เกิดใหม่มาเลี้ยงน้องชายในยุคดวงดาว นิยาย & เรื่องราว

งานเฉลิมฉลองถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ เพื่อรับขวัญหลานชายองค์แรกของฮ่องเต้และฮองเฮา เสียงยินดี เสียงหัวเราะ และคำอวยพรดังไม่ขาดสาย ในค่ำคืนนี้ ใต้ฟ้าผืนเดียวกัน ดวงจันทร์ส่องแสงเท่ากัน เพียงแต่… คนหนึ่งได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ พร้อมรอคอยการร้องของทารกทายาทมังกรที่จะร้องดั งอุแว้ ๆ ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า

"พ่อมึงอยู่เหรอ พ่อมึงตายไปแล้ว คนที่จะสั่งมึงได้ก็คือกู คนที่เลี้ยงมึงมาตั้งแต่เด็กจนมึงโตขึ้นมาและยืนเถียงกูอยู่นี่ไงอีมีน อีลูกเลี้ยงเนรคุณ กูน่าจะเอาขี้เท่ายัดปากมึงตั้งแต่เด็กให้ตาย พี่ทศจะได้รักกูกับไอ้ตะวันแค่สองคน มึงมันตัวแย่งความรักจากลูกชาย กู อีตัวกาลกิณี" "มันจะมากไปแล้วนะน้าดาว ที่น้าดาวกินนอนอยู่ทุกวันนี้มันคือบ้านของแม่กับพ่อ น้าดาวควรรู้ตัวเองด้วยว่าเป็นแค่คนอาศัย"

”เจ้ากับน้องนอนต่อเถอะ แม่นั่งเฝ้าตรงนี้“ นางจับบุตรชายให้นอนลง สายตาเด็กน้อยยังมองทางที่จากมาด้วยแววตาอ่อนแสง มือบางจึงเอื้อมไปลูบหัวพร้อมยิ้มให้ ”วันหน้าแม่จะพาเจ้ากลับมาที่นี่ ที่ที่เป็นบ้านของเจ้า“ ตั้งแต่ได้ทะลุมิติมาอยู่ในโลกนี้ ฟู่จิ่งฮวาไม่เคยเจอใครมาก่อน พบ เจอเพียงเด็กน้อย2คนที่ต้องเลี้ยงดูไปตลอดชีวิต บัดนี้เตรียมใจแล้วว่าจะดูแลอย่างดีที่สุด ไม่ขาดตกบกพร่องต่อหน้าที่ตนเอง เพราะทั้งคู่เป็นครอบครัวเดียวของนาง

งเสวี่ยอิ๋งก็ให้กำเนิดลูกชายตัวอ้วนที่แข็งแรงและสุขภาพดี ในวันที่ท้องฟ้าครึ้มครึ้ม แต่เต็มไปด้วยความอบอุ่นจากความรักที่ล้อมรอบ หานเจิ้นตงยิ้มด้วยความภาคภูมิใจเมื่อได้เห็นหน้าลูกชายตัวน้อยของเขาครั้งแรก เขาถือเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์แบบทั้งในด้านครอบคร ัวและอนาคต

สองแขนโอบประคองฮูหยินให้ลุกขึ้นยืนพร้อม ๆ กัน “ทูลลาเพคะ” “ซือเย่วยามนี้อาเฟยมีน้องชายเพิ่มมาหนึ่งคน ข้าพามาเลี้ยงดูที่เมืองท่าด้วย หากเด็กแข็งแรงดีแล้วข้าขอให้พี่น้องพบเจอกันบ้างจะได้หรือไม่”

