Novelas y relatos de ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย แต่พี่ชายทั้งห้าก็รักข้า

พี่ชายข้าเหตุใดถึงได้น่าลวนลามเช่นนี้ มีพี่ชายรูปงามขนาดนี้ โลกใบนี้ช่างน่าอยู่นัก หากตายอีกครั้งก็ไม่เสียดายชีวิต มองใบหน้านี้ทีไร น้ำลายจะไหลทุกที อร๊าาาย น่ารัก "หืม ว่าอย่างไร เจ้ายังมิตอบคำถามพี่เลยนะ เด็กดี" หมิงห้าวที่เห็นน้องสาวตัวน้อยของตนเอาแต่มองหน้าแล้วยิ้ม

คำขู่ของหลานชายทำให้หลีฮูหยินไม่พอใจ สิ่งที่นางทำก็เพื่อหลานชายของนางทั้งนั้น นางต้องการแยกบุรุษผิดเพศคนนั้นออกจากหลานชายของนาง เพื่อให้หลานชายของนางยังดำรงอยู่ในฐานะอ๋องหลีต่อไป "เจ้ารู้หรือไม่เทียนหยู ว่าการที่เจ้ารักชอบกับบุรุษเพศมันมีผลตามมาเป็นเช่นใดบ้าง หาก� �่องเต้ทรงทราบเรื่องนี้ เจ้าจะต้องถูกลงโทษ ย่าทำทุกอย่างก็เพื่อเจ้านะ"

ตอนที่5 พี่ชายกับน้องสาวที่เหมาะสมกันมาก เมื่อโดนรุมทั้งแม่ ทั้งยายและน้าชายแบบนี้ วุ้นเย็นก็โวยวายขึ้นมาทันที

เสียงของผู้เป็นน้องชายกล่าวด้วยน้ำเสียงปนหัวเราะ ฟังไปฟังมาเจี่ยอวี้หลันก็พลันนึกย้อนถึงตนเอง ทั้งชีวิตนับจากนางจำความได้ก็คิดว่าตนเองโชคดียิ่งพี่ชายและน้องสาวอ่อนโยนกับตนเองมากไม่เหมือนจวนอื่นที่พอเป็นพี่น้องต่างมารดาก็ทะเลาะตบตีแย่งชิงความรักจากบิดา ใครจะคาดถึงที่ แท้ภาพรักใคร่กลมเกลียวมันก็แค่งิ้วหนึ่งฉากฝันหนึ่งตื่น พอบัดนี้นางกลับมาตื่นเต็มตาจึงเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึง “ว่าแต่พี่ห้า ท่านมาพบข้ามีอันใดหรือ”

เเผนการร้ายในหัวผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่รู้จักหมดเพื่อหลอกล่อเหยื่อสาวไร้เดียงสาให้หลงรักเเล้วค่อยทิ้งขว้างเหมือนเศษขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่าตามที่เขาได้ปรารถนาเอาไว้ พี่ชายของเธอจะได้เจ็บยิ่งกว่าที่เขาเคยเจ็บ เพราะเเค้นนี้ต้องชำระ "ซะ ซ้อนเหรอคะ? คือว่า..." ตั้งเเต่เกิดมาค

พวกนางไม่ใช่พี่น้องที่รักใคร่กันเท่าใดนัก ไปหากันตอนนี้นับเป็นเรื่องแปลก “อ้อ.....เจ้าค่ะ” นางถูกผู้เป็นพี่ชายห้ามเอาไว้ จะดึงดันไปหาอีกก็ใช่เรื่อง “เหยาเหยาเข้าใจแล้ว”

เซี่ยหลันได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ นี่ไม่ใช่ความฝัน ไม่ใช่ภาพลวงตา เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างของตัวร้ายที่เธอเขียนขึ้นมาจริง ๆ ตัวร้ายที่ต้องเจอกับจุดจบ ที่สุดเวทนา เพราะความโง่เขลาและความเอาแต่ใจของตนเอง เซี่ยเหมยลี่…. นางร้ายผู้โง่เขลา เอาแต่ใจ หลงรักองค์ชายรองหลี่จิ้ง

มิติมาอยู่ในร่างของนางร้ายตัวอิจฉาที่คอยเอาแต่อิจฉาริษยานางเอกเพราะเธอมาจากครอบครัวที่แตกแยกทำให้เธอเป็นเด็กที่มีปัญหา เมื่อมาพบกับนางเอกหรือมู่หรูเหยาลูกสาวเจ้าของโรงงานเย็บผ้าที่ใหญ่ที่สุดในมณฑลเติ่งหัว ยอมเป็นเพื่อนสนิทของเหยียนเสี่ยวหลิงที่บ้านยากจนและไม่มี เพื่อนคบจึงเกิดความสงสารทำให้ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันมาตลอด 3 ปี โดยมู่หรูเหยาไม่รู้เลยว่าเหยียนเสี่ยวหลิงไม่ได้มองเธอเป็นเพื่อนแม้แต่น้อยแถมยังอิจฉาที่เธอได้รับความรักจากทุกคนอีกด้วย

ครั้งหนึ่งเขาเคยสูญเสียพี่ชายร่วมสาบานเพราะมารระดับสูง แต่ก็ยังเหลือบุตรีของพี่ชายให้ดูแลเอาใจใส่ จนกระทั่งแปรเปลี่ยนเป็นความรักแบบชายหญิง ดังนั้นเขาจะไม่ยอมสูญเสียหลี่ฮุ่ยน่าไปเป็นอันขาด ไม่มีวัน! “เจ้าค่ะ แต่ข้าไม่อยากให้ท่านเป็นกังวลมากเกินไป ข้าผู้นี้ไม่ได้อ่อนแอเ� �กเช่นเมื่อก่อน ยังมีอีกหลายเรื่องราวที่มิอาจฝ่าฝืนชะตาแล้วเล่าให้ท่านฟังในยามนี้ได้ แต่ขอให้มั่นใจว่าข้าสามารถเอาตัวรอดจากมารทุกระดับ แม้กระทั่งราชินีมารก็ทำอันตรายข้าไม่ได้”

นางเพียงยิ้มอย่างขมขื่น “บุตรชายของข้ายิ่งโตก็ยิ่งเหมือนบิดาเขาทุกอย่าง…” น้ำเสียงหวานหลุดออกมาเจือด้วยอารมณ์ซับซ้อน ภายในอกเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายที่ยากจะจัดการ นางเองยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดระหว่างตนกับสองสามีภรรยาผู้ให้กำเนิดร่างนี้ จึงมีความผูกพันอันแนบแน่นเพราะ� �ลหิตเดียวกันงั้นหรือ