ฉลาด

จู่ๆ ข้าก็กลายเป็นเครื่องบรรณาการให้แม่ทัพปากร้ายคนนี้! ลู่เจียวจูจะทำอย่างไรเมื่อเธอ ถูกเลือกให้เป็นเครื่องบรรณาการ สังเวยตนด้วยการแต่งงานกับอดีตศัตรูเพื่อความสงบสุขของบ้านเมือง

เธอรักผู้ชายคนหนึ่งสุดหัวใจ แต่สิ่งที่ได้จากเขาทำให้เธอตัดสินใจ "คุณเตชิน...เราหย่ากันเถอะค่ะ" แต่ทำไมเธอถึงจากเขาไปไม่ได้ "ฉันไม่หย่า" ดาริกา ดีใจและมีความสุขที่ได้แต่งงานกับคนที่แอบรักมานานอย่าง เตชิน แต่...การแต่งงานใช้ชีวิตคู่ไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อเขาไม่เคยรักเธอเลย

เมื่อเพื่อนขอร้องมาว่าอยากให้แต่งงานกับมันในฐานะไม้กันหมา แลกกับเงินก้อนโต มีหรือคนหน้าเงินอย่างศศินโอเมก้าตัวน้อยที่หลอกคนทั้งโลกว่าเป็นอัลฟ่าจะไม่ยอมตกลง เอาก็เอาวะเพื่อเงิน...เอ๊ยเพื่อเพื่อนที่รัก

ตราบาปที่เขาทำกับเธอในวันนั้น กลายมาเป็นของสำคัญในวันนี้ พสิกาตัดสินใจใช้ร่างกายใช้หนี้ให้ปภังกร เพื่อจบปัญหาหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อ วันหนึ่งเธอรู้ว่าสิ่งที่ได้มาจากเขา มันมากกว่าความเจ็บปวด "ทำไมไม่รับโทรศัพท์!"เสียงแหบห้าวตะโกนถาม เมื่อหันมามองหน้าเธอเต็มสองตา "ฉัน..."พสิกาหาเสียงตัวเองไม่เจอ จะบอกว่าไม่สบายมันก็ไม่ใช่เหตุผลที่รับสายเขาไม่ได้ ใบหน้าสวยเชิดขึ้น เมื่อหันมาสบตากับเขา ไม่มีอะไรต้องกลัวเพราะอีกไม่นานเธอจะเป็นอิสระ เธอมีช่องทางหาเงินมาคืนเขาแล้ว "ฉันไม่อยากรับ!"เขาแรงมาเธอก็แรงกลับ คำตอบและน้ำเสียงของเธอทำให้หัวคิ้วเข้มกระตุก ตาคู่คมมองหน้าหญิงสาว มองตากลมโตที่มีแววถือดีอยู่ในนั้น "กล้ามากนะที่พูดแบบนี้กับผม ลืมแล้วเหรอว่าฐานะคุณคืออะไร แล้วมีหน้าที่ทำอะไร!" "ฉันไม่เคยลืมหรอกค่ะว่าฉันเป็นลูกหนี้ของคุณ คุณนั่นแหละที่ลืมสถานะของตัวเอง คุณเป็นเจ้าหนี้ไม่ใช่เจ้าชีวิตฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้"

ระหว่างที่เลือกซื้อวัตถุดิบและอุปกรณ์มาทำหมูกระทะฉลองที่ได้เลื่อนตำแหน่งอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันต้องตายอย่างอนาถ! ไม่เพียงแค่นั้นชีวิตยังผกผันไปอยู่ในครอบครัวที่สุดแสนจะรันทด นี่มันอะไรกัน!

“ในเมื่อเธอไม่ยอมตอบคำถาม ก็เท่ากับว่าเธอจงใจทำให้ฉันโมโห เพราะงั้นก็เป็นที่รองรับอารมณ์ของฉันไปแล้วกัน"

ที่พิศวาสปรารถนา โชคชะตาก่อนิยามให้เป็นความรัก เขาคือผู้ชายแปลกหน้า ซมซานหนีตายมาขอความช่วยเหลือ นาทีนั้น นันทา คิดแต่ว่าทนเห็นความตายตรงหน้าไม่ได้ เธอช่วยเขาโดยไม่รู้ว่าจะนำไปสู่ความยุ่งยากในชีวิตหรือไม่ แต่ไม่คิดว่า ผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นจะนำพามาซึ่งพิศวาสที่เหมือนดังไฟ ก่อเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้ง ไฟพิศวาสร้อนแรงจากตัวเขา ไฟชีวิตจากครอบครัวเขา เปลี่ยนเธอจากสาวน้อยเป็นผู้หญิงที่พร้อมจะยืนข้างเขา เป็น เทวีนำโชค ของเขา แต่นันทารู้ว่า ในไฟพิศวาสที่โอบล้อมเธอไว้นั้น ที่แท้โอบล้อมเธอด้วยรักชั่วกาล กี่ครั้งกี่คราก็ไม่น่าเบื่อ กี่ครั้งกี่คราไม่น่าเชื่อว่าจะสุขแสนสุขสม กี่ครั้งกี่คราเสน่หาก็ระรื่นชื่นอารมณ์ กี่ครั้งกี่คราที่ห่มด้วยพิศวาสบาดอุรา

