ท่านอ๋อง Novels & Stories

อันกั๋วถามด้วยความสงสัย เมิ่งเหยายิ้มเล็ก ๆ ก่อนตอบ “ข้ากับท่านอ๋อง... เอ่อ...เรียกว่าอะไรดี...ดูใจกันอยู่เจ้าค่ะ” “ท่านอ๋องหยางไท่เฟิง?” “เจ้าค่ะ” อันกั๋วขมวดคิ้วเล็กน้อย “เหยาเอ๋อร์ เจ้ารู้หรือไม่ว่าท่านอ๋องนั้น...”

[1: ชินอ๋อง หมายถึงเชื้อพระวงศ์ลำดับหนึ่ง รองลงมาจากรัชทายาท] ท่านโหวผู้เฒ่าสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างยิ่งยวด ตำหนิด้วยเสียงเข้มงวด “ชีเจิ้น เจ้าเลอะเลือนไปแล้วหรือ?!”

“ท่านอ๋องมีฉายาว่าเป็นองค์ชายปีศาจเพคะ ว่ากันว่าไม่ว่าผู้ใดที่ได้พบเห็นหรือมีเรื่องเกี่ยวข้องด้วยย่อมมีจุดจบที่ไม่ตายดี หรือไม่ก็กลายเป็นคนบ้าสติฟั่นเฟือนไปเลยก็มีเพคะ” “เหมือนข้าน่ะหรือ” “มะ ไม่ใช่หรอกกระมังเพคะ” เสี่ยวเถาเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม

จวนราชครู “คุณหนูเจ้าคะ เว่ยอ๋องชนะศึกแล้วเจ้าค่ะ” “เจ้าว่าอะไรนะอาหรู ท่านอ๋องชนะแล้วงั้นหรือ” “เจ้าค่ะ!” “เยี่ยมไปเลย”

ผิดธรรมเนียม เหลวไหล เลอะเทอะ! “ท่านอ๋อง! โปรดคำนึงถึงสถานะของตนเองด้วย!” “ท่านอ๋อง?” คนทั้งหมดถึงกับหน้าเผือดสีเมื่อได้ยิน ไม่ใช่เพียงแม่ทัพ แต่คนผู้นี้ยังมีศักดิ์เป็นถึงอ๋อง?!

“นี่เซียงถงเหยา แม้ว่าเจ้ากับข้าจะเป็นสหายกันแต่อยู่ในสถานที่เช่นนี้ ให้เกียรติข้าบ้างก็ได้ หรือไม่หากจะเรียกข้าว่าเจ้าอ๋อง มิสู้เรียกชื่อข้าไปเถอะจะได้รู้สึกว่าไม่ดูน่าเกลียด อย่างไรเจ้าก็เป็นสตรี เป็นถึงลูกแม่ทัพใหญ่ในราชสำนัก” “ก็ได้ ท่านอ๋องเพคะหม่อมฉันคงต้องขอตัวไปเตรีย มตัวสำหรับสนามต่อไปแล้วนะเพคะ”

“จะเป็นคุณหนูสกุลใดก็ล้วนไม่มีข้อห้ามว่าฝึกวรยุทธ์มิได้ ไม่ใช่หรือเพคะซู่จิ้งอ๋อง” น้ำเสียงเรียบนิ่งกับใบหน้าเย็นชาหวนกลับมาอีกครั้ง แถมคำเรียกขานอย่างคนกันเองว่า ‘ท่านอ๋อง’ ก็พลันจางหายเหลือเพียงคำใช้เรียกอย่างเป็นทางการแสนจะห่างเหินว่า ‘ซู่จิ้งอ๋อง’ ไปเสียแล้ว

เถาหนิงลี่ไม่เพียงไม่โกรธหากแต่ยังตื่นเต้นที่ได้รู้จักกับจวิ้นอ๋อง ท่านอ๋องคนสำคัญแห่งแคว้นหมิงอันยิ่งใหญ่ “เขาเล่ากันว่า รองจากฮ่องเต้คือชินอ๋อง รองจากชินอ๋องคือจวิ้นอ๋อง ใช่หรือไม่ ” “ถ้าตามตำแหน่งน่ะก็ใช่ แต่องค์ชายในแคว้นหมิงมีเยอะนะหนิงลี่ ข้ายังจำไม่ไหว” จินฉ ิงอีทำหน้าเอือมเมื่อเถาหนิงลี่รบเร้าให้นางเล่าเรื่ององค์ชายในแคว้นหมิง

เขาลดเสียงลง “ไม่ใช่ขุนนาง? หลี่เหวินหรงเจ้าหน้าหนาเกินไปหรือไม่ เห็นชัดว่าเจ้าเป็นถึงซีเจี้ยนหวาง ท่านอ๋องน่ะ ท่านอ๋องที่มีหนึ่งไม่มีสอง”

หน้าเง้า "ท่านอ๋องก็มีชายาอยู่แล้วทำไมไม่ให้นางอุ่นเตียงให้บ่อยหน่อยจะได้ไม่หาว่าข้ายั่วยวน"