ท่านอ๋อง Novels & Stories

ด้วยเหตุบังเอิญ...ในวันนั้นทำให้ฟานซินได้ช่วยเหลือชายหนุ่มที่บาดเจ็บ ทว่าเมื่อหายดีเขากลับทิ้งไว้เพียงแค่จดหมายและของแทนใจ "โปรดรอข้า ข้าจะรีบกลับมา ข้าสัญญา" เพราะยึดมั่นในคำสัญญาด้วยความรัก จึงทำได้เพียงแค่เฝ้ารอ วสันต์ฤดูล่วงพ้นถึงสองหน ในเมื่อคนรักไม่กลับมา เช่นนั้นเขาจึงต้องตามหา เหตุใดจึงมีพระราชโองการจากฮ่องเต้ถึงสองครั้งสองครา หนึ่ง ให้เขาเป็นบุตรบุญธรรมของเสนาบดีกรมพระคลัง สอง ให้เขาสมรสกับ ต้าเจียงจวินแม่ทัพหวังเทียนหลิว ผู้มีศักดิ์เป็นถึงจวิ้นอ๋อง แล้วเหตุไฉน แม่ทัพใหญ่ผู้นั้น จึงเป็นคนเดียวกันกับคนรักที่เขาเฝ้ารอ

ข้าเป็นสตรีแต่งคู่กับน้องสาว แต่เขากลับปฏิบัติกับข้าเยี่ยงเดียรัจฉาน จับข้ากดเตียงจนร่างแทบแหลกคามือ นั่นยังไม่สาแก่ใจ เขาจับนางขังที่ห้องเก็บฟืนให้ทนตากยุงทนกับสัตว์พิษมากมาย...ข้าเกลียดเจ้าอ๋องโง่

"หากไม่ได้แต่งกับเจ้าชีวิตข้าขอผูกชะตาไร้คู่" "ไม่ อย่ากล่าวเช่นนี้ โปรดปล่อยข้าไป" "สิ่งเดียวที่ข้าจะปล่อย...มีเพียงน้ำทิพย์ของข้าจะวิ่งเข้าสู่กายเจ้าเท่านั้น จำเอาไว้"

เพียงแค่เห็นตะไคร่น้ำบนรองเท้า นางก็แช่งคนให้ตกน้ำได้ เพียงแค่ได้กลิ่นชื้นจากกระถางกำยาน นางก็ทายทักเรื่องอาการป่วยได้ หลินเฟิงเหมียน อาศัยความทรงจำอันเป็นเลิศและไหวพริบ เอาตัวรอดจากการถูกรังแกในจวนจนได้ฉายาว่ามีวาจาศักดิ์สิทธิ์ ทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี จนกระทั่งนางไปเตะตาชินอ๋องฉู่อี้หาน บุรุษจอมจับผิดแห่งศาลต้าหลี่เข้า เขาใช้ข้ออ้างสารพัดเพื่อดึงนางเข้ามาพัวพันกับการสืบคดีและเรื่องวุ่นวาย “ข้าเพียงอยากรู้ ว่าวาจาของเจ้าจะช่วยข้าไขคดีฆาตกรรมได้หรือไม่” “หม่อมฉันมิใช่เทพเซียน หากชินอ๋องทรงว่างมากนัก ก็จงไปงมเข็มในมหาสมุทรเถิด”

เขาแต่งกับนางเพื่ออำนาจ แต่นางแต่งกับเขาเพราะความรัก เมื่อนางเลิกพยายามจนอยากได้ใบหย่าแต่เขายื้อให้นางทรมานอยู่ในจวนจวิ้นอ๋องท่ามกลางอันตราย

ชีวิตแรกข้าเชื่อคำหวานของฉู่เลี่ยงหวงและเชื่อไป๋เยว่เล่อสหายรักจนนำไปสู่เคราะห์ใหญ่ของตระกูลหาน แต่ชีวิตที่สองข้า...จะไม่โง่งมอีกแล้ว

