นางบำเรอขัดดอก นิยาย & เรื่องราว

ลลิสาหน้าชาวาบ ขึงตาขยายกว้างลืมความประหม่าไปเสียสนิท ความตกใจปนแปลกใจทำร่างกายของเธอร้อนรุ่ม อ้าปากพะงาบๆ ไปไม่เป็น “นางบำเรอ? หมายถึง..” “นอนกับผม มีเซ็กซ์กับผม” “จะบ้าหรือไง!” เขาไปโดนตัวไหนมา!!

เขาถามคำถามให้ชัดเจนยิ่งขึ้น น้ำเสียงกัมปนาทก้องป่า ใบไม้ไสวตามแรงสั่นสะเทือน “ก็คุณไงล่ะ คุณไม่ใช่ผัวฉันแล้วฉันก็ไม่ใช่เมียคุณด้วย ฉันเป็นแค่นางบำเรอสนองตัณหาของคุณเท่านั้น มันจะแปลกอะไรที่ฉันจะมีอะไรกับใครก็ได้ มันไม่ได้ผิดศีลข้อไหนสักหน่อย”

​"หนูทราบค่ะ" ​ฟาร์เค้นคำตอบรับออกมาอย่างยากลำบาก คำว่านางบำเรอขัดดอกที่เขาตอกย้ำมันดังสะท้อนอยู่ในหัวใจดวงน้อยจนเจ็บแปลบ เธอรู้สถานะตัวเองดี รู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรทั้งนั้น นอกจากยอมทอดกายให้เขาตักตวงผลประโยชน์จนกว่าหนี้สินสิบล้านจะหมดลง

เดซี่ตอกกลับ “อยู่ไม่อยู่แล้วมันหนักส่วนไหนของคุณมิทราบ ภูมิใจนักเหรอที่แหกหอยให้ผัวคนอื่นกินน่ะ ภูมิใจเหรอที่เป็นแค่เมียน้อย อุ๊ย! ไม่สิ นางบำเรอต่างหาก”

ึ พ่อก็เก่งแต่โกหก มีนมีความสุขงั้นเหรอ แม่เลี้ยงของไร่ชา หึ คนที่เป็นได้แค่ตัวขัดหนี้ นางบำเรอ สมควรมีความสุขเหรอ แล้วตอนนี้หลงรักเขาแล้วเขาไม่รักตอบ เขาอยากจะทิ้งเมื่อไหร่เขาก็ทิ้ง มีนมันไร้ค่า” มาถึงตรงนี้น้ำตาฉันไหลเพราะความเจ็บปวด ฉันรีบปาดเช็ดมันอ อก

บทที่ 3 คืนบำเรอ 2/2 “ฮึก! เจ็บ” บัวบูชาเบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อกลางกายสาวถูกรุกล้ำเข้ามาอย่างไร้ความอ่อนโยน หยาดน้ำตาร่วงหล่นออกทางหางตา มือที่ถูกปล่อยเป็นอิสระจิกทึ้งหมอนแน่นราวกับอย่างจะระบายความเจ็บปวดที่เกิดให้ออกไปบ้าง

หญิงสาวหันไปเถียง “เข้าใจว่าไง เข้าใจว่าพ่อเธอเป็นห่วงและรักลูกสาวมาก ขนาดยอมให้มาเป็นนางบำเรอขัดดอก เธอมันโง่จริงๆหรือแกล้งโง่” ชายหนุ่มสมเพช

คำพูดของเขาทำให้ชนัญชิดาใจหาย ดวงตาของเธอสั่นไหวด้วยความเจ็บปวด เธอนึกถึงสถานะนางบำเรอที่เขาตอกย้ำอยู่เสมอ เธอไม่ชอบคำนี้เลยแม้แต่น้อย มันทำให้เธอรู้สึกไร้ค่าและเหมือนสิ่งของที่ไม่มีชีวิตจิตใจ “ทำไมคุณชอบตอกย้ำจังคะว่าหนูเป็นนางบำเรอของคุณ” หญิงสาวพูดด ้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ แววตาของเธอฉายแววตัดพ้อ เธอเจ็บปวดทุกครั้งที่ได้ยินคำนี้

ทุกคืนถึงจะนอนหลับ ท่านประธานหนุ่มดูดอกอวบใหญ่ของเลขาสาวอย่างเมามัน “ ซี๊ดดดด อ๊าาา บอสขา บอส ดาไม่ไหว ไม่ไหวแล้วจริงๆ อ๊าาาา อ๊าาา ซี๊ด อ๊าาาา อ๊าาวว ” แค่เพียงเขาดูดยอดอกอวบของเธอเพียงเท่านั้น ลินดาก็ร้องครวญครางดังลั่น สะโพกอวบก็โยกอย่างบ ้าคลั่งเพราะเสียวจนทนแทบจะไม่ไหว

เสียงของเจตต์ค่อยๆ แผ่วเบาและหายไป อิงอรหยัดยิ้มมุมปากหล่อนจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเจตต์ที่อาบด้วยแสงไฟเย็นซึ่งสาดส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่างในยามค่ำคืนของบังกะโลหลังเล็ก “เมาขนาดนี้ยังเพ้อหาถึงนางบำเรอไม่รู้จักหยุดหย่อนสงสัยจะหึงพี่นุ่นแน่ๆ..เชอะ!...พี่ นุ่นมีอะไรดีถึงมัดใจท่านประธานได้ แต่จะว่าไปท่านประธานคงจะไม่ได้คิดจริงจังกับเลขาที่การศึกษาต่ำคนนั้นแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ”