong sabi niya kaya napailing na lang ako.

Sinasampal kasi siya ng katotohanan na hindi niya pa talaga kilala ang sarili niya. "Sino ako kung ganoon?" panunubok niya rito. Mukha itong natigilan at napatitig pa sa kanya. Tila ito nag-isip kung sasabihin ba o hindi ang nasa isip nito. Pagkaraan ay tumikhim ito kaya't naalerto siya. "I don't exactly know you, but I have ways to find out," kalmadong bigkas nito.

"Ano ba yan! Kainis ka naman sagutin mo kasi ako ng maayos!" Sigaw ko sa kanya at nagulat ako ng tignan nya ako. Katulad kanina ay cold parin ang mga mata nya pero andodoon ang tapang sa kanyang mga tingin. "When I say I don't know I really don't know. I just woke up one day and I'm here. Even who am I, I really don't know. My personality, my family, if I had friends I don't know" Natahimik ako sa sinagot nya

biro niya. "I know.."

at lalo pang lumawak ang pangisi nito. "As if you know me that well when I dont even know you ." nakita niyang napatitig ito ng matiim sa kaniya pagkatapos ay may nabanaag siyang pait ng pagngiti dito ngunit saglit lang ay napalatak ito at ngumisi . "Yeah ,I dont even know you either ." maayos naman ang pagsagot nito, ngunit bakit ramdam niyang may pait sa pagbigkas nito ?

Kung hindi man siya iyon sure ako na kilala niya. "You know him?" She did not reply and just continue eating the chips. Lumapit ako sa kaniya at niyugyog ang balikat niya. "Who? Who is Anon? Ate?" "I don't know." "You obviously know him." "He is not someone you will not be interested. He is the most uninterested person." Naningkit ang mga mata ko. So, kilala nga niya. "Tell me his name." "I can't."

Napanguso na lang ako dahil halos lahat ng nakasulat dito ay hindi ako pamilyar. Can I really do it?