ฉลาด

“หึ ผู้หญิงอย่างเธอไม่มีสิทธิ์เป็นแม่ของลูกฉันจำใส่หัวเธอไว้!” “ค่ะ หนูรู้ตัวดีว่าตัวเองก็แค่ของเล่นชิ้นหนึ่งที่คุณใช้เงินซื้อมา” “รู้ตัวก็ดี จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำ!”

ซูซี่/ซูซีหลาน ดูเหมือนแค่อกหักรักคุด สวรรค์คงคิดว่าเป็นบททดสอบที่ไม่มากพอ ดังนั้นจึงทำให้หญิงสาวต้องมีอันต้องไปโผล่ยังแคว้นฉิน ทั้งยังเป็นช่วงที่แคว้นฉินกำลังผลัดเปลี่ยนแผ่นดิน เหตุการณ์การเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก ทำให้หญิงสาวจำต้องระวังทุกย่างก้าว ยิ่งในยามที่รู้จุดประสงค์ในการมายังเมืองหลวงของเฉินเซวีย นางก็บอกตัวเองว่าไม่ว่าอย่างไร นางก็จะพาเขาไปให้พ้นจากเรื่องวุ่นวายนี้ให้ได้ เฉินเซวีย ท่านหมอเฉินผู้เก่งกาจในด้านการรักษา เพราะบิดาของเขาต้องตายอย่างไร้ความเป็นธรรม อีกทั้งตัวเขากับมารดาก็ต้องระหกระเหิน โดยจำต้องทิ้งศพบิดาเอาไว้ในห้องลับภายในจวน ระหว่างทางกลับไปจัดการทุกอย่างให้ถูกต้อง เขากลับพบหญิงสาวปริศนาที่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า และนางก็เปลี่ยนชะตาของเขาไปตลอดกาล

ซ้อสี่เป็นเจ้าของบาร์โฮส เด็กใหม่ทุกคนต้องผ่านการสอนงานจากเธอ ซ้อสี่อายุ 36 ปี เป็นเจ้าของไนซ์คลับ เป็นผู้หญิงสวยเซ็กซี่ เธอสูงราว 165 เซนติเมตร ตาคม ผมยาว นมโต สะโพกอวบอัด ขาเรียวดึงดูดสายตา ผิวสีแทนนวลเนียน และยังคงเต่งตึงไปทุกสัดส่วนอย่างกับสาวแรกรุ่น เมื่อประตูห้องนอนปิดลง ซ้อสี่เดินไปนั่งลงที่เก้าอี้พนักสูงสีแดงเลือดนกที่ตั้งอยู่กลางห้อง เธอนั่งไขว่ห้าง ตาสวยคมมองเด็กใหม่อย่างสำรวจตรวจตราทั้งตัว “ถอดออกให้หมด แล้วเดินมาหาซ้อ”

ชาติก่อน ไม่ว่าซูซูเหย่าจะทุ่มเทเพียงใด ก็ไม่อาจเทียบกับน้องสาวได้เลย คนในครอบครัวรังเกียจว่านางมีเล่ห์เหลี่ยมล้ำลึก ไม่เหมือนน้องสาวที่ใสซื่อจิตใจงาม บริสุทธิ์และอ่อนโยน เพื่อเศษความรักจากครอบครัว นางยอมอดทนอดกลั้นทุกอย่าง กระทั่งผู้เป็นน้องสาวเกิดพึงพอใจในตัวคู่หมั้นของนาง นางถูกกรอกยาสลบ แล้วถูกโยนขึ้นไปบนเตียงของคนเลี้ยงม้า ชื่อเสียงถูกทำลาย ทรัพย์สินถูกยึด แม้แต่การแต่งงานก็ถูกแย่งชิงไปเช่นกัน พวกเขาเหยียบย่ำนางจนจมดิน ...... หลังจากเกิดใหม่ ซูซูเหย่าก็ขอสลัดทุกอย่างทิ้ง ไม่ทำเพื่อใครอีกต่อไป ยามบุรุษชั่วถูกยึดทรัพย์สิน นางมองดูอย่างเย็นชา แล้วส่งครอบครัวเฮงซวยไปเก็บขยะขายเลี้ยงชีพ เมื่อพี่ใหญ่จะแต่งหญิงคณิกาเป็นภรรยา นางก็ส่งคำอวยพรด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ตอนพี่รองขาหัก ซูซูเหย่าไม่ยอมควักเงินแม้แต่นิดเดียว นางกล่าวเพียงว่า "ข้าทำสิ่งใดไม่เป็นเลย ทำได้เพียงปวดใจแทนพี่รองเท่านั้นเจ้าค่ะ" เมื่อน้องสาวคนเล็กต้องแต่งงานกับบัณฑิตยากจน นางก็ยกมือยกเท้าสนับสนุนเต็มที่ ...... อยู่มาวันหนึ่ง กลุ่มคนเนรคุณพวกนี้กลับได้ฟื้นความทรงจำในชาติก่อนเหมือนกัน ทั้งหมดพากันงงเป็นไก่ตาแตก ซูซูเหย่าคนที่เคยทุ่มเททั้งกายใจเพื่อครอบครัวหายไปไหนเสียแล้ว? ทั้งพี่ชายและบิดามารดาต่างคุกเข่าอ้อนวอนขอขมา ส่วนบุรุษชั่วก็คุกเข่ากลางสายฝนทั้งคืนจนตาแดงก่ำ "ซูเหย่า ข้ารักเพียงเจ้าเสมอมา โปรดให้โอกาสข้าสักครั้งเถิด ได้หรือไม่" ในใจของซูซูเหย่ากลับราบเรียบไร้ระลอกคลื่น เพราะนางได้พบกับพี่ชายที่รักนางจากใจจริง ได้พบบุรุษที่จะโอบอุ้มทะนุถนอมนางไว้แล้ว