ชาติก่อน เมื่อเจียงเฟิ่งหัวถูกพระราชทานสมรสให้เป็นชายาอ๋องของเหิงอ๋องเซี่ยซางนั้น นางไม่ได้รับความรักจากเหิงอ๋อง นางเข้าใจว่าขอเพียงตนเองรักษาธรรมเนียมมารยาท จัดการเรื่องราวต่างๆ ด้วยตนเอง สงบเสงี่ยมเจียมตัว อุทิศตนปรนนิบัติ ถึงขั้นโอนอ่อนเอาใจ ความจริงใจของนางจะต้องแลกความรู้สึกดีๆ มาได้อย่างแน่นอน เฝ้ารอให้ถึงวันที่อุปสรรคทั้งมวลผ่านพ้น ผู้ใดเลยจะคาดคิด ความเอ็นดูที่แม่สามีมีต่อนางมิใช่เรื่องจริง สามีใจแข็งดุจก้อนหินหากมีใจให้ชายารองกลับเป็นเรื่องจริง แม้แต่ลูกบังเกิดเกล้าทั้งสองยังถูกชายารองยุแยงให้รังเกียจนาง เกลียดชังนาง จนนางตรอมใจตายไปในวัยสามสิบห้าปี เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ได้ย้อนกลับมาตอนอายุห้าขวบ ทราบว่าจะถูกพระราชทานสมรสเป็นชายาของเหิงอ๋องตอนอายุสิบห้า ทั้งรู้ว่าวันหน้าเหิงอ๋องจะได้ก้าวขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์ฮ่องเต้ นางจึงวางแผนสิบปีอย่างใจเย็น รอให้มีราชโองการประทานสมรสแล้วค่อยแต่งงานกับเหิงอ๋อง ชาตินี้ นางจะไม่ก้มหน้ายอมจำนนงอมืองอเท้ารอความตายอีกแล้ว ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีการแบบไหน นางก็จะต้องกลายเป็นมารดาของแผ่นดินให้จงได้ นางรู้เพียงว่า ผู้ใดไม่เห็นแก่ตัวแล้วไซร้ ฟ้าดินจักลงทัณฑ์ ***** ตั้งแต่ชายาอ๋อง ชายารัชทายาท ฮองเฮา ไทเฮา ไทฮองไทเฮา คอยดูเถอะว่าเจียงเฟิ่งหัวจะก้าวผ่านชีวิตอันรุ่งโรจน์นี้อย่างไร

