คุณหนูอิง Novels & Stories

เฮ้อ วันนี้นางจึงได้เดินออกมาจากบ้านพร้อมบ่าวคนสนิทเพียงคนเดียวของนางที่ชื่อเตียวเตียวคนนี้นี่เอง เตียวเตียวเป็นลูกสาวแม่ครัวที่ท่านย่าชอบในฝีมือการทำอาหาร นางจ้างแบบไปเช้าเย็นกลับมาตลอดหลายสิบปี พอเห็นว่าเตียวเตียวอายุมากกว่านางห้าปี เลยรับเข้ามาดูแลนางตอนอายุห้าขวบ ดีที่เตียวเตีย

องครักษ์โม่กระแอมไออย่างประหม่า ก่อนเอ่ยออกมาเสียงเบา “นางคือคุณหนูตระกูลเจียง เจียงจื่ออิ๋ง พ่ะย่ะค่ะ” จบ เล่ม1 ฝากติดตามเล่ม 2 เร็วๆ นี้ด้วยนะคะ

เสียงหนูบัว " อ่า อืม เป็นไงหืม ไหนว่าของพี่ไม่ใหญ่ " ชายหนุ่มถามหญิงสาวออกไป เมื่อเขาได้คิดถึงคำพูดของเธอที่กล้ามาว่ามังกรของเขาเล็กกว่าของผัวเธอเขาต้องสั่งสอนเธอสะบ้าง

คุณหนูยังไม่ได้สวมเสื้อผ้า แผลก็พันผ้าไว้ลวกๆ เพราะนางทำไม่เป็น ไม่เคยทำมาก่อน คุณหนูใหญ่ที่นางคอยดูแลมาตลอด ไม่เคยมีบาดแผลแบบนี้แน่นอน สาวใช้คนนี้มีนามว่าเสี่ยวอิง คอยปรนนิบัติรับใช้หลินเล่อเจินมานานก็จริง แต่กลับไม่เคยมีสิทธิได้รับรู้เรื่องราวอันใดของผู้เป็นนาย ยิ ่งไม่เคยสังเกตความแตกต่าง จึงเชื่อสนิทใจว่าผู้เป็นนายคือคุณหนูใหญ่แห่งสกุลหลิน กระทั่งวันนี้... เสี่ยวอิงเริ่มรู้แล้วว่าคุณหนูหลินตรงหน้าเป็นใคร

‘องค์หญิงจ้าวอิง’ หรือ ‘อิงเอ๋อร์’ เด็กหญิงวัยห้าขวบในชุดกระโปรงตัวเก่าที่ชายผ้าเริ่มหลุดลุ่ย ผมเปียสองข้างถูกมัดไว้อย่างลวกๆ จนปอยผมตกลงมาปรกหน้าผากมน ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มนั้นซูบตอบจนเห็นโหนกแก้ม ดวงตากลมโตที่ควรจะสุกใสดั่งดวงดาวกลับหม่นหมองไร้แวว และเมื่อนางเ งยหน้าขึ้นสบตากับมารดา ร่างเล็กนั้นก็สะดุ้งเฮือก ก่อนจะรีบขยับถอยหนีไปชิดผนัง ตัวสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ “สะ... เสด็จแม่” เสียงเล็กแหลมเอ่ยตะกุกตะกัก “อิงเอ๋อร์... อิงเอ๋อร์ไม่ได้ทำแจกันแตกนะเพคะ อิงเอ๋อร์เป็นเด็กดี... อย่าตีอิงเอ๋อร์นะเพคะ”

อู๋ซานกุ้ยเดินมายืนตรงหน้าเสี่ยวหรานที่ยังคงมีท่าทางไม่ยอม แต่เมื่อโดนจ้องเหมือนคนสูงส่งที่มองมดปลวกก็หลุบตาลงต่ำไม่สบตา “คุณหนูคือ…” อู๋ซานกุ้ยตวัดสายตาไปมองเกาหนี่ว์อิง เมื่อนางเอ่ยนามของตนเอง มุมปากที่แต้มสีชาดสดเหมือนเหมยกุ้ยฤดูหนาวก็ผุดยิ้ม “คิดว่าใคร ที่แท้ก็ คุณหนูจากตระกูลเกาที่ตกสระบัวนั่นเอง” เกาหนี่ว์อิงนิ่งค้าง

มือน้อยของหญิงสาวตบเข้าที่ท้ายทอยของเด็กหนุ่มเต็มแรง ด้วยความโมโหแทนเพื่อนสนิทของเธอ “โอ๊ย!!” “พี่รักครีมงั้นเหรอ ไอ้เด็กเวร!! เพื่อนฉันชื่อนานิ ไม่ใช่ชื่อครีมเว๊ย!!” ว่าแล้วโบอาก็เตะซ้ำเข้าไปที่ก้นของเด็กหนุ่มด้วยความหงุดหงิด ตุบ!! “มึงอย่ามายุ่งกับเพื่อนกูอีกนะไ อ้เด็กเวร!”

คุณหนูเจี้ยงเชิดปากขึ้นสูง “นั่นคุณหนูเจี้ยงเป่าตาน คุณหนูรองสกุลเจี้ยงนี่นา” “แต่อีกคนก็เป็นคุณหนูหลินซูเหยา คุณหนูรองสกุลหลินเหมือนกันมิใช่หรือ?”

เธอครางยาว "อ๊า... แต่... หนู เป็นอะไร” “เขาเรียกว่าเสียวไงครับคุณหนู” อ่องสอดนิ้วเข้าออกถี่ขึ้น น้ำแฉะ ๆ ไหลออกจากรูเล็ก คุณหนูตัวอ่อนเอนไปด้านหลังอ้าขาจนกว้าง เนินสวาทชมพูถูกนิ้วแหกเป็นทาง

“เวลาหนูเศร้า หนูก็จะกินไอติมค่ะ มันทำให้สดชื่นดีความเศร้าที่มีมันก็จะหายไป” อัยวานิ่งเงียบนั่งฟังเสียงเล็ก ๆ ที่กำลังชวนพูดคุยด้วยหัวใจที่สั่นไหวแปลก ๆ ถ้าวันนี้ได้มีลูกสาวมานั่งพูดคุยอยู่ข้าง ๆ มันคงจะเป็นความรู้สึกที่มีความสุขมากอย่างบอกไม่ถูก “หนูชื่ออิงฟ้านะ คะ พี่ชื่ออะไร?”