ندم Novels & Stories

𝙞-𝙞𝙢 𝙨𝙤 𝙨-𝙨𝙤𝙧𝙧𝙮"he said pumiyok pa ang boses niya run tumulo na lamang ang mga luha ko parang bigla nalang bumalik ang lahat ng nakaraan the way he apologized i remmber noong ako ang nasa posisyon niya on how i pleaded naa wag niya kung saktan but he didnt care i dont know what to feel dont have the strenght na harapin siya di ko kaya seeing hiss face made me broke in pieces he broke me

Hindi niya kinagalitan o sinita si Andrea tungkol sa mga inasal nito kanina. "Galit siya! Na-disappoint ko siya! hindi niya man lang ako pinansin o kinagalitan. Anong gagawin ko?" Hindi niya matiis ang pagkakaroon kagad nila ng tampuhan. Bilang mag nobyo at mag nobya na sila, gusto ni Andrea na mag-sorry kay Damien. Nilapitan niya ito at sinubukang gisingin. "Babe, can we talk?" marahan niya itong niyugyog. "About what happened kanina---Im sorry! I'm really really sorry! mali ako at pinagsisisihan ko na ang nangyari. Ikaw naman kasi, hindi mo sinabi na doon ka pala pupunta. Maiintindihan ko naman kung hindi mo pa ako kayang ipakilala sa magulang mo. Tsk, sigurado ngayon, turn off na sila sa

Hindi ko alam, hindi ko rin maimagine na ganun nga siya sa iniisip ko. Paano kung biglang magkaroon ng resulta? Paano akong maghahabol? I can't afford to reach him again and say I'm carrying his baby. That's all crazy! What I'm thinking is all crazy! Napahilamos ako sa mukha dahil sa iritasyon. Tatlong supplier na ang nilapitan namin at lahat sila ay hindi pumayag, masyado raw kasing komplikado ang magiging proseso ng pagdadala sa iba't-ibang lugar ng supplies. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin.

Damn it! "Naramdaman ko ang kalampang ng aking mesa. Oh, damn! Muli kong naramdaman ang mapangahas na dila ng aking katalik. He was teasing my cl*t. Napaungol akong muli. I could feel heaven. Para bang ayaw ko nang matapos pa dahil sa kiliting hatid nito. Ramdam ko ang tila nagdedeliryo kong diwa. Damn it! Zards never fail to give me an unexplainable pleasure of lust. My system going wild and crazy.

Nung una masaya pa ako pero ngayon nakakapagod pala simula nung iniire at mailabas ko ang kambal walang araw na hindi ko minura at pinatay si Cassius sa isip ko. Doon ko nalaman hindi pala biro ang maging ina lalo na kung magisa ka lang at dalawa ang inaalagaan mo halos mapabayaan ko na ang sarili ko dahil sa parang nananadya pa ang dalawa at salitan lagi sa pagiyak. At hindi lang doon natatapos ang problema, dahil ang mahal mahal ng gastusin napakadaming bibilhin kung minsan nga ay naiiyak nalang ako sa kawalan dahil sa labis na frustration.

Darn it! Bakit disappointed ako?

Sigaw ko ng frustration, luha na sa mata ko sa ilalim ng blindfold. “Renzo… please… hindi ko kaya…” “Beg properly. Sabihin mo kung bakit mo kailangan.” “Kailangan ko… para maramdaman ko kung gaano kasakit ang denial… para maisama ko sa ‘Torment’ collection… yung pieces na may hidden remote denial function… please, Renzo… let me come… or punish me more…”

Ganitong-ganito si Damian nuong una silang magkita, malamig at tila walang pakiramdam. “I’m sorry to disappoint you pero mas mapapadalas ang pagkikita natin dito,” sagot ni Damian sa kanya, tiningnan siya nito nang matiim, parang nanadyang inilapit pa nito ang mukha sa mukha niya, “And I’ll be watching you, Janice. Total ikaw na rin ang nagsabing the only permanent thing in this world is change. You made me realize na kailangan ko na ngang magbago. Kalimutan ang nakaraan and move on,” mapakla ang tinig na sabi nito, “Just like you, sarili ko na rin lang ang iintindihin ko. Wala na akong pakialam kung makasakit man ako ng damdamin ng iba. At titiyakin kong bago matapos ang taong ito, mab

She has the right to bead at me. “I'm sorry…” mahina kong sambit — puno ng pagpapakumbaba. “You're sorry? Do you think your apology can still fix the relationship between our family and the Howards? How can we reconcile with them if you're already married? At sa isang Anderson pa!” I saw mom's eyes flickered with anger when she looked at Liam. Lolo Efraim was right. Mom hates the Anderson.

Naramdaman kong may humaplos sa noo ko na tela at di ko na lang yun pinansin. ******* LMCD22