ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม Mga Nobela at Kwento

เธอนึกถึงภาพลานประหาร และการขว้างปาหินใส่นักโทษก่อนจะสลัดความคิด โหดเหี้ยมนั้นทิ้งไป เขาให้เธอมาปลอมชายเป็นหญิงบัดนี้หญิงกลับมาปลอมเป็นชาย แล้วก็กลายเป็นหญิง สาวก้อยส่ายหัวไปมา แบบงงงัน “โชคดีนะน้องสาวเฮ้อแล้วแต่เวรแต่กรรม”

ให้ตายนางก็นึกไม่ถึงว่า ตัวเองอุตส่าห์ปลอมตัวมาตลอดทาง แต่ตัวตนกลับถูกเปิดเผยก่อนที่จะได้พบกับอาซือหลานด้วยซ้ำ “นังไพร่ชั้นต่ำ ยังกล้าขอให้ข้าไว้ชีวิตอีก ถ้าท่านอ๋องรู้ว่าเจ้าเป็นคนสวมรอยแทน เจ้ารู้หรือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”

ตอนนี้อวิ๋นฝูหลิงปลอมตัวเป็นผู้ชาย ดังนั้นนางสั่งให้ผู้ติดตามเรียกนางว่า ‘คุณชาย’ ตัวตนใหม่ที่นางสร้างให้ตัวเองในเจียงหนาน คือคุณชายตระกูลใหญ่ที่ออกมาท่องเที่ยวหาประสบการณ์ แวะมาเปิดหูเปิดตาที่เจียงหนาน

"ท่านพ่อของข้าตายแล้ว ข้าจะเป็นคุณหนูอยู่อีกได้ยังไง?" มู่ชิงชิงยิ้มอย่างขมขื่น "เดิมทีข้าชอบชีวิตอิสระ แต่ตอนนี้ อาจจะเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ความฝันกลายเป็นจริงเท่านั้น อยู่ที่นี่เป็นเถ้าแก่ก็ดีแล้ว อีกอย่างข้าก็คิดออกแล้วว่า ต่อไปทุกวันข้าจะใส่ชุดผู้ชาย เจ้าต้องเรียกข้าว่าอา ชิง ห้ามเปิดเผยตัวตนของข้า"

#มาคิน ผมนั่งเฝ้ายัยตัวแสบอยู่ที่เก้าอี้ตัวเล็ก ครั้นจะทิ้งให้อยู่คนเดียวก็เป็นห่วง ถึงเธอจะทรมานผมด้วยอาการออดอ้อนทำตัวน่ากอดแบบนี้ก็ตาม คิดแล้วน้องชายผมมันก็ตั้งขึ้นมาทันที เมื่อวันก่อนผมแอบเข้ามาในห้องเธอแต่ผมมาในร่างหนุ่มหน้าใสคนหนึ่งเท่านั้น เธอเลยจำผมไม่ได้ อ ีกหนึ่งสิ่งที่งูอย่างพวกเราทำได้ก็คือแปลงกายเป็นใครก็ได้ เพื่อให้ใช้ชีวิตปะปนกับพวกมนุษย์ได้ง่ายขึ้น

ซือซิ่วซิ่วตกใจที่ฉันดิ้นอย่างรุนแรง “ว๊าย ว๊าย! ไม่ต้องกลัวนะ เด็กดี” เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคยของซือซิ่วซิ่ว ทำให้ฉันมั่นใจอย่างหนึ่ง! ฉันเกิดใหม่แล้ว! เกิดใหม่เป็นลูกสาวของซือซิ่วซิ่ว!

กระทั่งนางแอ่นน้อยเช่นนางปลอมตัวเป็นชาย นามว่า จางหลิงกง แสร้งทำตัวเป็นบัณฑิตตกอับ ยามราตรีเป็นบุรุษ ยามทิวาเป็นสตรีอย่างแนบเนียน โฉบเฉี่ยวฉวัดเฉวียน ทว่าตัวตนของนางกลับไปสะดุดตาแม่ทัพประจำทิศทักษิณ ถูกเขาดักจับเข้าเต็มเปาเสียนี่ ---------- บทนำ ในเมืองหลวง มีโฉมง

เธอบ่น พลางทึ้งผมตัวเองจนฟูฟ่อง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นวงจรเดิมสินะ เด็กสาวลุกขึ้นไปจัดการแปลงโฉมตัวเอง หยิบชุดชั้นในลูกไม้ตัวจิ๋วมาสวม ใส่หน้ากากปิดบังใบหน้า และเปิดไฟวงแหวนเพื่อเตรียมตัวเปิดไลฟ์สดหาเงินใช้หนี้ไอ้รุ่นพี่หน้าเลือดนั่น

ในเมื่อตอนนี้นางไม่อาจกลับไปยังโลกที่จากมาได้แล้ว นางกลายเป็นคนของที่นี่ กลายเป็นคุณหนูว่านเย่วอิงผู้เลอโฉม ทรวดทรงองค์เอวก็เย้ายวน เป็นเรือนร่างที่นางเคยปรารถนาอยากจะมี ถึงแม้จะเคยร้ายกาจไปบ้าง เอ่อ อาจจะร้ายกาจไปสักหน่อย แต่นั่นก็ในอดีต จากนี้จะไม่มีว่านเย่วอิงคน เก่าที่แสนร้ายกาจอีกแล้ว จะมีเพียง คุณหนูว่านเย่วอิงคนใหม่ ผู้งดงามทั้งหน้าตาและจิตใจ นางจะใช้ชีวิตอยู่ในร่างใหม่นี้ให้มีความสุข คิดได้เช่นนั้นร่างบอบบางก็ลุกพรวดขึ้น จนคนข้างๆ ตกใจรีบลุกตามทันที "ไป เสี่ยวมี่ ไปกัน" "ไป ไปไหนเจ้าคะคุณหนู"เสี่ยวมี่เอ่ยถามอย่างสงสัย

“เพราะคุณคือคนที่สามารถชี้ชะตาผมได้ คุณเป็นผู้หญิงที่ผมรัก” “นาคินทร์!” “ผมเป็นตัวประหลาด พอเที่ยงคืน ร่างกายผมจะเปลี่ยนไป และใช้ชีวิตในร่างนั้นจนรุ่งสาง จนแสงตะวันอาบทอ จึงจะกลับมาเป็นคนปกติได้อีก”