ความรักหวาน

'แพรไหม' เลขาสาวสุดสวยของนักธุรกิจหนุ่ม 'จอมทัพ' ความสัมพันธ์ระหว่างเลขาสาวและเจ้านายหนุ่มจอมเนี้ยบต้องเปลี่ยนแปลงไปในชั่วข้ามคืนเพียงเพราะการไปดูงานต่างจังหวัด...

"...นายทำแบบนี้ทำไม" "ฉันแค่อยากรู้.. ว่ามันจะกินได้หรือเปล่า" "แต่ฉันก็กินให้นายดูแล้วนิ" "..แต่ฉันว่ากินแบบนี้.. มันอร่อยกว่า;)"

แค่ครั้งเดียวไม่เรียกเมียหรอกนะ / เออ แค่ครั้งเดียวก็ไม่เรียกผัวเหมือนกันนั่นแหละโว้ย!!

เป็นเพื่อนเล่นกันมาสิบปี อยากลองเล่นเพื่อนดูสักที “ฉันจะเอาเธอทุกคืน”

ความลับเดียวของพนักงานอย่างฉัน คือฉันเป็นนักเขียนนิยายอีโรติก ฉันสามารถปกปิดความลับนี้มาได้ตลอดจนฉันมารู้ว่าเจ้านายเป็นแฟนตัวยงของนิยายฉัน!!

เธอกลับมาหลังหอบความบอบช้ำในหัวใจหนีไปเรียนต่อสามปี แต่โชคไม่ดี ดันมาเจอผู้ชายที่เคยวันไนท์สแตนด์ด้วยปั่นป่วนอารมณ์... “ห้าหมื่น หนึ่งคืนแล้วจบกัน ไม่มีพันธะผูกพัน บังเอิญเจอกันก็ไม่ต้องทักทาย”

เมื่ออดีตคาสโนว่าหนุ่มวัย 40 ปี ผู้ไม่เคยมีความคิดที่จะจริงจังกับใคร ได้เห็นเพื่อนรักกำลังจะก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์ ฟ้าก็ได้ส่งนางแบบสาว ซึ่งเป็นเพื่อนรักของว่าที่เจ้าสาว มาปรากฏขึ้นตรงหน้า 'ราชันทร์' ตกหลุมรัก 'โบนิตา' ตั้งแต่แรกพบ แต่ทว่าไม่ใช่กับเธอ ในเมื่อความหล่อและรวยนั้นไม่สามารถพิชิตใจเธอได้ เขาจึงต้องใช้เล่ห์เพทุบายเพื่อคว้าหัวใจเธอมาครอง

หญิงหม้ายอย่างเธอจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งจากพรหมจรรย์ของเด็กหนุ่มอย่างเขา แต่อุปสรรคมันใหญ่เสมอเมื่อเธอมีตำหนิติดตัว

ไม่เพียงแค่จูบไซ้ แต่ปลายลิ้นร้อนลื่นยังปาดเลียเข้าใส่กลีบสาว ชำแรกดุ้นลิ้นรุกรานร่องกลีบที่ยังเป็นสีชมพูสดสะอาดเพราะไม่เคยมีชายใดได้ล่วงล้ำมาก่อน “อ๊ะ… อ๊อยยย… ” หญิงสาวที่เพิ่งได้รู้รสชาติการโดนเบิร์นเป็นครั้งแรกในชีวิต ถึงกับเกร็งกายสะท้าน สะโพกของหล่อนบิดส่ายไปมากับความรู้สึกเสียวซ่านที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน “อ๊อย… อย่าเลียค่ะตรงนั้น… อูย… งืออออ… ” สองมือพยายามผลักศีรษะของราชิด งุดเข้ามาจู่โจมสิ่งสวงนที่หล่อนเฝ้าหวงแหนมาจนเป็นสาว

“ ถ้าเลือกเกิดได้ ก็อยากเกิดมาเหมาะสมกับเธอมากกว่านี้ ในฐานะที่ไม่ใช่พี่ชาย“ หนุ่มหล่อโสดมาดดี แววตามีแต่ความอบอุ่น ผู้ชายที่สุภาพและพูดเพราะคนนี้ เขาคือคนที่เธอเรียกว่าพี่ชายมาตลอดชีวิต “พี่ไทจะไปไหนคะ? ไม่นอนที่บ้านเหรอคะ?” “คืนนี้พี่มีนัดวันเกิดเพื่อนครับ ว่าจะนอนที่คอนโด” “แล้วใครจะไปส่งน้องไปเรียนละคะถ้าพี่ไทไม่อยู่” “พี่บอกคุณพ่อไว้แล้วครับ พรุ่งนี้คุณพ่อจะไปส่งหนูครับ” “ทำไมพี่ไทไปเที่ยวดึกๆได้ ทำไมหนูไปไม่ได้คะ ไม่ยุติธรรมเลยอ่ะ” “หนูยังเด็กนะโมลิน” “โตแล้วค่ะ โตจนมีแฟนได้แล้วค่ะ อุ๊บ!” “โมลิน ไหนพูดอีกทีซิว่ามีแฟน?” “อุ้ย! พี่ไทน่ากลัว ไปหาคุณแม่ดีกว่า” “เฮ้อ”