ندم Novels & Stories

Damn it! "F*ck!" malutong nitong mura. "I thought kontento ka na sa'kin, pero hindi pa pala. Nasaktan mo ang puso ko, nainsulto mo pa ang ego ko bilang asawa mo. Ngayon, tatanungin kita. Masaya ka na ba na nakikita akong naghihirap? Hindi mo alam kung anong sakripisyo ang inukol ko para sa'yo. Pero anong ginawa mo? Sinayang mo lang dahil sa pagiging selfish mo. Kung kailan perpekto ang lahat, saka ka na man nagpadala sa tukso. You hurt me big time! I'm so sorry, pero hindi ko hahayaang lumapit ka pa sa anak natin. Marami akong evidences. Magkikita na lang tayo sa korte oras na magsampa ka ng custody rights para sa anak natin."

Mukhang kahit ang kanyang mga kasama ay nararamdaman ang galit na nararamdaman nila ngayon. “I wasted… years… of my life… only for you to tell me I had the wrong person?” Naikuyom niya ang kanyang kamao at humugot ng malalim na hininga para pakalmahin ang kanyang sarili. Walang imik ang ibang mga kasama nila at mukhang ayaw ng mga itong madamay. “I sincerely apologize, Aiden.”

Anthony Point of View Nagdridrive ako patungong bahay nila Donna para makausap ko siya. Gusto ko siyang kausapin tungkol sa aming dalawa. Kung bakit ako nawala sa anong dahilan? At kung bakit ko siya iniwan ng walang paalam? Nalaman ng mga parents ko ang tungkol sa akin at kay Donna, na patuloy pa rin akong nakikipagkaibigan at nakikipaglapit dito. Mas malala ay nalaman nilang mahal ko na ito sa edad na labing tatlong taong gulang. Hindi sila sumang-ayon sa pagmamahal ko para sa kanya dahil masyado pa kaming bata at isa pa ayaw na ayaw nila sa linya ng pamilyang Lee kahit na anak naman sa labas si Donna. Pero sabi ni Dad isa pa rin siyang Lee dahil si Mr. Jefferson Lee ang tatay nito at hind

Napakaamo ng kanyang mukha at kahit na nasa malayo ako, nakikita ko na namumugto ang kanyang mga mata. "A-ah..." Kaagad itong huminto sa paglalakad noong makita ang itsura ng babaeng umiiyak at ng lalaking tinawag nitong Benjie. "S-sorry, I-i'm h-here to...ahhh...I just want to apologize. H-hindi ko dapat binabayaan ang sarili ko na malasing a-at...p-patawad. Carmz, ahh...I'm s-sorry. Please ayusin niyo ito. N-nag-resign na ako. M-mula ngayon ay hindi na ako magtuturo sa paaralang ito. Hindi ko na rin kayo guguluhin. P-pasensiya na kung nakagulo ako sa inyong dalawa. H-huwag kang mag-alala Benjie, alam kong hindi mo ginusto ang nangyari kaya wala kang pananagutan sa akin. Pero h-h ihingi lan

Gusto kong tumakbo at habulin sya, yakapin sya para sabihing sorry na nagkamali ako pero alam ko, The damage has been done. It's beyond what I can do. Hindi ko na maaayos pa, kahit ibigay ko ang buong buhay ko. I just destroyed Dylan Kasper Pendleton And if he thought na pagbabayaran ko sa hinaharap ang desisyon na to, ngayon pa lang sinisimulan ko na. Mahal kita, pero hindi siguro ako ang tamang babae para sayo. Nagtagpo pero hindi itinadhana.

BREAK NA TAYO "WHAT BABE BAKIT NAMAN WALA NAMAN AKONG GINAWANG MASAMA SAYO AT NA LATE LANG AKO SORRY TALAGA SABAY HAWAK NG KAMAY NIYA "SORRY PERO NEED KO NG MAKIPAG HIWALAY SAYO ALAM MO NAMAN NA PUPUNTA NA AKO NG CANADA KASAMA NG MAGULANG KO AT DON KO NA DIN ITUTULOY ANG PAG-AARAL KO KAYA NEED NA NATIN MAG HIWALAY SORRY TALAGA DI NA RIN KASI KITA MAHAL KAYA NAKIKIPAGHIWALAY AKO SAYO

I hate waiting. *******

HOMBRES ROMANTICOS SERIES 3: UNINTENTIONAL Matthieus Morris Monférrer Kabanata 14 SHE FELT SUCH a sense of relief after she said everything she wanted to say to North. Tila malaking tinik ang natanggal sa dibdib niya matapos ang pag-uusap nila ni North. They both agreed to call off their wedding and she didn't feel any regret nor hatred about it. She felt satisfied and relief, in fact.

Agad siyang nakaramdam ng kakaibang init. "Damn! Kanina lang, gustung gusto ko nang tapusin ang kung anumang ugnayan ang meron ako sa babaeng ito. But now... fvck. I can't even understand what I am feeling. Parang gusto ko na nasa tabi ko na lang lagi siya. Damn. How can she manage to play with my feelings? How can she make me change my mind and be doubtful as hell? I am willing to take things straight. Pero bakit gusto ko na namang lumiko? Nang dahil lang sa isang hubad na hitang nakapatong sa akin? What the hell?"

“You should stop telling me that and this, Mister. I have a condition in which I am incapable of remembering anything from the past. You see, I cannot even recognize you.” Hindi mawari ni Sheeva ang unang reaksiyon ng lalaki matapos niyang ibunyag ang kaniyang karamdaman. Sandaling naging malikot ang mga mata nito na waring hindi alam kung saan ibabaling ang tingin hanggang sa ilang beses itong umiling. Sansaglit pa’y sumilay ang nang–uunawang kislap sa mga mata nito at dumungaw roon ang relief.