ความแค้นที่นอนไม่หลับ Novels & Stories

“เปล่าหรอกค่ะปกชัญญ่าจะนอนเกือบเที่ยงคืนแต่เมื่อคืนชัญญ่านอนไม่หลับ” “ทำไมล่ะ” “ก็เพราะเรื่องที่จะต้องมาบ้านพี่ทินนั่นแหละคะที่ทำให้นอนไม่หลับ” “ตื่นเต้นเหรอ”

ฉันรีบหาข้อแก้ตัวทันที "กูนอนไม่หลับว่ะทำไงดีวะ" "ไม่ทราบค่ะ" เพราะฉันเองก็นอนไม่หลับเหมือนกัน "กูรู้ละทำไมไม่ง่วงสงสัยเป็นเพราะไม่ได้ออกกำลังกายก่อนนอนเลยนอนไมหลับ กูว่ากู..."

“เออ กูไม่คิดว่ามึงจะนอนเร็วขนาดนี้นี่หว่า” “กูเหนื่อย ช่วงนี้นอนไม่ค่อยหลับ ไม่รู้เป็นอะไร” “จะอะไร ก็ไม่มีสาวให้นอนกอดน่ะสิ ถ้านอนไม่ได้ หรือติดหมอนข้างนุ่มนิ่มขนาดนั้น ก็เรียกพาฝันกลับมานอนด้วยเหมือนเดิมคงไม่เสียศักดิ์ศรีมากหรอกมั้ง”

หญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนสีชมพูยังนอนลืมตาและพลิกตัวไปมาเพราะนอนไม่หลับ ในหัวมีแต่เรื่องฟุ้งซ่านแบบที่ไม่คาดคิดว่าจะนึกถึง หลังจากพูดคุยกับพ่อเธอเสร็จได้ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินประทังท้องที่ร้องจ๊อกจ๊อก และไม่ลืมที่จะกินยาคุม หลังจากนั้นได้ทำธุระส่วนตัวตามแบ บฉบับสาวอยู่ห้องคอนโดคนเดียวเพื่อเตรียมเข้านอน แต่พอมานอนจริง ๆ ดันไม่หลับทั้งที่พยายามข่มตาหลับมาหลายชั่วโมงแต่สุดท้ายก็ต้องลืมตาตื่นขึ้นมา "ปกติไม่เคยปล่อยฉันไว้แบบนี้นิ...บ้าหน่าาาา เลิกคิดถึงผู้ชายที่ตัวเองเกลียดได้แล้ว" ฟุบ

พูดแล้วก็เขินจนกลัวมารดาเห็นเลือดฝาดบนใบหน้าเลยต้องรีบทำแชเชือน หันไปคว้านั่นคว้านี้เรื่อยเปื่อยแก้เกี้ยวเมื่อเผลอคิดถึงคนที่ทำให้เธอนอนไม่หลับเกือบทั้งคืน “อ้าว...ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ หรือว่ามีอะไรมากวนหรือเปล่า” รุ่งทิวาแอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่ นึกไปถึงสิ่งลี้ลับอย่างสยอ ง

เจลีนเอ่ย "หลับครับ ผมนอนหลับนะ...มีแค่บางคืนนอนไม่ค่อยหลับ..." "เห็นมั้ยคะ ดื่มเยอะเกินไปใช่มั้ย" "เปล่าครับ บางคืนผมก็แค่อยากเห็นหน้าคุณ เลย..นอนไม่หลับเท่านั้น"

เขาค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปเพื่อให้นางซุกเข้ามาซบที่แผงอกของเขาซึ่งในตอนนี้กลายเป็นจินอวี้หานที่เริ่มรู้สึกผิดที่คิดจะนอนร่วมเตียงเพราะอีกฝ่ายหลับสนิทไปแล้ว แต่ราชครูหนุ่มกลับนอนไม่หลับเลยทั้งคืนจนถึงรุ่งสาง “ให้ตายเถอะทำไมกลายเป็นข้าที่นอนไม่หลับเสียเองล่ะ หงหลินซิน แค้นครั้งนี้ข้าเอาคืนท่านแน่” วันรุ่งขึ้น

“ไทเฮาเสด็จๆๆๆๆๆๆ” เฉินหยวนฮ่องเต้ยิ้มหยัน “ยามจื่อ (23.00-24.59น.) ข้ายังไม่ได้หลับตานอนแต่คนที่ไม่นอนยิ่งกว่าข้าคือไทเฮา” เสี่ยวโอก้มเก็บฎีกาที่กองเกลื่อนพื้น

ฉันสะกิดอีกครั้งแต่ก็ไม่ยอมตื่น …… (Zzzz วินด์เซอร์ผู้ที่หลับเป็นตายไปแล้ว) "ฉันหึงนายจนแทบเป็นบ้า เครียดจนนอนไม่หลับ" "และต้องร้องไห้เพราะนายตลอดเลย" "คิดว่ามาง้อแบบนี้ ฉันจะหายโกรธง่าย ๆ ใช่ไหม?"

คนที่กำลังนอนหลับถูกรบกวนก็ร้องประท้วงขึ้นในลำคอ “ชู่! นอนนะเด็กดี” ร่างบางมุดเข้าอกแกร่ง แก้มเนียนเสียดสีแผงอกที่โผล่พ้นเสื้อออกมา ผ่านไปไม่นานซันเดย์ก็หลับสนิทหลังจากเป็นโรคนอนไม่หลับมาปีกว่า ๆ ตั้งแต่โดนเด็กสาวทิ้งไปให้อยู่คนเดียว