[แก้แค้นตัวร้าย+ตามง้อภรรยา+รักเดียวใจเดียว+นางเอกกับพระรองเกิดใหม่+ชดใช้ทั้งตระกูล] ฮ่องเต้ประชวรหนัก ในวังไร้องค์ชาย อวี๋จือหนิงแต่งงานกับเผยเหิง ซื่อจื่อแห่งจวนจิ้งอ๋องมาสามปี รักใคร่กลมเกลียวดุจเครื่อนดนตรีประสานเสียง อีกทั้งนางยังเป็นบุตรีที่ไทเฮาเลี้ยงดูไว้อย่างลับ ๆ นอกวังด้วย ไทเฮารักและสงสารบุตรีผู้นี้ จึงหนุนให้เผยเหิงขึ้นสู่อำนาจ ก่อนพิธีแต่งตั้ง อวี๋จือหนิงถูกจวนจิ้งอ๋องลวงไปยังอารามโดยอ้างว่าเพื่อกราบไหว้ขอพร ทว่ากลับถูกลักพาตัวไปกลางทาง นางถูกเฆี่ยนตีอยู่สามวัน หลังจากเผชิญความอัปยศอดสูจนถึงที่สุดแล้ว โจรโฉดก็โยนนางทิ้งไว้ที่หน้าประตูเมือง ทำเอาคนรู้เรื่องนี้กันทั่วทั้งเมือง เพื่อรักษาหน้าตาชื่อเสียง เผยเหิงนอกจากจะไม่สืบความจริงแล้ว กลับบีบให้นางเชือดคอตัวเองตาย ทำให้นางต้องตายไปพร้อมกับลูกในครรภ์ ก่อนสิ้นใจ ลูกผู้น้องฝั่งบิดายิ้มหวานพลางเอ่ยกับอวี๋จือหนิงว่า โจรพวกนั้นไม่ใช่โจรจริง ๆ หรอก เป็นคนที่ตระกูลหามาสวมรอยเพื่อปูทางให้ตนต่างหาก อวี๋จือหนิงถูกพรากชีวิต ถูกเหยียบย่ำร่างไร้วิญญาณ ถูกแย่งทุกอย่างที่เดิมควรเป็นของนางไปหมด ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ เผยเหิงเป็นคนให้ท้าย! อวี๋จือหนิงสิ้นใจไปพร้อมกับความแค้นที่ฝังลึก ก่อนจะกลับมาเกิดใหม่ในวันก่อนพิธีปักปิ่นหนึ่งวัน นางโยนลูกแพรปักเลือกคู่ นางเปลี่ยนไปแต่งงานกับเผยเสวียน คุณชายเสเพลที่เป็นซื่อจื่อแห่งจวนจิ่งอ๋อง ทั่วทั้งเมืองหลวงต่างเฝ้ารอที่จะดูเรื่องน่าขบขันนี้ ทว่าในภายหลังเผยเสวียนได้ขึ้นเป็นองค์รัชทายาท ส่วนนางได้เป็นพระชายาองค์รัชทายาท หลายวันต่อมา เผยเหิงก่อกบฏล้มเหลว ทำให้ทั้งจวนจิ้งอ๋องถูดกวาดล้าง ยามที่รถนักโทษแล่นผ่านข้างกายนางไป เผยเหิงดวงตาแดงก่ำขณะคุกเข่าอ้อนวอนแทบเท้านาง "อาหนิง คนที่เจ้าควรแต่งด้วยคือข้านะ!"

หลินชิงอวี้เมื่อเห็นจุดจบของตัวเองและครอบครัวที่สุดจะเวทนา… แต่สวรรค์กลับเมมตาให้นางได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง…ครั้งนี้นางจะต้องแก้ไขอดีตให้ได้… ในวังหลวงที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลอุบายมากมาย ใครกันแน่เป็นผู้วางหมาก….

จะเป็นอย่างไรเมื่อทายาทสาวน้อยจ้าวยุทธ์ ต้องมาอยู่ในคราบสาวใช้ของนายสาวผู้อ่อนแอ... "คุณหนูท่านรักบุรุษผู้นั้น" "ข้ากับเขาคบหากันมาได้ระยะหนึ่ง จนกระทั่งเขาได้เจอกับน้องสาวของข้า เขาจึงเปลี่ยนไป ไม่มีเวลาให้ข้าเหมือนเดิม แต่กลับมีเวลาให้น้องสาวข้า พวกเขามักจะนัดพบเจอกันลับหลังข้า ข้าเสียใจมาก" "เฮ่อ! คุณหนู หากท่านจะรักใคร ท่านควรรักตนเองก่อน และหากข้าเป็นท่าน ข้าจะตัดเอ็นบุรุษผู้นั้นให้พิการ ตัดลิ้นสตรีนางนั้นมิให้เอ่ยวาจา ให้พวกมันได้อยู่แบบมิสู้ตาย ให้มันรักกันทั้งอย่างนั้น ช่างน่าชมยิ่ง" จบคำซูเจินก็ยกยิ้มเย็นเยียบดวงตาเหี้ยมเกรียม และอีกคราที่หนิงเหมยได้แต่ถอนหายใจ ข้าจะไม่เล่าอันใดให้เจ้าฟังอีก อาเจิน...