ขย่มรักมาเฟีย นิยาย & เรื่องราว

EP15 - รักสุดร้าย ลูกสาวมาเฟีย (โคอี้) มาเฟียหนุ่มแบกหญิงสาวกลับเข้าโกดังก่อนที่จะสั่งให้ลูกน้องปิดโกดังข้างในซึ่งเป็นห้องส่วนตัวที่เขาเอาไว้ใช้ทดลองสินค้า ก่อนที่จะวางหญิงสาวลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่แล้วยืนกอดอกต่อหน้า “ ไหนบอกมีปมยังไม่ยอมเปิดใจไง ทำไมดูหึงฉันแ ล้วล่ะ?” “ ใครบอกฉันหึงนาย ฉันก็แค่.. กลัวว่าจะไม่มีใครเอาไว้ไวน์หายากมาให้กินต่างหาก เพราะเดี๋ยวนายไปสนใจผู้หญิงคนอื่นมากกว่าฉันฉันก็อดสิ”

‘พี่สิน’ ย่าหยาได้แต่พร่ำเรียกชื่อคนรักในใจ ใช่ เธอรักเขา ไม่ว่าผ่านมากี่ร้อยปีหรือกี่ชาติภพ เธอก็ยังคงรักผู้ชายคนนี้ โครม! เสียงถีบประตูดังสนั่นทำให้ทุกคนหยุดชะงักหันขวับไปทางต้นเสียง ชายในชุดสูทสีเข้มหลายคนกรูเข้ามาพร้อมปืนสีดำมันวาว พวกเขาเปิดทางให้กับ ‘เจ้านาย’ ที่สวมเส ื้อสูทสีเข้มไม่ผูกเนคไท กระดุมเสื้อเปิดออกเผยแผ่นอกกำยำ ท่าทางวันนี้ไม่ใช่มาดนักธุรกิจหนุ่มไฮโซที่เคยออกข่าว แต่เป็นมาเฟียหนุ่มที่พร้อมกำจัดทุกชีวิตที่คิดขวางทางและทำร้ายคนของเขา โดยเฉพาะผู้ชายที่เขารัก

บทที่ 45 เมียมาเฟีย หลังจากคืนเข้าหออันร้อนแรงผ่านไป รอยยิ้มอ่อนโยนของเดย์ตันก็กลายเป็นสิ่งที่ยาหยีได้เห็นบ่อยขึ้นกว่าเดิม เขาเปลี่ยนจากมาเฟียผู้เย็นชาและเอาแต่ใจ กลายเป็นสามีที่พร้อมยอมให้เธอทุกอย่างโดยไม่มีข้อแม้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหน ตั้งแต่เมนูอาหารเช้า ไป จนถึงการออกคำสั่งกับลูกน้อง เขาเลือกจะถามความเห็นเธอก่อนเสมอ

แม็กเครย์กำหมัดแน่น ยิ่งได้ยินเสียงคนรักหวีดร้องดังขึ้นเขาก็ยิ่งเจ็บปวดทรมานไปถึงขั้วหัวใจราวกับมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ “ ( ฮ่าๆ กูไม่คิดเลยว่ามาเฟียที่หยิ่งทระนงในศักดิ์ศรีอย่างมึงก็คลั่งรักเป็น ยัยเด็กนี่คงสำคัญกับมึงมากสินะ) ”

คนขับรถพยักหน้ารับอย่างรู้กัน… มองตามร่างท้วมใหญ่ของเสี่ยอดุลย์พาสาวน้อยที่ตกอยู่ในอาการเมายาปลุกเซ็กส์เข้าไปในรถแล้วลงมือปิดประตูตีแมว “หนูจ๋า… อยากใช่ไหม… ฉันรู้นะว่าหนูอยาก”

ด้านแพมที่เริ่มรับท่อนเอ็นใหญ่ของหนุ่มมาเฟียไหวแล้ว เธอก็เริ่มขย่มแล้วโยกตัวขึ้นลงใส่ท่อนเอ็นของเขาทันที แล้วเธอก็รู้สึกเสียวมากๆ เพราะท่อนเอ็นของเขามันเข้าไปลึกสุดร่องของเธอแล้วมันก็ไปถูเสียดสีกับในร่องสาวของเธอ จนเธอนั้นร่อนเอวขย่มเขาแรงขึ้นเรื่อย เพ ราะยิ่งเร็วก็ยิ่งเสียวมากเท่านั้น ด้านภาริตาที่จับรถตามมานั้นก็เห็นเงานในรถเหมือนผู้หญิงกำลังขย่มอะไรสักอย่างอยู่ เธอก็เพ่งสายตามองดูแบบสงสัยเลย

เดวิสช่างร้ายเหลือเกิน เขาทำให้เธอสมยอมด้วยความสุขที่เธอไม่เคยปฏิเสธมันได้เลยสักครั้ง มันเป็นปัญหา เธอต้องหาทางแก้ไขโดยด่วน ก่อนเธอจะต้องตกเป็นของเล่นให้มาเฟียแดนเถื่อนไม่จบไม่สิ้น “ซี้ดดดด...ได้ตามคำขอเลยเมียจ๋า...” คนถูกร้องขอยกยิ้มถูกใจ เร่งจังหวะห่มสะโพกเสยเข ้าใส่รอยแยกคล้ายกลีบส้มโอรวดเร็วและถี่กระชั้นขึ้นเพื่อเป็นการตอบสนองความต้องการให้หญิงสาวบรรลุถึงความสุขล้ำอีกหน

ร่างบางถึงกับขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจกับคำพูดแบบนี้ที่ทุกคนขนานนามให้กับเขาในนามคำว่ามาเฟียที่ฉันได้ยินทุกคนพูดคำนี้มาบ่อยๆ แต่พอถามเขาเขากลับปฏิเสธในทุกข้อสงสัยจนไม่ได้คิดอะไรมากนัก "มึงไม่รู้เลยรึไงว่าผัวมึงเป็นมาเฟีย" "กูไม่รู้"ตอนนั้นทำเอาฉันแทบช็อกและนิ่งเงีย บไปทันทีเมื่อความจริงคือสิ่งที่ฉันเคยรับรู้แต่กลับถูกอีกฝ่ายโกหกมาโดยตลอดเวลาที่เราคบกัน หยดนํ้าตาแห่งความไว้ใจค่อยๆ ไหลรินออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าหวานไปหมดก่อนที่จะมีมือหนาของคนข้างกายที่ยื่นมือเข้ามาเช็ดน้ำตาให้

“ยิ้มอะไร ไม่รัก! มี่บอกว่าไม่รักไง” “เพราะร่างกายของเธอมันไม่ได้บอกแบบนั้น ยังจะมาปากแข็ง” มาเฟียหนุ่มยกยิ้มก้มลงมองฝ่ามือหนาของตัวเองที่เปียกชะโลมเต็มไปด้วยน้ำล่อลื่นสีใส

มือเล็กเรียวดันอกเขาไว้ “ผมเชื่อว่าสักวันคุณจะต้องรักมาเฟียอย่างผมแน่นอน” เขายิ้มที่มุมปาก “แล้วถ้าฉันไม่รักคุณ คุณจะปล่อยฉันไปไหม?.ค่ะ”