Novel & Cerita การให้อภัย

ดรีมที่หลงเชื่อคำโฆษณาหลอกลวงจากเพจขายวัตถุมงคลเพจหนึ่ง รับเอาของอัปมงคลมาพกไว้ติดตัว

นนท์ ยืนนิ่งราวกับถูกสาป สายตาของเขาจับจ้องผ่านช่องว่างเล็ก ๆ นั้นอย่างไม่กะพริบ ภาพที่เห็นตรงหน้ามันบีบหัวใจของเขาจนเจ็บปวดไปหมด ความโกรธแค้น ความเสียใจ และความอับอายมันปะปนกันอยู่ในอกจนแทบระเบิด แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... ความตื่นเต้นอย่างรุนแรงที่แล่นปราดไปทั่วร่างของเขา เมียของเขา...กำลังถูกลุงแท้ ๆ ของเขาเอง...เอา! และพลอยก็ดูเหมือนจะเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง เสียงครางกระเส่า เสียงซู้ดปาก และเสียงเนื้อกระทบกัน มันดังซัดเข้ามาในโสตประสาทของนนท์ราวกับเสียงฟ้าผ่า เขาเห็นใบหน้าของพลอยที่บิดเบี้ยวด้วยความสุขสมยามที่ลุงชูเลียช่องทางรักของเธอ เขาเห็นร่างกายของพลอยที่กระตุกเกร็งยามที่เธอถึงจุดสุดยอด เขาเห็นลีลาที่ช่ำชองของลุงชูที่ทำให้เมียของเขาส่งเสียงครางอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกอยากพังประตูเข้าไปฉีกร่างของทั้งคู่ให้เป็นชิ้น ๆ มันถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง แต่มันกลับถูกกลืนหายไปในความอยากรู้ที่มากกว่า “เกิดอะไรขึ้น? ทำไม? พวกเขาทำกันมานานแค่ไหนแล้ว? และทำไมพลอยถึงดูเต็มใจขนาดนี้?” คำถามเหล่านี้ตีรวนอยู่ในหัวของนนท์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ผู้ชายไม่เจ้าชู้เหมือนงูไม่มีพิษ แต่จงคิดสักนิดก่อนจะเล่นกับพวกแบดบอย เอื้อมพัฒน์เชฟหนุ่มชื่อดังกับฉายาพ่อเสือร้าย ผู้ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบผูกมัดตามประสาเพลย์บอยเกิดถูกอกถูกใจเด็กฝึกงานอย่างศุรตาเข้า ความรักหาใช่โรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะเอื้อมพัฒน์เองก็มีเบื้องหลังที่ไม่น่าจดจำมากมาย รวมถึงปมความขัดแย้งที่พร้อมลุกลามบานปลายได้ทุกเมื่อเช่นกัน

คำโปรยฤดูร้อนซ่อนรัก ซัมเมอร์ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะถูกหวย 54 ล้าน แต่ที่คิดไม่ถึงกว่านั้นคือเธอเป็นลูคีเมีย ถ้าไม่รักษาก็จะตาย แต่ถ้ารักษาก็ทรมาน ถึงขนาดที่ว่าความเจ็บปวดที่คืบคลานมาเพื่อแสดงว่าเข้าใกล้ประตูแห่งความหาย ที่สำคัญคนรักเก่าแสนน่ารักก็บังเอิญกลับเข้ามาในชีวิต แม้จะไม่ให้โอกาสเป็นครั้งที่สอง แต่ถึงอย่างนั้น สองเป้าหมายสุดท้ายที่ซัมเมอร์อยากทำ คือทำให้ตามดาวตกเป็นของเธอผู้เดียว และทำช่องฤดูร้อนซ่อนรักให้ปัง จนสะเทือนและเปลี่ยนแปลงสังคมได้ คนเจ้าเล่แบบเธอจะทำอินโทรเวิร์ตกลับมาอยู่ในกำมือได้ไหม แล้วช่องเธอจะประสบความสำเร็จได้ไหม พบกับไอเดียคอนเทนต์ ไอเดียสตรีมเกม แรงบันดาลใจให้สู้ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจ และความรักที่ไม่จำกัดแค่หญิงชาย แต่เกิดจากที่เพราะพวกเธอแค่รักกัน ไม่ว่าจะเป็นเพศอะไรก็ตาม คนเจ้าแผนการแบบซัมเมอร์ จะวางแผนให้เธอได้ทุกอย่างมาตกอยู่ในกำมือให้ได้ กระทั่งมันจะแลกมาด้วยสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง! แนะนำ อ่านแบบอีบุ๊คฟรี ได้ที่เมพเลยจ้า https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6ODoiMTE1MDg3MjYiO3M6NzoiYm9va19pZCI7czo2OiI0MjAwMzIiO30

เธอ..เป็นของต้องห้ามสำหรับเขา..คุณหนูผู้เอาแต่ใจ ลูกสาวเจ้านายผู้มีพระคุณ เขา..เป็นของร้อนสำหรับเธอ อยู่ใกล้แล้วมันร้อนรุ่ม บอดี้การ์ดหน้าโหดที่ขัดใจเธอไปเสียทุกอย่าง และแม้ว่าบอดี้การ์ดอย่างเขา จะอยากขย้ำเธอให้จมเขี้ยว สักเท่าไร แต่ก็ทำได้เพียงอดทน..จนกว่าจะถึงวันที่เขา..คู่ควร

