Zora Ideale Novels & Stories

“Charlotte, are you hungry? Let’s go eat first? Afterwards, let’s have some drinks and karaoke?” Habang abala si Charlotte sa pagta-type sa kaniyang phone, malamig ang sagot niya: "Diretso sa Villa." Agad na umangal si Theodore, parang batang nadismaya. "Huh? No, you finally made it back! At least give me a chance. Let me welcome you home!" Napairap si Charlotte habang hindi inaalis ang tingin sa kanyang telepono.Pormal at malamig ang sagot niya, tila sanay na sa mga kalokohang dala ng pinsan.

Bakit ganito ang pakiramdam ko? Bakit parang unang pagkikita nila 'to? He already met Zeirode, but why is he acting like this? DESIREDINK

Kaya naman, talagang na-miss mag-swimming ng anak niya. She took a sip of the mango juice that was on the table infront of her. She was sitting at pool lounge which was shaded by a big plant. The villa was heavily inspired by world-class resorts in Bali. From the design of the roof down to the wooden pathway that surrounds the small villa, everything screams of perfection. The place was really breathtaking. Halatang pinag-isipan at pinaghandaan nang husto. Well what should she expect from Zyrone? He only operates on perfection. Anything that doesn't please him, he throws away. One small mistake and he's already walking out of the door.

Kahit na may tama ng bala ang kanyang balikat at patuloy itong dinadaluyan ng dugo sa tubig, ang kanyang pagkakahawak sa akin ay hindi lumuwag—mas lalo niya akong hinapit sa kanyang nagbabagang katawan, ipinaparamdam sa akin na hangga’t humihinga siya, walang kamatayan na makakahawak sa akin. "U-ugh... Zion... s-si Aria... nasa ilalim sila..." ubo ko, ang aking hininga ay pasumpong-sumpong habang isinusuka ko ang nakapasok na tubig sa aking dila. "Hush, Ava. Ika-labing isang leksyon: Huwag mong hihilingin ang kaligtasan ng iba kung ang sarili mong reyna ay nalulunod na," ungol niya sa aking mukha. Ang kanyang boses ay tila isang utos na nanggagaling sa kaibuturan ng kanyang lalamunan, isang

Araw-araw siyang ginigising ng maiinit na halik ni Zeno, pinagsisilbihan ng mga tauhan nito, at higit sa lahat, nakikita niya kung paano unti-unting nabubuo ang isang perpektong imahe ng pamilya kasama si Zion. Ngunit sa likod ng perpektong panaginip na ito ay ang patuloy na pag-ikot ng orasan ng kanyang napakalaking sikreto. At isang maaliwalas na Huwebes ng umaga, ang orasan na iyon ay tuluyan nang huminto.

aniko sabay turo sa mata niya. "Higit bilyon po ang tao sa mundo and I'm sure na hindi lang ikaw ang may ganyang kulay ng mata. My tatay Zairus too."_Charles H-he know Zairus baka anak niya 'to pero iba talaga pakiramdam ko e. kanina I felt my blood flickered when I met his emotionless eyes. "Y-you know Zairus?" nagkibit balikat lang siya sabay tango.

“Kahit simpleng gamit, inuubos mo ang natitirang tiwala namin sa bahay na ito.” “Hoy, hindi ako kriminal,” kontra ni Eros habang hinihimas ang braso niyang muntik nang mabali. “Nagkamali lang ako kasi may letter Z. Hindi ko naman alam na para kay Zeus iyon.” “Nagsusulat ka ba ng Z sa gamit mo?” tanong ni Zenos sabay taas ng kilay. “Baka naman Z for Zombie kasi mukha ka nang isa.”

Gayunpaman, nang tumingin ng mabuti si Zoe kay Cordy, muli siyang nabalisa. Hindi pa nakita ni Zoe si Cordy sa ganitong kalagayan. Ang impresyon niya kay Cordy ay isang babae na laging elegante at marangal. Higit si Cordy sa mga karaniwang tao, at mukha siyang isang diyosa sa kahit anong formal dress. Bukod pa dito, lagi siyang may puro at magandang mukha. Hindi niya inaasahan na pwede maging nakakaakit ang itsura ni Cordy… sa punto na para bang magkakaroon siya ng nosebleed.

naiirita niyang tanong na hindi ko pinansin. “You are Mr. Stilleto and I am Zara from Whateverland. I kind of like this dream but I need to wake up,” I mumbled hopelessly. Walang lakas na sumandal ako sa kanya at pumikit. Dahilan ng pagkakatigil at pagtiim ng kanyang bagang. “What if tayo na lang? What if ikaw na lang ang pakasalan ko?” nababaliw kong salaysay na nanatiling nakapikit.

​Ito ay isang matindi, mapusok, at gutom na halik—isang halik na naglalaman ng lahat ng selos na kinimkim niya sa set ng Astrid-Luxe, ng lahat ng hiya na naramdaman niya sa kusina, at ng totoong pagmamahal na matagal niyang itinanggi sa kanyang sarili. ​Nanlaki ang mga mata ni Zoe sa matinding gulat, ngunit sa bawat segundo na lumilipas, ang init ng labi ni Jace at ang higpit ng hawak nito sa kanyang baywang ay tila nagpatunaw sa lahat ng kanyang depensa. Dahan-dahang napapikit si Zoe, at ang kanyang mga kamay ay unt-unting umakyat patungo sa balikat ng doktor, tinutugon ang halik na tuluyang nagpabura sa kanilang kasunduan.