คุณหนูอิง Novels & Stories

น้ำอิงยกมือไหว้ทุกคนอย่างนอบน้อม "นี่หนูน้ำอิงค่ะเฮีย ว่าที่สะใภ้คนโตของหนู แฟนตาเจโรมเขา" คนตัวเล็กยืนยิ้มกว้างแต่ภายในเต็มไปด้วยความประหม่าซึ่งเจโรมเริ่มดูออก

“เหม่ออะไรหนูอิง” มือเหี่ยวย่นของแม่บ้านที่รับหน้าที่ทำอาหารในวันนี้ แตะที่ไหล่บางของหญิงสาว จะเรียกว่าหญิงสาวก็ได้ไม่เต็มปากนักแม้เธอจะอายุสิบแปดปีบริบูรณ์ แต่ด้วยรูปร่างที่ผอมบาง ไร้สัดส่วนอย่างที่หญิงสาวควรจะเป็น กับทรงผมที่ตัดสั้นประบ่า ไว้ผมหน้าม้า ยิ่งทำให้อิงวิฬ าร์ดูเด็กเข้าไปอีก ไหนจะแก้มกลมๆ คล้ายซาลาเปานั่นอีก

ฉันยกยิ้มและเดินเข้าไปหายัยป้านั่นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเหมือนเด็กสาวที่อ่อนต่อโลก “ไม่รู้ไม่ได้ค่ะป้าควรรู้ไว้นะหนูชื่ออิงฟ้า....อิงฟ้าที่แปลว่าเมียพี่เบสอ่ะค่ะ” วู้วววววว

ด้เลย ทว่าจู่ๆก็มีบุคคลมาใหม่ที่เธอไม่รู้จักเดินเข้ามาทักทายอีกคน "ท่านคะ อุ๊ย ท่านเดชาจริงๆด้วย ทีแรกนึกว่าจำคนผิดเลยลองเข้ามาทักดู" เสียงสาวสวยปากแดงอายุราวสามสิบต้นๆ มีนามว่าอิงอร อดีตเด็กเลี้ยงในสต๊อกของเดชา เธอทำทีเป็นว่าไม่ได้ตั้งใจเข้ามาทัก ทั้งที่ความ จริงตั้งใจเห็นๆ

" อ๋อ ตาลีโอ ไม่เห็นกันนานโตขึ้นเป็นหนุ่มหล่อเชียว อัญก็มีลูกสาวจะพามาแนะนำให้รู้จักค่ะชื่อหนูอิงดาว อิงดาวลูก...มานี่มา" " สวัสดีค่ะ คุณลุงคุณป้า เอ่อ แล้วก็...พี่ลีโอ!" อิงดาว สาวน้อยใบหน้าจิ้มลิ้มอายุน้อยกว่าลีโอสองปีเธอเป็นลูกสาวของคุณนายอัญญาสาวสวยฐานะด ีชาติวงษ์ตระกูลสูงศักดิ์ เธอมีใบหน้ายิ้มแย้มแถมมองลีโอด้วยสายตาเป็นประกาย แต่คนถูกจ้องมองกับมีใบหน้าเรียบเฉยสายตาเรียบนิ่งฉบับคุณชายมาดขรึม

“ข้าแซ่เฟยชื่อชิว นามรองไท่หยาง” “ข้าไป๋เสวี่ยหรือจะเรียกเป่าเปาก็ได้ หญิงสาวนางนี้คือมารดาของข้านางแซ่หลินนามเหมยกุ้ย พี่ชายข้าไป๋ตงนามรองอี้ตง คนนี้น้องเล็กไป๋เทียนหรือจะเรียกเขาว่าซานซานก็ได้ ส่วนคนนี้เสี่ยวทู่” จบคำของไป๋เสวี่ยคนบ้านไป๋ก็พากันส่งยิ้มให้เด็กห นุ่ม

“เจ้าค่ะคุณหนู ท่านเรียกข้าหรือเจ้าคะ” สาวใช้ที่พึ่งนำชุดใหม่ของคุณหนูไปเก็บในหีบเดินออกมาพร้อมกับสีหน้าแปลกใจ “เจ้าพอจะรู้จัก… "หอหลัวต๋า" หรือไม่"

“ขอบคุณค่ะพี่อร” คุณหนูตัวเล็กของพี่อรคนนี้ “อิงฟ้า” เธอเป็นคนที่น่ารัก ไม่เคยมองพี่อรเป็นแม่บ้านเลย เธอมองเป็นพี่สาวอีกคน เธอจะเคารพ ให้เกียรติ และน่ารักกับทุกคนในบ้านเสมอ จึงไม่แปลกเลยที่ทุกคนจะรักเธอ “เมื่อคืนฉันเมามากเหรอแก” เธอหันไปถามเพื่อนสาวอีกครั้ง

ยอดฝีมือคนหนึ่งถามเด็กหญิงตัวเล็กที่กำลังซบหน้ากับอกของเขา "หนู... หนูชื่อเสี่ยวอิงค่ะ... มาจากหมู่บ้านหลิวซู่..." เด็กหญิงตอบเสียงสั่นเครือ

เขาหันกลับมามองเด็กสาวอายุน้อยกว่าตนสองปี เธอคนนี้มีชื่อว่าซ่งหนิงหนิง จากที่เขาฟังคนอื่นพูดมา เหมือนว่าเธอจะเป็นน้องสาวต่างสายเลือดของซ่งเซียนอวี่ที่ชาวบ้านเขาว่ากัน วันก่อนเขาบังเอิญไปเจอกลุ่มเยาวชนกลุ่มนี้ในไร่ข้าง ๆ ไร่ของบ้านเขา จำได้ว่าไม่ได้สนิทสนมหรือแนะนำตัวอะ ไรเป็นพิเศษ มีแต่ฝั่งนั้นที่แนะนำตัวให้เขาได้รู้ อันที่จริง ก็แค่สงสารที่เห็นกอดกันกลมเพราะเจองูเข้าพอดี ที่จริงตัวเขาจะไม่ช่วยก็ได้ แต่ก็นะ...จัดการงูได้ก็ได้กินเนื้อมัน แล้วทำไมเขาต้องทิ้งเนื้อไปด้วยล่ะ