กล้าหาญ

เพราะว่า สถานะ ที่อยู่ตอนนี้ ทำให้ ต้องตัดใจ แม้ว่าจะผลักไส แต่มองหา แม้ว่า อยากจะเดินเข้าไป แต่สุดท้าย ต้องเดินหนี ความรักต้องห้าม ของเขาและเธอ มาในวันเวลา ที่ไม่เหมาะ ไม่ควร แต่จะทำยังไง ในเมื่อหัวใจ มันต้องการเธอ เพียงคนเดียว เท่านั้น เธอ ไม่อยากเดินเข้าไป แต่ ทำไม หัวใจยังคิดถึงแต่เขาคนเดียวเท่านั้น

'ระฟ้า' หญิงสาวผู้ที่กำลังจะกลายเป็นเจ้าสาวกลับพบว่าแฟนหนุ่มมีผู้หญิงอื่นอีกคน เธอเสียใจจนทำอะไรไม่ถูกแต่เพราะมีเพื่อนช่วยแก้แค้นจนหญิงสาวที่เป็นชู้เคียดแค้นให้คนจับตัวเธอไป ทำให้ต้องไปพัวพันกับ 'ปืนผา' หัวหน้าโจรป่าผู้ที่กลายเป็นสามีของเธอในอนาคต

ก่อนบิดาสุดที่รักของกรณิการ์จะจากไปด้วยโรคร้าย เขาได้ไหว้วานให้เพื่อนช่วยรับลูกสาวไปอุปการะ ขณะที่แม่เลี้ยงต้องการให้เธอแต่งงานกับผู้ชายที่เธอไม่รัก กรณิการ์จำต้องเลือกเดินทางไปกับผู้ชายหน้าดุ เขาเป็นลูกชายของเพื่อนพ่อ ด้วยเหตุจำเป็นบางอย่างเปลี่ยนเธอจากเด็กในอุปการะกลายเป็นเมียในปกครองของผู้ชายเถื่อนคนนี้แทน **************************** “เป็นเมียฉันไม่ยาก แค่...รับให้ได้ รุกให้เป็น” กรณิการ์หน้าร้อนซ่านขึ้นทันที เงยมองหน้าคนพูดแวบหนึ่งก่อนจะก้มหน้างุด หลบสายตาคมนิ่งที่จับจ้องไม่วาง เขาจะจ้องทำไมนักหนา นี่ถ้าเธอเป็นปลากัด เธอคงท้องเพราะสายตาเขาไปแล้วมั้ง ตาหนวดนี่ “คิดอะไร ทำไมแก้มแดง” ยังจะถามอีก คนบ้า! หน้าที่ร้อนจึงยิ่งร้อนวูบวาบ สาวน้อยเผลอตวัดตาค้อน ขณะที่ใจเต้นไม่เป็นส่ำ โธ่เอ๊ย! คำว่าเมียของเขานี่ มันกินความหมายลึกขนาดไหนนะ ทำไมเธอจะไม่รู้ ฟ้าครามกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนจะส่ายหน้า สาวใสไร้เดียงสาตรงหน้าเวลานี้ ไร้ซึ่งจริตจะกร้านแม้แต่จะปิดบังความคิดของเธอเองได้ นี่เขากำลังคบเด็กสร้างบ้าน เวรจริงไอ้คราม

ดลธรรมรู้สึกใจเต้นแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกับพาลิน แต่เพราะอีกคนมีแฟนอยู่เขาจึงได้แต่อยู่ใกล้ๆ ในฐานะพี่ชาย แต่พออีกคนอกหัก เขาก็ไม่รอช้าที่จะเข้ามาช่วยปลอบใจ พอใกล้ชิดกันมากขึ้นพาลินก็ยอมเปิดใจให้เขา แต่เมื่อถึงคราวที่ต้องตัดสินใจเลือกระหว่างคนรักกับหลานชายที่ไร้พ่อขาดแม่ ดลธรรมก็ต้องคิดหนักเพราะเขารักทั้งสองคนเท่าๆ กัน พาลินสัญญาว่าจะรักเขาแม้ตัวเองจะไม่ใช่คนที่ถูกเลือกก็ตาม

กานต์พยายามหนี แต่ยิ่งดิ้นรน ความต้องการของธนินกลับยิ่งรัดแน่นขึ้นเสน่ห์อันดุดันของนายหัวหนุ่มทำให้เขาละลาย"ยิ่งดิ้น... ยิ่งผูกพัน ยิ่งห่าง... ยิ่งต้องการ ใจของนายหัวที่ร้อนแรง จะมัดเขาไว้ตลอดกาล

เมื่อจ้าวหยุนปิงยื่นขอเสนอให้รับเขาเป็นฮูหยิน แลกกับการปิดบังความลับของหยางจื่อหลงที่เป็นถึงแม่ทัพเลือด นั่นเป็นเพราะ....