"พีร์…" เธอพูดแผ่ว "รู้ไหม…เอื้อไม่เคยกลัวการถูกทิ้ง" เขามองเธอเช็ดน้ำตาด้วยหลังมือ "เอื้อกลัวอย่างเดียว กลัวการ ‘รอ’ ที่ทำให้ไม่เหลืออะไรเลย" "แต่เอื้อไม่โทษพีร์หรอก" เธอพูด "เพราะคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเอื้อ…ไม่ใช่คนที่เอื้อรักแล้ว" ประโยคนั้นทำให้พีร์สะอึก เหมือนโดนตบเบา ๆ ด้วยความจริง **************** พิชญะหยุดเดินเหมือนโลกทั้งใบหยุดพร้อมเขา ในวินาทีนั้น ภาพหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวเขาอย่างแรง ไม่ใช่แค่แวบเดียวเหมือนทุกครั้งแต่มาเป็น "ฉาก" เหมือนภาพยนตร์ แสงโคมปีแรกที่เขากับเธอรักกัน เสียงหัวเราะของเธอที่ดังใกล้หู มือของเขาที่จับมือเธอไว้แน่น เธอหันมายิ้มแล้วพูดอะไรบางอย่างที่เขาไม่ได้ยินคำ แต่เขาจำความรู้สึกได้ชัดเจน ภาพตัดไปอีกฉากเหมือนทีเซอร์ เขาเห็นตัวเองยืนอธิษฐานโคมกับเธอ เห็นนิ้วของเธอแตะกระดาษเบาๆ เห็นสายตาที่เธอมองเขาสายตาที่เชื่อมั่นในตัวเขาอย่างไม่ลังเล หัวสมองเขาชา และตามมาด้วยร่างกายที่ชาไปทั้งตัว เหมือนมีใครผลักเขากลับเข้าไปในอดีต ในกล่องความทรงจำที่ปิดตายไว้กำลังพยายามเปิดประตูออกมาเอง

ปรางค์วลัย เคยแอบชอบ เมฆา พี่ชายข้างบ้าน ทว่าในวันนั้นที่เธอบังเอิญได้ยิน เมฆา พูดกับผู้หญิงของเขาว่า “เด็กนั่นอ้วน เตี้ย ดำ ไม่มีอะไรน่ามองสักอย่าง” คำพูดในวันนั้นของเขาทำร้ายจิตใจของเธออย่างหนัก เธอจึงตัดสินใจถอยออกห่าง จากที่สนิทสนมกันกลับกลายเป็นคนแปลกหน้าในชั่วข้ามคืน ในวันที่แม่ของหญิงสาวป่วยหนัก เขาได้กลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้งในฐานะ หมอ และวันที่เธอตัดสินใจพาใครบางคนมาแนะนำให้แม่รู้จัก เขากลับแสดงอาการหึงหวงออกหน้าออกตาทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน หวงก้างราวกับเป็นเจ้าของเธอ ทั้งที่เขาเป็นคนพูดเองว่าจะไม่มีวันสนใจผู้หญิงอัปลักษณ์อย่างเธอเด็ดขาด

“เรติกา อ๊าส์” น่ารังเกียจ! น่าขยะแขยงที่สุดเลย “ใครอนุญาตให้แกครางชื่อฉัน ไอ้ชั่ว!” เธอพยายามประคองเสียงตัวเองไม่ให้สั่น ความรุนแรงที่เขามอบให้นั้นไม่สามารถทำให้คนถูกกระทำอย่างเธอส่งเสียงร้องครวญครางออกมา แม้แต่น้ำตาแค่หยดเดียวเขาก็ไม่สามารถรีดมันออกมาจากดวงตาของเธอได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเองก็เจ็บปวดทรมานแทบขาดใจ เหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ “หึหึ” มันส่งเสียงหัวเราะในลำคอเย้ยหยันเธออีกแล้ว โคตรเกลียดมันเลย “ถ้าเธอส่งเสียงร้องครวญครางออกมาบ้าง ฉันอาจเมตตาเธอก็ได้นะ”

เมื่อผมทำเธอท้อง ผมเลยพยายามขายยาเพื่อจุนเจือเธอกับลูก เเต่เเล้ว... เมื่อผมถูกจับ ผมทำเธอเเละลูกหล่นหายไป "ยกโทษให้พี่ได้ไหมนุ่ม พี่รักนุ่มกับลูกมากนะเว้ย"

หรงซินเยวี่ยนเป็นสตรีที่ชาตินี้ไม่อาจมีบุตรเป็นของตัวเองได้ นางตั้งใจจะไม่แต่งงานตลอดชีวิต แต่วันหนึ่งต้องแต่งงานกับคนรักของพี่สาวเพื่อรักษาเขาเอาไว้ระหว่างรอนางไปเป็นสนมของฮ่องเต้วัยชราที่ใกล้สวรรค