นางบำเรอขัดดอก นิยาย & เรื่องราว

นางบำเรอ "มานี่สิ" คุณเทวาเรียกฉันให้เดินไปหาเขาที่ห้องนั่งเล่น ซึ่งฉันก็เดินไปอย่างว่าง่าย บนตัวของฉันตอนนี้ยังมีสูทของคุณเทวาที่เขาเอามาคลุมตัวฉันเพื่อแทนเสื้อนักศึกษาที่ขาดไว้อยู่

สิ้นเสียงร่างสูงแก้มหวานก็ตอบกลับทันควันเชิงกระแทกแดกดัน ทว่าภายในใจกลับรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ อย่างบอกไม่ถูกกับคำว่านางบำเรอที่ตัวเองเป็นคนพูดออกมา ริมฝีปากเอิบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นจนเป็นเส้นตรงเมื่อรู้สึกว่าขอบตาเริ่มร้อนผ่าวคล้ายจะมีน้ำสีใสไหลออกมาเธอสูดลมหายใจเข้าปอดเ ฮือกใหญ่พยายามข่มความรู้สึกภายในใจที่กำลังตีกันมั่วไปหมด ก่อนหลบหน้าลงต่ำแล้วยกมือขึ้นเช็คน้ำสีใสที่กำลังไหลเอ่อล้นขอบตา ทว่าการกระทำของเธอหาได้รอดพ้นสายตาดุดั่งพญาเหยี่ยวของร่างสูงไปได้ไม่

“ก็ตำแหน่งนางบำเรอฝึกหัด เลื่อน 1 ขั้น ขึ้นเป็นภรรยาไงจ๊ะ” “แล้วที่พ่วงอีก 1 ตำแหน่งล่ะคะ คืออะไร” ดวงตาสุกใสอยากรู้อยากเห็นส่งตรงไป ยิ่งทำให้เธอดูน่าหมั่นเขี้ยวน่าฟัดมากยิ่งขึ้น

ไม่ช้าภาพของกระโจมแบบพวกเร่ร่อนเผ่าเบดูอินก็ปรากฎอยู่ในรัศมีสายตาไกลๆ หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ พยายามคิดว่าสิ่งที่หล่อนกำลังจะเผชิญนั้นเป็นเพียงความฝัน เขาคงไม่ได้จะพาหล่อนมารอนแรมกลางทะเลทรายหรอกนะ!

ชายหนุ่มไหวไหล่ เขาวางมือเหนือหัวเข่าและรอคอยคำตอบ “ถ้าคุณไม่เอาเรื่องแด๊ด...จะให้นีชาทำอะไรก็ได้ทั้งหมด” แววตาโชนแสงคู่นั้น มองเขม็งมายังเธอจนเนื้อตัวสั่นเทาเพราะความหวั่นกลัว เธอรู้ดีว่าในคำถามนั้น ชายหนุ่มต้องการอะไร? เมื่อเศรษฐีหนุ่มๆ ส่วนใหญ่ย่อมต้องการให ้ผู้หญิงจนๆ อย่างเธอไปเป็นอะไรได้ล่ะ อย่างน้อยที่สุดก็คือของเล่นชั่วคราว หรืออีกในหนึ่งก็คือ ‘นางบำเรอ’ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะตกลงใจแน่วแน่ เพราะทางเลือกของเธอมีแค่ทางนี้ทางเดียว ช่างมันเถอะกับไอ้ความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่ไม่มีใครเห็นค่า

ดอกแก้วนางหลบสายตาที่จ้องมองมาอย่างเว้าวอน ไม่อยากที่จะให้อภัยเขาง่ายๆ "ใครเป็นเมียท่านกัน ข้าก็แค่นางบำเรอ เป็นเพียงเมียขัดดอกเท่านั้น" ดอกแก้วเอ่ยวาจาตัดพ้ออีกฝ่าย รู้สึกขมพร่าในลำคอ "แม่ดอกแก้วอย่าคิดเยี่ยงนั้นอีกเลย พี่รักเจ้า จะแต่งกับเจ้าและมีเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้น"

ดอกไม้ไฟแตกระเบิดพร่างพราย กายสาวสั่นเกร็งกระตุกไหว สุขสมเป็นครั้งที่สองคาท่อนเอ็นอวบใหญ่ที่กำลังเคลื่อนไหวเสียดสี “โอ้วววว ฟ้า... หอยตอดฉัน... โอ้วววว พระเจ้า... โอ้วววว...” มันไม่เคยเป็นแบบนี้ ใช่...

จะบอกว่าเมียคนนี้ถูกล็อกมงไว้ตั้งแต่แรกได้หรือเปล่านะ ตั้งแต่วันแรกที่ผมเจอเธอจนวันนี้ไม่มีวันไหนที่ผมจะเบื่อเธอเลย มีแต่ความรักที่มันเพิ่มขึ้นในทุกวัน นางบำเรอเบอร์หนึ่งของผม ทาสบำเรอเบอร์หนึ่ง... ______________END______________ ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ ❤️ อย่าลืม คอมเม้น เข้ามาเติมไฟในให้นักเข ียนคนนี้ด้วยนะคะ แล้วพบกันใหม่ เรื่องต่อไป____

ฮ่องเต้หนุ่มทำหน้ามุ่ย “แต่ท่านก็ไม่ปฏิเสธ ข้าแอบเห็นนะว่าก่อนที่ท่านจะพบข้า ท่านกำลังมั่วอยู่กับนางบำเรอของท่าน”

เจิ้งกูกูพยักหน้าพลางกำชับ “วันนี้ทำให้ดีที่สุด ซูเฟยอารมณ์มิค่อยดีนัก ต้องหวังพึ่งเจ้าแล้ว” ร่างของนายบำเรอผู้มีส่วนสูงมากกว่าสตรีทั่วไป ทว่ามีเนื้อนมโผล่ยื่นออกมาเด่นชัด มีเอวคอดกิ่ว ผิวพรรณแม้ไม่นับว่าเนียนผ่องเท่าอิสตรีแท้ๆ แต่ใบหน้ากลับงามล้ำเย้ายวน นายบำเรอผู้ นั้นปรากฏกายอยู่เบื้องหน้าซูเฟย บัดนี้นางกำลังนั่งยองๆ อยู่บนแท่นบรรทม แล้วดันแท่งหยกเข้าไปในกายพร้อมกับเหย่อขย่มอย่างลืมตัว