นางบำเรอขัดดอก Novels & Stories

จบค่ะ ฝากตามอ่านเรื่องเมียสวมรอยต่อด้วยนะคะตอนนี้ลงไว้จบแล้วค่ะ เรื่องนี้พุดตาลเป็นแม่เลี้ยงต้องมีบทต่อในเรื่องนั้นอีกค่ะ และหลายคนอาจจะคิดว่าทำไมไม่ให้เมขลาแต่งงานกับเพลิงก่อน เรื่องนี้ขอก่อนนะคะ เพราะมันจะไปเกี่ยวพันกับเรื่องของกองทัพอีกทีค่ะ ส่วนเรื่องท้องของสโรชาแล ะเอวา อายุครรภ์ของทั้งสองยังไม่ครบกำหนดคลอด แต่ไม่ต้องห่วงค่ะเพราะทั้งสองเป็นพี่สะใภ้ของมโนราห์ ยังไงก็ต้องมีวนเวียนกันอยู่แล้ว

เขายังจำคำสอนของพระสงฆ์ที่ทางสถานบำบัดนิมนต์มาเทศน์ให้ผู้ที่เข้ารับการบำบัดยาเสพติดได้ฟังก่อนที่จะถูกปล่อยตัวได้เป็นอย่างดี พระท่านเทศน์เปรียบเปรยชีวิตคนกับดอกไม้ที่ชื่อว่า ‘ดอกดิน’ ซึ่งดอกดินนั้นมีประโยชน์อย่างมหาศาล แม้ว่า ‘ชื่อ’ นั้น จะไม่ได้ไพเราะสักนิด ผิดกับดอ

“แกรู้อะไรมา บอกมาเลย” ผู้ที่เกิดก่อนเอ่ยอย่างร้อนใจ ไม่รู้ว่าน้องชายกำลังเล่นอะไรกันแน่ “พี่ใหญ่ คิดว่าผมดูไม่ออกหรือครับ ... สภาพของบีผู้หญิงที่พี่รับไว้ขัดดอกที่พี่ทำกับเขาเขาเรียกว่าอะไร สร้างปัญหาหรือว่าทำผิดล่ะครับ?”

เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง แต่ตัวเขารู้สึกว่าอกด้านซ้ายสั่นอย่างน่าประหลาดใจ เมื่อเห็นน้ำตาเธอเช่นนี้ “นายเห็นเด่นเป็นอะไรคะ นางบำเรอ นางบังเงา เมียเก็บ เมียลับ ชู้รัก คู่นอน อีหนู หรืออีตัวกันแน่ ถ้าเป็นอย่างที่เด่นพูดมา เด่นคงต้องถอยออกจากนาย” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเ สียงสะอื้นร่ำไห้ ขณะที่น้ำตานั้นหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย เขาจึงดึงตัวเธอเข้ามาสวมกอดโดยทันที เธอกลับร้องไห้หนักกว่าเดิมราวกับไม่อายผู้ใด

หญิงสาวผู้ที่มีความฝันในชีวิตอยากมีความเป็นอยู่ที่ดี ได้ผลักดันตัวเองมาเรียนในกรุงเทพฯ แต่โชคชะตากับเล่นตลกกับเธอ เมื่อแม่ของเธอป่วยเป็นโรคมะเร็ง จนต้องยอมรับข้อเสนอเป็นนางบำเรอให้กับมาเฟียผู้มั่งคั่ง

เรียวขาเล็กตวัดโอบลำคอหนาแอ่นเด้งเร่าร่างตัวเองขึ้นหาแรงกระแทกนิ้วใหญ่ของบุรุษด้วยจังหวะคุ้นเคย “อ่า...ตอดรัดนิ้วพี่แน่นเหลือเกินเมียพี่ อ่า...จอม ใกล้ถึงรึยังทูนหัว อ่า...ใกล้ยัง อ่า...”

เอวคอดถูกล็อคไปกระแทกกับร่างกายหนาของคนด้านหลัง จมูกโด่งไล่ซุกตามซอกคอเรียว มือหนาอีกข้างของเขาลูบไล่ขึ้นมาบีบคลึงเต้าสร่างบี้จุดทับทิมอมชมพูของเธอเล่น "อ่ะ!" อัยวาสะดุ้งเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้ขัดขืนอีกฝ่าย คนอย่างเจ้าสมุทรไม่ควรขัดใจ ไม่อย่างนั้นเขาคงจะเอ่ยคำเน้นย ้ำอีก ว่าเธอต้องทำหน้าที่ของ'นางบำเรอ'

ขานรับจบหนูนาก็หวีดร้องอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อเอ็นอุ่นฝังเข้ามาสุดโคนแล้วฉีดน้ำเชื้อเข้ามาเต็มรัก ร่างอรชรสั่นระริกเสร็จสมอย่างถึงใจ น้ำตาแห่งความเสียวซ่านไหลอาบสองแก้ม ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มสุขใจที่มดลูกได้กินน้ำเชื้อซึ่งเป็นน้ำที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ จากนั้นหนูน าที่โดนทิ้งไว้ที่หมู่บ้านนางบำเรอเพื่อเป็นหญิงบำเรอกาม ก็ได้บริการผู้คุมและยามของหมู่บ้านที่แวะเวียนมาไม่ขาดสาย พวกเขาเปลี่ยนกันมารุมแตกในเธอกับเพื่อนโดยไม่ยอมให้พักร่องเกินหนึ่งนาที จนสองรูของพวกเธอแดงช้ำและมีน้ำเชื้อสีขาวขุ่นไหลออกมาไม่หยุด

พรบุหลันพูดทั้งน้ำตา แต่คำตอบที่ได้รับจากเขากลับทำให้หยาดน้ำตาแทบจะไหลกลับไปสู่หัวใจ ให้มันกลัดหนอง ให้มันเจ็บช้ำอยู่ในใจ อย่าออกมาประจานความน่าละอายอย่างที่เขากล่าวหาเลย “นางบำเรอปลดหนี้อย่างเธอไม่ต้องเข้าใจอะไรทั้งนั้น และอย่าคิดว่าฉันดีด้วยเพราะพิศวาส เธอมันก็แค่ต ัวระบายความใคร่ของฉันเท่านั้น อารมณ์ผู้ชายน่ะเวลาอยากมากๆ อะไรก็ทำได้ทั้งนั้นแหละ แค่บิลด์อารมณ์ ไม่ต้องมโน ไม่ต้องสะเออะคิดว่าฉันจะพิศวาสเธอจริง เธอมีค่าแค่ใช้หนี้ตามที่ฉันเรียกเก็บก็พอแล้ว แล้วไม่ต้องสะเออะทำอาหารพวกนี้ให้ฉันกินอีก น่ารังเกียจไม่ต่างจากแม่”

ลมร้อนจัดเป่าชิดใบหูพาให้ขนลุกซู่ นิชาดาหลับตาปี๋ แทบจะซุกหน้าแนบโซฟาแต่ก็หลบอีกฝ่ายไม่พ้น “มีนางบำเรอมาคอยปรนเปรอถึงไร่ใครจะไม่เอา เธอเองนั่นแหละ ทำตัวให้สมกับหน้าที่หน่อย มีกลเม็ดเด็ดพรายอะไรก็ควรขุดมาใช้เสียตั้งแต่ครั้งนี้ เพราะเกิดฉันไม่พอใจไม่สนุก อาจ จะส่งกลับพร้อมทวงเงินจากพี่ชายเธอ”