Novel & Cerita 귀환물

กงหยวนฉียืนกอดอกมองสตรีตรงหน้าด้วยความเหลือเชื่อเนื่องจากจะหายจากอาการแพ้สุราอย่างรุนแรงแล้วนางยังคอแข็งมากก็สุราสามไห่ใหญ่นางดื่มแทบคนเดียวจนหมดจึงค่อยเมามายจนสิ้นสภาพเช่นนี้หรือว่ากันตามจริงหากเขาไม่เล่นกลกับสุราไหสุดท้ายคาดว่าอีกฝ่ายคงยังต่อได้อีกเป็นแน่แต่พอเข าอุ้มนางมาวางลงบนเตียงอีกฝ่ายกลับกระเด้งกายขึ้นมานั่งขัดสมาธิที่กึ่งกลางเตียงได้หน้าตาเฉยสตรีผู้นี้ยังเป็นคนปกติอยู่หรือไม่? “สามี? ฉันไม่มีแฟนจะเอาสามีมาจากที่ไหน พ่อหนุ่มนายมั่วนิ่มแล้วล่ะ ถึงเจ๊โสดแต่เจ๊ก็เลือกกินนะพ่อหนุ่ม จิ๊ ๆ”

น้ำหนาวได้ยินเสียงเรียกของรุ่นพี่หนุ่มจึงทำให้สติที่กำลังหลุดลอยไปกับภาพในอดีตถูกดึงกลับมาในทันที “พี่ชื่อโซนิคครับ” “ออค่ะ…แผลหายดีแล้วเหรอคะ?” หญิงสาวถือโอกาสถามไปเพื่อรีเช็กว่าเขาใช่โซนิคคนเดียวกับที่โดนซ้อมที่หน้ามหาลัยหรือไม่

บ่าวรับใช้จวนตระกูลโจววิ่งหน้าตั้งมาหาม่านเหม่ย “เกิดอะไรขึ้นงั้นรึ” “ใต้เท้าให้บ่าวรับใช้เรียกท่านกลับจวนขอรับ” “ข้ารู้แล้ว ขอบใจเจ้ามาก ท่านแม่ทัพ เช่นนั้นข้าขอตัวกลับจวนก่อนนะเจ้าคะ” นางหันไปบอกชายหนุ่ม ทว่าไม่ได้รับคำตอบใดกลับมา

แนะนำตัวละคร มิลกี้ ไฮโซสาวสุดแซ่บที่ต้องมาตายลงเพราะผู้ชายแย่งกันเป็นเหตุ และต้องย้อนเวลามาอยู่ในร่างฮองเฮาที่ถูกผัวเมิน

คำนำ นิยายเรื่อง ตามดวงใจหวนคืน เป็นภาคต่อของ เล่ห์เสน่หาเพื่อนสาวแม่ และ หลงลีลารักลูกชายเพื่อน ซึ่งเขียนในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความใกล้ชิดสนิทสนมของคนสองคนที่อายุห่างกันสิบปี

ซึ่งตัวมณีเองนั้นก็รู้สึกกระวนกระวายใจอยู่ไม่น้อยเพราะนั่นมันคือสัญญาณว่าช่วงของห้วงแห่งกาลเวลานั้นมันกำลังจะเปิดออกเพื่อพาเด็กหนุ่มคนนั้นไปยังอีกห้วงแห่งกาลเวลาอีกที่นึงนั่นเองตอนนี้มณีนั้นเริ่มมั่นใจว่าปุณภัทรนั้นอาจจะได้ข้ามห้วงแห่งกาลเวลานั้นเพื่อไปพบเ จอกับ ”เทียดอิน” ของเธอแล้วอย่างแน่นอน “คุณย่าครับ!!คุณย่าเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” ไบเบิ้ลเรียกคุณย่าของเขาเพราะเห็นว่าคุณย่าของเขามีท่าทีที่นิ่งเงียบไป

น้ำอุ่นสั่งเฉียบขาด สายตาสวยคมกวาดมองความเรียบร้อยรอบงาน นี่คือโปรเจกต์เปิดตัวสมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ที่มูลค่ามหาศาล เธอพลาดไม่ได้แม้แต่จุดเดียว หญิงสาวยกแก้วกาแฟดำแก้วที่สี่ของวันขึ้นจิบ ความขมปร่าไหลลงคอช่วยกระตุ้นสมองที่ล้าแสนล้าให้ตื่นตัว

สื่อหม่าเอ่ยออกมาอย่างยากลำบาก เมื่อเอ่ยจบเขาก็กระอักเลือดสีดำออกมาอีกครั้ง “เราคิดค้นกำยานชนิดหนึ่งขึ้นมา เรียกว่า กำยานสิเน่หา ทุกครั้งที่หลวนถงปรนนิบัติเราบนแท่นบรรทม เราจะจุดกำยานสิเน่หาไว้ที่ห้อง พิษสิเน่หาของมันนอกจากจะทำให้บุรุษกระสันซ่านในกามรมณ์จนเกิดภา พหลอนแล้ว ยังทำให้เลือดทะลักออกจากทวารทั้งเก้าได้อีกด้วย แต่พิษชนิดนี้จะไม่กำเริบถ้าไม่ถูกกระตุ้นด้วยผงดอกเหมย ดังนั้น หากมีหลวนถงคนใดคิดไม่ซื่อ เราก็จะกระตุ้นพิษโดยใช้ผงดอกเหมยให้ทรมานจนตายเช่นเจ้า” “เจ้ากล้าใช้วิธีต่ำช้าเช่นนี้มาเล่นงานข้า”

ริฮาถาม เสียงอ่อนเด็กชายทำหน้าหม่นก่อนจะพูดเบา ๆ "แม่กลับไทยครับ พ่อกับแม่ชอบทะเลาะกัน...อาทิตย์ก่อนแม่ทำกับข้าวให้กิน แล้วผมแพ้...เข้าโรงพยาบาล" "พ่อดุแม่...แม่เลยหนีกลับไทย" บรรยากาศเงียบไปชั่วขณะริฮาหันขวับมามองอิคชานทันที อิคชานเงียบ แต่เสียงของอาชินยังพูดต่อไม่รู้เรื่ องรู้ราว

เธอว่ายน้ำไม่เป็น แขนขาตีไปมาอย่างลนลาน แต่ยิ่งดิ้นก็ยิ่งจมลึก น้ำไหลเข้าปากเข้าจมูก สำลักจนแทบขาดใจ สติของเธอเลือนราง ภาพตรงหน้ามืดสนิท และในที่สุดก็หมดสติไป …… เมื่อฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง หยานอี้ซีพบว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องที่คุ้นเคย ศีรษะหนักอึ้ง ร่างกายร้อน ผ่าวราวถูกไฟเผา