You Will Always Be Remembered นิยาย & เรื่องราว

At may mga pag-ibig na kahit ilang beses mamatay—bumabalik pa rin. “Because the heart always remembers… even when the world forgets.”

As if he was also fixated on the scenery which he can’t cast away his eyes. Humugot ako ng malalim na hininga bago sumagot, “It just stayed. Magka-amnesia ka man ay hindi mawawala niyon ang pakiramdam sa mga alaalang iyon. It would stay right here,” I pointed my chest. “Those memories will always be kept and be treasured.”

mahabang napaungol ito ng maramdaman ang malaki at matabang sandata niya na naglalabas-pasok sa loob nito. "I love you wife and always remember YOU. ARE. MINE."

Nawala man ang alaala ko, ngunit kahit kailan hindi siya nakalimutan ng puso ko. Hindi ko mapaliwanag ang kasiyahan na nararamdaman ko. Na kahit nawala ang alaala ko, kahit kailan hindi ko naramdaman na mag-isa simula nang maaksidente ako. Hindi man bumalik ang alaala ko, I know he's always there for me. We will make a new memories like what he said. Mga alaala na kahit kailan hindi ko malilimutang muli.

Unforgettable, it clings to your heart, whispering its presence when you least expect it. When it comes to your great love, forgetting is an impossibility. You simply move forward, embracing the journey that lies ahead. Her memories become part of your tapestry, shaping your journey as you continue to progress... At iyong taong dadating sa buhay mo pagkatapos niya, kung matatanggap niya ang parteng iyon ng buhay mo, unconditional love na iyon.

"Halika ka nga dito, hindi ka na mabiro, siyempre bestfirend tayo for life." Hinawakan niya ang dalawang kamay ko at pinisil pisil, "Always remember Esay hindi ako mawawala sa buhay mo kahit ipagtabuyan mo pa ako," madamdamin niyang sabi. "Oo na nga, ang OA mo kaya," irap ko sa kanya sabay hila sa aking kamay na ayaw niyang bitiwan.

Alam niya at naniniwala siya na ang mga salitang iyon ni William ay mula sa puso. "I will always choose you, babe," dagdag pa nitong usal. "Kahit magka-amnesia pa 'ko o ano pa man 'yan, hinding-hindi kita ipagpapalit 'pagkat ikaw at ikaw pa rin ang pipiliin ko."

And I won’t. Not ever.

Those places felt surreal. “I wonder what will happen after this,” wika niya na siyang bumasag sa kanilang katahimikan. “What do you mean?” “You know, kapag nakaalala na ako.” Tipid siyang ngumiti sa kawalan. “I’m always wondering about the memories I lost. Kasi pakiramdam ko ay may nakalimutan akong sobrang mahalaga sa ‘kin. Something is forgotten that I know once I’ll remember, I will regret it my whole life.”

“Always.” Sa sandaling iyon, alam kong kahit saan kami dalhin ng buhay, buo na ang pamilya namin.