*3 ซีรีส์นางร้าย* 1. เป็นนางร้ายกลับใจไม่ได้ง่ายถึงเพียงนั้น คำโปรย...เมื่อต้องเข้าไปอยู่ในร่างสตรีร้ายกาจที่ทำชั่วมามากมาย อย่าว่าให้กลับตัวกลับใจเลย หนีไปยังจะง่ายซะกว่า โจทก์เยอะเหลือเกิน ทว่า..คนผู้นั้นไหนว่าเกลียดกันนักหนา เหตุใดจึงได้เอาตัวมาพัวพันกันไม่เลิกเล่า! 2. สตรีร้ายกาจผู้นี้อยากเป็นคนดีแล้ว คำโปรย...ทะลุมิติมาอยู่ในร่างสตรีร้ายกาจที่บ่าวไพร่ชิงชัง บุตรสาวหวาดหวั่น สามีห่างเหิน หนทางเดียวที่นางจะอยู่รอดคือจะต้องเปลี่ยนตนเองให้เป็นคนดี ทว่า...เหล่าคนที่เคยร้ายกับนาง นางก็ไม่อาจละเว้นไปได้เช่นกัน! 3. ผู้ใดก็ว่าข้าร้าย คำโปรย...เธอไม่คิดว่าการถูกจับพลัดจับผลูไปฟังเรื่องเล่าบนหินสลักเก่าแก่ที่มีอายุราวพัน ๆ ปีจะทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปตลอดกาล….แต่เอาเถอะ ไปตบคนจอมเสแสร้งเหล่านั้นก็น่าจะสนุกดีเหมือนกัน!

สวัสดีค่ะ นักอ่านที่น่ารักทุกท่าน ผลงานเรื่องใหม่ของเฟยเทียนในเรื่องนี้เป็นเรื่องราวคู่ขนานคาบเกี่ยวตั้งแต่ปี ค.ศ.1983 ซึ่งเป็นเรื่องราวย้อนหลังในจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงในปี 1989 ของนางเอกที่ได้พบกับช่วงชีวิตอันเลวร้าย เริ่มจากพ่อแม่ถูกจัดฉากว่าเป็นอุบัติเหตุจนตาย พี่ชายคนโตถูกใส่ร้ายจนทนรับแรงกดดันไม่ไหวทำให้ตกตายในคุก พี่ชายคนรองตายเพราะปกป้องน้องสาวที่ถูกสามีผู้ที่เธอจำต้องแต่งจากการบังคับของคนเป็นย่า เรื่องราวของหลินซีจะเป็นอย่างไรเมื่อเธอได้มีโอกาสย้อนกลับมาตอนวัยสิบสามปีอีกครั้ง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในนิยายเรื่องนี้เกิดจากจินตนาการของผู้เขียน ดังนั้นหากมีความผิดพลาดประการใด ผู้เขียนก็ขออภัยมา ณ โอกาสนี้ด้วยนะคะ ด้วยรัก...เฟยเทียน

“ทำไมไม่ปลุกผม จะกลับทำไมไม่บอก โน้ตก็ไม่ทิ้งไว้ให้แล้วทำไมไม่เอาเงินไปด้วยทั้งที่ผมก็วางไว้ให้บนกระเป๋าคุณแล้ว” ภคิณเอ่ยเสียงเบาพอให้ได้ยินกันสองคน ทว่าคนฟังนั้นเรากับถูกจู่โจมเข้าอย่างจัง ดวงหน้าสวยที่ตกแต่งเอาไว้อย่างบางเบา กลับแดงระเรื่อขึ้น อาย… หรือโกรธกันแน่นะอารมณ์นี้ นับพรเองก็ยังไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ ๆ หัวใจเธออยู่ไม่สงบเท่าไหร่นัก ก็ให้ตายสิ ผู้ชายคนแรก คนเดียว วันไนท์สแตนด์ของเธออยู่ ๆ ก็มาอยู่ตรงหน้า แถมเป็นหนึ่งในคนของบริษัทที่ดูแล้วท่าทางจะตำแหน่งสูง ดูจากที่พนักงานของบริษัทที่ปฏิบัติต่อเขา นี่เขาคงจะไม่คิดมาจ่ายค่าตัวกันตรงนี้หรอกนะ