องค์ชายหลี เจี๋ย องค์ชายใหญ่แห่งแคว้นหลู่ ผู้เก็บความคั่งแค้นที่พระบิดาต้องสังเวยพระชนม์ชีพด้วยถูกคำสั่งประหารจาก ฉีหวนกง พี่ชายแท้ๆ เมื่อครั้งแย่งชิงราชบัลลังค์ระหว่างรัฐ เขาตอบรับข้อเสนอแต่งงานกับธิดาของลุงตัวเอง หากแต่มิเคยปรารถนาองค์ชายา

เพราะความเมาเป็นเหตุ ทำให้ภพธรเผลอไปคว้ากอหญ้าหลานสาวของแม่บ้านเข้าห้องนอนกลางดึกในคืนหนึ่ง เมื่อตื่นขึ้นมาเขาจึงพบว่าได้ข่มเหงเด็กสาวจนย่อยยับ ทว่าชายหนุ่มนั้นมีคู่หมั้นคู่หมายที่เหมาะสมอยู่ก่อนแล้ว คุณนายงามตาผู้เป็นมารดาจึงหาทางออกโดยการส่งกอหญ้าเข้าไปเรียนต่อในกรุงเทพฯ เพื่อหวังให้เด็กสาวอยู่ห่างจากลูกชายหัวแก้วหัวแหวน กอหญ้าไม่เคยลืมว่าครั้งหนึ่งเขาและครอบครัวได้ทำอะไรไว้กับหล่อน ไม่เคยลืมค่ำคืนที่ร่างกายต้องแปดเปื้อนคาวราคี สาวน้อยอ่อนต่อโลกจึงได้แต่เก็บงำความช้ำชอกครั้งนั้นเอาไว้ในส่วนลึกของใจ เมื่อวันเวลาผ่านไปจึงได้รู้ว่า แม้หล่อนเป็นเพียงหญ้าต้นเล็กๆ แต่ก็ใช่ว่าใครหน้าไหนคิดจะเหยียบย่ำก็ทำได้ ทุกการกระทำในชีวิตคือบทเรียน ทุกบทเรียนมีราคา เป็นหนี้ต้องชดใช้ ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องจ่ายให้หล่อน ชนิดที่เรียกว่า ทบต้น ทบดอก...

หนังสือนิยายลึกลับทำให้นางรู้จักเขา ตัวร้ายผู้แสนร้ายกาจ ผู้ขึ้นเป็นฮ้องเต้ที่ชั่วร้าย สุดท้ายตายเพราะขายวิญญาณให้ปิศาจ เมื่อตายแล้วย้อนมาเกิดใหม่ ภารกิจช่วยเขาจึงเริ่มขึ้น แต่เอทำไมเขาจ้องแต่จะฆ่านางหว่า?

มีผู้ใดพานพบชะตาประหลาดเช่นนางบ้าง อยู่ๆ ลืมตาขึ้นมาอีกคราก็พบว่าตรงหน้าคืองานศพของตัวเอง!!! เฉิงหลันซู ประมุขตระกูลเฉิงผู้มากความสามารถ เพราะตรากตรำทำงานนางจึงล้มป่วยและสิ้นใจอย่างกะทันหัน ในขณะที่คนตระกูลเฉิงต่างกรูเข้ามาดึงทึ้งทรัพย์สมบัติ โดยไม่เกรงใจโลงศพของนางที่ตั้งอยู่ในห้องโถง ตัวหญิงสาวกลับลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ...ลั่วเฟิ่งหลัน สตรีอ่อนแออมโรคที่ยังไม่เคยย่างกรายออกนอกจวนสักครั้ง จากหัวหน้าตระกูลคหบดีอันมั่งคั่ง... สู่บุตรสาวใต้เท้าเจ้ากรมตุลาการ... ที่สำคัญนางยังจำเพาะเจาะจงมาอยู่ในร่างของสตรีที่เพิ่งปักปิ่น แถมตอนนี้ก็เป็นช่วงที่สตรีทั่วทุกหัวเมืองเรียกว่า...เทศกาลล่าสามี!!! ชนชั้นสูงที่ถือดีว่าตนจากจวนขุนนาง กลับจัดงานเลี้ยงเป็นข้ออ้างเพื่อเสแสร้งอย่างเหนียมอาย ขณะมองหาคู่ครองที่ตนพึงใจ หญิงสาวให้ปวดศีรษะนัก ยกมือขึ้นกุมขมับ ในใจได้แต่คร่ำครวญ ...ผู้ใดจะวางแผนทะเลาะตบตีกันเพื่อแย่งบุรุษก็ตามสบายเถิด ข้าผู้นี้ขอยืนดูอยู่ห่างๆ ชมดูความครื้นเครงก็พอ!!