พลิกชีวิตชายาไร้ค่า อ๋องเทพสงคราม อย่าคิดเหิมเกริม Novels & Stories

“กระหม่อมได้แต่เดาว่าพระชายาคังกลัวว่าท่านอ๋องกับพระชายาอ๋องอี้จักเปิดโปงในสิ่งที่นางทำ ดังนั้นจึงรีบร้อนตีตัวออกหากจากท่านอ๋อง!” “ท่านอ๋องปราดเปรื่องและเป็นเทพสงคราม แต่มิได้มีประสบการณ์ในเรื่องระหว่างบุรุษสตรีนัก ท่านอ๋องมิเข้าใจหัวใจของสตรีนั้นสามารถเปลี่ยนแ ปลงได้ในชั่วพริบตา...”

ไม่ง่ายเลยกว่าเซี่ยเหยียนสงบสติอารมณ์ตัวเองลงได้ ฝั่งตรงข้ามเป็นอ๋อง เป็นเทพสงครามแห่งต้าเซี่ย ต่อให้ทำผิด ก็ไม่ใช่คนที่เขาจะมีสิทธิ์ไปสั่งสอนได้ “ฮวันฮวัน พวกเราไปกันเถอะ”

เรื่องเสแสร้งเป็นหนึ่งในความสามารถมาแต่เล็กจนโต ในยุคที่ไร้ซึ่งกล้องวงจรปิดมัดตัวคนผิด ผู้ใดแสดงแนบเนียนกว่าย่อมเรียกความสงสารได้มากกว่า เมื่อสงสารย่อมเปิดใจรับฟังความจริงจากอีกฝ่าย “คนของทางการชั่วช้าจริง ๆ กับสตรีไร้ทางสู้ยังคิดรีดไถตำลึง แคว้นจ้าวของพวกเรามี ขุนนางนิสัยน่าอับอายถึงเพียงนี้เลยหรือ”

หยุนชิงเผยน้ำเสียงอ่อนล้าออกมายามที่ตัวเขาเล่าสิ่งที่ตนคิด “หมายความว่าอย่างไร? คงไม่ใช่ว่าเป็นเทพเจ้า...” “ใช่ อย่างที่เจ้าคิด! เป็นเทพเจ้าสงครามที่ข้าเข้าร่วมเป็นสาวก เทพเจ้าตนนั้นนั่นแหละที่อาจจะใช้พลังเปลี่ยนความคิดของข้า ไม่ก็บังสายตาข้าจากสิ่งปลูกสร้างที่อาจจะเป็นของสาวกคนก ่อนไม่ก็อาจจะเป็นของเทพเจ้าสงครามเอง”

เด็กสี่คนที่เสียไป พยายามจะกลับมา ที่เทพสงครามพูดก็คือลูกชายแฝดสี่ของปาสคาล ก็คือ ปาสคาล คาลวิน คริสโตเฟอร์ คริสเตียน แต่มันเกิดไม่ได้ เพราะเทพสงครามส่งร่างอวตารมาเกิด สี่คนนั้นก็เลยไม่ได้เกิด ได้ไปเกิดในท้องของยูมิแทน แล้วก็จะปล่อยให้เกิดก่อนเทพสงครามไม่ได้ เพราะถ้าเ กิดก่อนเทพสงครามจะไม่ได้ตำแหน่งรัชทายาท😂

“ข้าหลบไม่ทันไง ช่างเถอะ ได้แต่หวังว่าลงมาเกิดใหม่ยังโลกเบื้องล่างนี้ สวรรค์คงสงบขึ้น” “คงดีขึ้น ท่านมหาเทพไม่อนุญาตให้ระลึกชาติได้ และไม่ให้ความสามารถพิเศษอะไรนัก ทุกคนต้องฝึกฝนด้วยตัวเอง ไม่เช่นนั้นเทพสงครามจะพยายามช่วยยกฐานะของธิดาพฤกษาหรือ ท่านน่าจ ะรู้นะเทพชะตา เทพสงครามน่ะเรื่องมาก รักสบาย ถึงรอมาตอนครอบครัวมีอันจะกินแล้วไง”

งานให้ แต่ก่อนนางจะสนใจไตร่ตรองและช่วยเหลือ แต่ครั้งนี้นางกับเดินหนีไปเสียดื้อๆ บุตรสาวของเขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ เขาต้องคุยกับผู้เป็นสามีให้รู้เรื่อง ว่าหากเป็นแบบนี้ต่อไปจะส่งผลไม่ดีในอนาคต เพราะองค์ชายรัชทายาทนั้นเป็นเทพแห่งสงคราม เขาต้องออกไปรบ หากอยู่ดีวันใดวัน

ระชายาหายจากรอยอัปลักษณ์ที่ได้เห็นคราก่อนเมื่อครั้งกำลังจะเข้าพิธีอภิเษกกับหลาน ไม่คาดคิดว่าจะมลายหายไปหมดสิ้นแล้ว และกลับมางดงามเฉิดฉายเหนือสตรีใดทั่วหล้าอีกครา เคียงคู่กับเสด็จอาสมเป็นพระชายาเอกของเทพสงครามยิ่งนัก” รับสั่งแสร้งเยินยอเชือนแชไปทางอื่น หากแต่ทุก ถ้อยคำกลับแฝงเร้นคำเหน็บแนมอยู่ในที

จางซูฉีพยักหน้า จากนั้นชายชราก็เริ่มเล่าเรื่อง " ในภพเซียน มีเทพสงครามองค์หนึ่งฝีมือเก่งกล้ามากนัก และมีพระชายาองค์หนึ่งนางคือเทพบุปผา ต่อมาบนสวรรค์มีงานเลี้ยง ภูตสาวตนหนึ่งที่ถือกำเนิดจากดอกบัวในสระเกิดหลงรักเทพสงคราม จึงจำแลงเป็นเทพธิดาชิงเหลียนแอ บขึ้นเตียงเขายามที่เขาเมามายกลับมา แต่เพราะเทพบุปผามีกลิ่นกายที่หอม เทพสงครามจึงรู้ว่านางไม่ใช่ชายาของตน แต่ไม่ทันจะทำอะไรเทพบุปผาก็มาเห็นเข้าเสียก่อนน่ะ"

เขามองสตรีที่กำลังยิ้มพรายอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเหลือเชื่อ เย่เสวียนถิงเอ่ยเสียงแหบพร่าและแผ่วต่ำ "อาอู่ ขาของข้า..." "ขาของท่านอ๋องหายดีแล้ว ท่านจะยังคงเป็นเทพสงครามผู้ไร้พ่ายในสายตาของทุกคน!"