เรื่อง ทะลุมิติมาเป็นคุณนายทหาร ยุค 70 เมื่อพยาบาลสาวโสดทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณแม่ลูกหนึ่ง พวงด้วยสามีที่เกลียดเธอเข้าไส้ คล้ายสวรรค์จะยังไม่พอใจ เธอยังต้องมาสู้รบกับแม่สามีใจทราม แล้วจากนี้เธอจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไง เรื่อง เมื่อนางร้ายทะลุมิติมาเป็นหญิงชนบท เธอเป็นถึงนางร้ายเบอร์หนึ่ง ในชีวิตไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะทะลุมิติมาอยู่ในยุคที่อดยากถึงขนาดนี้ สามีก็ไม่รัก แถมเธอยังมีลูกสาวต้องเลี้ยงดูอีก ทั้งยังมีแม่สามีที่ร้ายกาจ แต่คนอย่างเธอหรือจะยอม เรื่อง ข้ามเวลามาเป็นหญิงชั่วช้าที่สามีจะหย่า หลี่เซียงเฟย ที่เป็นถึงบุตรภรรยาเอกของท่านกั๋วกง โดนลอบทำร้าย ทำให้นางข้ามเวลามายุค 80 แถมยังมีลูกหนึ่ง สามีก็เอือมระอา แม่สามีก็ไม่ปลื้ม แต่นางหรือจะสน เงินเท่านั้นค่ะที่นางต้องการ

เมื่อเธอตื่นมาอยู่ในร่าง ของภรรยานอกสายตา เช่นนั้นเธอจะทำให้ในสายตาของเขา มีเพียงเธอผู้เดียวเช่นกัน 'การยั่วในแบบของนาง มิใช่การเปลื้องอาภรณ์ ทว่ามันคือการยั่วโทสะ เพที่จะอยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลานั่นเอง'

เกิดใหม่ในนิยายทั้งทีกลับได้รับบทเป็นนางเอกผู้ใสซื่อ หึ! นางเอกที่ต้องคอยทำดีเพื่อให้พระเอกหันมามองน่ะหรือ ฝันไปเถอะ! ไฉนเลยข้าจะต้องวิ่งตามบุรุษ

ชีวิตการเป็นเด็กฝึกงานของ “นับแต้ม” เหมือนจะไม่ง่ายซะแล้ว ในเมื่อคนประเมินการฝึกงานคือแฟนเก่าที่ตัวเองดันไปบอกเลิกนี่ซิ งานนี้แขวนพระองค์ไหนก็เหมือนจะไม่รอดเพราะเจ้ากรรม “ไนล์” เวรเขาแรงจริงๆ ค่า

เหม่ยหลินเชฟหญิงผู้โด่งดังจู่ๆ ก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของหญิงสาสใจร้ายที่ยากจนและไม่มีใครอยากอยู่ใกล้

“ครั้งหนึ่ง เธอเคยยืนข้างเขาในฐานะภรรยา แต่วันนี้ เธอยืนอยู่ข้างตัวเอง…ในฐานะผู้หญิงที่ไม่ต้องการใคร” “เธอไม่ได้รอการให้อภัย… เธอรอวันที่เขารู้ว่า การเสียเธอไป คือบทลงโทษที่โหดร้ายที่สุด”