ฮั่วซือซือเล่าตามที่ได้รับข่าวมาจากคนที่ตนไว้ใจได้ จึงเล่าสู่คุณหนูของนางเผื่อมีช่องทาง ที่จะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างเหมาะสม “ยอดเยี่ยมจริง ๆ เกิดมาเพื่อค้ำต้าฉิน เสด็จลุงของข้าเป็นมังกรไร้หัว บัลลังก์ไร้เสาหรืออย่างไร แต่ในเมื่อเขาต้องการสร้างเรื่องให้มันใหญ่ เช่นนั้นวันที่คลอด ลูกชายสุดที่รักเราก็ช่วยกระพือไฟให้ลุกไหม้อีกดีหรือไม่” อันเฟิงพูดกับสาวใช้ในห้องส่วนตัว หลังจากเก็บของและพักผ่อนแล้ว วันนี้เด็ก ๆ บอกว่าไม่ต้องทำอาหารเลี้ยงแล้ว พวกเขาจะกลับไปกินข้าวกับที่บ้าน แต่ละบ้านต่างพากันซื้อเนื้อหมูเนื้อไก่มาฉลอง เพราะยามนี้บ้านเริ่มดีขึ้น

เขาเอ่ยชื่อที่คิดไว้ในใจมานาน “กล้าตะวัน เพราะจังค่ะน้องกล้าของแม่” ดาวฟ้าทวนชื่อลูก เสียงหัวเราะและรอยยิ้มแห่งความสุขอบอวลไปทั่วห้องคลอด แม้ภายนอกจะยังมืดมิด แต่ภายในใจของครอบครัวรัตนบดินทร์ดวงตะวันดวงใหม่ได้สาดแสงเจิดจ้าขึ้นแล้ว และมันจะไม่มีวันลาลับขอบฟ้า ตราบเ ท่าที่ความรักของพวกเขายังคงอยู่

คู่แฝดเทวดาวินนี่กับวาวาเพิ่งคลอดได้ห้าเดือน แค่นอนเฉยๆ ก็น่ารักแล้ว ระหว่างที่ฤทัยรักษ์ตั้งท้องและคลอดน้องออกมาคนแล้วคนเล่าอยู่นี้ เด็กชายก้องภพและเด็กหญิงกรองขวัญก็ถูกแดนดินเลี้ยงดูด้วยตัวเอง ทางหนึ่งก็วางตัวเป็นพี่ใหญ่ช่วยมามี้เลี้ยงน้องๆ ไปด้วย ย่าทวดกับ คนเป็นแม่เห็นแล้วเอ็นดูนัก

ฉันย้อนกลับมาเกิดใหม่ในวันที่ต้องเลือกสามีพร้อมกับพี่สาว ฝั่งตรงข้ามโต๊ะอาหารมีผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกันสองคนนั่งอยู่ คนหนึ่งคือเผยชวน ลูกชายคนโตของตระกูลเผย นิสัยเย็นชา อีกคนคือเผยอวี่ ลูกชายคนเล็กของตระกูลเผย แต่เป็นลูกนอกสมรส นิสัยอ่อนโยน

ดวงตาดำขลับเหม่อมองจ้องออกไปยังท้องฟ้ากว้างใหญ่ ซึ่งมีดวงดาวระยิบระยับประดับอยู่เต็มท้องฟ้า ค่ำคืนนี้พระจันทร์เต็มดวงนางจึงมองเห็นทั้งพระจันทร์และดวงดาวอยู่เคียงข้างกันอย่างลงตัว ทว่าบรรยากาศเช่นนี้กลับนำพาความเหงาคืบคลานเข้ามาในหัวใจดวงน้อย “พี่ปิงข้าคิดถึงพี่ยิ่ งนัก พี่รู้แล้วหรือยังเจ้าคะว่าข้ามีครอบครัวใหม่แล้ว แต่ข้ารู้ว่าท่านคอยมองข้าอยู่บนนู้นเสมอมา ครอบครัวใหม่ของข้ามีท่านปู่กับท่านย่า พวกท่านทั้งใจดีและเก่งกาจที่สุดในใต้หล้า”น้ำเสียงผ่อนคลายเอ่ยขึ้นในความมืดมิดของเรือนนอนที่ไม่ได้จุดตะเกียงไฟแม้แต่ดวงเดียว