ความแค้นที่นอนไม่หลับ Novelas e Histórias

"กูไม่อยากคิดเลยว่าถ้าไอ้วินมันไม่เชื่อที่พะพายโกหกจะเกิดอะไรขึ้น" "เอาน่าเรื่องมันก็ผ่านมาแล้วเมียมึงก็ปลอดภัยดี" "แต่กูต้องการแก้แค้นแทนเมียกู ไม่งั้นกูคงนอนตายตาไม่หลับ" "แล้วมึงจะเอาไง"

แต่เขากลับนอนไม่หลับ ข่มตาอย่างไรก็ไม่สามารถหลับลงได้ นั่นเพราะในหัวของเขามีแต่ภาพของหญิงสาววนเวียนอยู่ ขวัญชนกทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังฝันร้าย “ออกไปจากหัวฉันได้แล้วโว้ยยัยโง่” และเขาอดคิดไม่ได้ว่า... “นี่เราคงจะโกรธเกลียดยัยนี่มากสินะ ถึงกับ...เก็บมาคิดจนสมองอ ื้อไปหมด เลิกคิดถึง...ไม่ใช่สิ...เลิกคิดแค้นสักเดี๋ยวเหอะ...จะได้นอนหลับลง...โอย บ้าบอจริง ๆ ออกไปจากหัวฉันได้แล้ว”

ป่านนี้ เธอคงจะนอนหลับไปแล้ว แม้เธอจะมีเรื่องกวนใจมากมาย แต่สำหรับเขา เหตุผลเดียวที่นอนไม่หลับ ย่อมรู้ดี ที่ผ่านมาก็คือฝันร้าย แต่คืนนี้สิ ในเมื่อเขาไม่กลัวการนอนอีกต่อไป และเขาก็ไม่ได้ฝันร้ายมาระยะหนึ่งแล้ว “ทำไมถึงนอนไม่หลับนะ” เขามิอาจตอบคำถามนี้กับตัวเองได้ ทั้งที่เขารู ้ดี เขามีบางคำตอบอยู่ในใจ แต่คนที่หยิ่งยโสโอหังและปากแข็งเป็นธรรมชาติ ควรเปิดเผยความอ่อนแอในหัวใจให้ใครฟังหรือ เพราะแม้แต่ตัวเองเขายังรู้สึกอาย “ทำไมนะรึ ก็เพราะเรามีเรื่องให้คิดตั้งหลายเรื่อง โดยเฉพาะการทำธุรกิจที่เกาะครีต”

ทำไมยังไม่นอน ALIN : นอนไม่หลับค่ะ PITT : ทำไมครับ? ALIN : มีอารมณ์ แหะๆ PITT : รอพรุ่งนี้นะครับ สะสมไว้จะได้ต้องการผมมากๆ รอพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว เอ้อ มัวแต่หื่นเกือบลืมฟ้องเรื่องนังเฌอเลย

มีแต่ความรู้สึกผิดในใจที่ฉันอดห้ามที่จะต่อว่าตัวเองไม่ได้ ก่อนที่จะล้มตัวนอนลงบนเตียงนอนกว้างของตัวเองแล้วกวาดสายตามองรอบห้องด้วยความรู้สึกโหยหา ห้องนอนที่ไม่มีเขามันดูกว้างแปลกๆ จัง ถ้าฉันไม่คิดจะแก้แค้น ตอนนี้เราคงมีความสุขกันแล้วใช่ไหม ฉันก็หลับตาลงด้วยความรู้ส ึกที่มันเหนื่อยล้าไปหมด จนแทบไม่อยากจะทำอะไรก่อนที่ความรู้สึกเจ็บปวดของฉันจะหยุดลงเมื่อฉันนอนหลับสนิทไป

ใต้ตาดำคล้ำแม้จะลงรองพื้นมาหนาพอตัว ฟ้องว่าเจ้าตัวอิดโรยแค่ไหน “นอนไม่ค่อยหลับค่ะ” “อ้าว ทำไมนอนไม่หลับล่ะครับ มีอะไรหรือเปล่า หรือว่าเมื่อคืนพี่โทรไปกวนเวลาพักผ่อน”

“เพราะฉันเกลียดเธอ” “ถ้าเกลียดแล้วมาแย่งที่นอนของลินทำไมคะ ลินไม่ใช่ยานอนหลับประจำตัวของคุณนะ” “รู้ใช่ไหมว่าถ้าฉันรำคาญ เธอจะโดนอะไร”

สำหรับวันนี้จนฉันไม่ค่อยได้นอน เข้าใจไหม? นี่คือสาเหตุที่ฉันลุกไม่ขึ้น… ไม่เอาน่า คุณจะไม่โกรธฉันในวันนี้ใช่ไหม?” “คุณโชคดีที่ผมไม่มีอารมณ์จะโกรธคุณ” แจ็คสันชำเลืองมองเธอด้วยความโกรธจอมปลอมก่อนจะก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับโน้มแขนเข้าหาเขา “นอกจากนี้ ผมเองก็นอนไม่หลับเพราะความต ื่นเต้นเหมือนกัน…”

ช่วงเวลาที่ผ่านมา นางนอนไม่หลับ มักจะฝันร้ายอยู่เสมอ นางกินไม่ได้มากนัก นางรู้สึกทรมานใจ และที่สำคัญ นางคิดถึงเขามาก แต่ว่า เพียงนางคิดถึงว่า เขาอาจจะยังโกรธตนอยู่ นางก็ไม่กล้าไปหาเขาอีก

ซ่างกวนซีรู้สึกหนักใจกับวิสัยการนอนของเยี่ยนเว่ยฉือ และรู้สึกหนักใจกับความปรารถนาในใจของตนเอง ความปรารถนาที่ชั่วร้ายนั้นเกือบจะระเบิดออกมาคราแล้วคราเล่า เพื่อระงับความปรารถนาที่น่าละอายนั้น เขาจึงนอนไม่หลับอยู่ตลอดทั้งคืน