นางบำเรอตัวแทน Novelas e Histórias

พันธะ(รัก)เมียบำเรอ บทที่ 18 "ขอโทษครับนาย" มาถึงวัลลภก็โค้งลำตัวขอโทษยกใหญ่เลย

ตอแหล อ้าขาให้เขาเอา บอกเป็นแค่คนงานในไร่ นางบำเรอสิไม่ว่า ถ้าเธอคิดว่าจะเป็นอย่างนี้นะ สู้ไปแทนนาราเสียยังดีกว่า “เอาผักไว้ตรงนี้นะ เดี๋ยวนาคกลับก่อน” ขี้เกียจจะคุย นาราจึงอยากกลับแล้ว เธอขึ้นไปบนเรือนไทยที่ผู้เป็นพี่นั่งอยู่วางของลงไป ไม่วายยิ้มให้ รีบหันหลังเดินอ อกมา

“ตกลงอะไร?” “ตกลงที่จะเป็นนางบำเรอของนาย” ฉันยืนกำมือแน่นพร้อมกับข่มเสียงพูด มันไม่มีทางเลือกอื่นให้ฉันแล้วสินะ

เผลอรัก(น้อง)บำเรอ นามปากกา InTheStars นักวาด TORN/ตอนยอน ไทโป วารี ​จาก‘น้องสาวต่างสายเลือด’ที่เขาเกลียดชัง สู่สถานะ ‘นางบำเรอ’ที่เขาเผลอรักสุดหัวใจ

น้อยพยายามบอกด้วยความอยากช่วย ใคร ๆ ก็ดูออกว่านี่เป็นฝีมือของใคร รู้กันหมดทั้งบ้านแล้วมั้งว่าฉันมาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร นางบำเรอ… "จะให้ฉันยอมไอบ้านั้นเหรอ ไม่มีทาง" ฉันทานข้าวไปก็พูดไป พูดออกไปตามความจริง ทำไมฉันต้องยอมคนอย่างไอบ้านั้นด้วย ไม่มีทางหรอก

นางบำเรอ "มานี่สิ" คุณเทวาเรียกฉันให้เดินไปหาเขาที่ห้องนั่งเล่น ซึ่งฉันก็เดินไปอย่างว่าง่าย บนตัวของฉันตอนนี้ยังมีสูทของคุณเทวาที่เขาเอามาคลุมตัวฉันเพื่อแทนเสื้อนักศึกษาที่ขาดไว้อยู่

นิโคลัสเล็งปืนมาที่เธออีกครั้ง และเขาเอาจริงไม่พูดเล่น “เป็นนางบำเรอ” รสรินทร์เอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา พร้อมกับปาดน้ำตา ศักดิ์ศรีความเป็นคนมันไม่เหลือแล้ว ต่อให้เธอตายมันก็ไม่ใช่ทางออกที่ดีอยู่ดี และคนที่เสียใจคงเป็นพี่ชายของเธอแน่นอน

ท้ายประโยคนั้นทำเสียงเง้างอด “จริงสินะ ปลดออกจากตำแหน่งนางบำเรอแล้วนี่” เขาพูดแล้วทำหน้าครุ่นคิด “แล้วนายมาหาหนูในฐานะอะไรล่ะ”

เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอริสาได้แต่ยิ้มเยาะส่วนคนที่นั่งกับพื้นได้แต่ทำหน้าเศร้า พอวันต่อมาอริสาพาเธอมาให้มอร์แกนแล้วบอกว่าเธอคือ'นางบำเรอตัวแทน' ในช่วงที่อริสาไม่อยู่ ทีแรกมอร์แกนมีทีท่าไม่ยอมเพราะเขาจะตามอริสาไปด้วยแต่ทั้งคู่ก็ได้พูดคุยกันอยู่สักพักจนมอร์แกนยอมตกล งแม้จะไม่ค่อยเต็มใจ "สัญญานะอริสว่ากลับมาแล้วจะแต่งงานกับพี่"

“ถ้าผมขอโอกาสแก้ตัวอีกครั้งได้ไหมครับ” “ถ้าเธอสัญญาว่าจะดูแลลูกสาวฉันอย่างดี เธอเป็นคนเอาการเอางาน และเป็นคนดีคนหนึ่ง เรื่องในอดีตขอให้มันจบกันไป ยังไงมาถึงขั้นนี้แล้ว” ดิเรกตบไหล่ว่าที่ลูกเขยอย่างให้กำลังใจ ณเดชมองดิเรกอย่างสำนึกผิด คำว่ามาถึงขั้นนี้ท่านคงจะร ู้อะไรหลายอย่าง ไม่เอาปืนยิงหัวเขาก็ดีเท่าไหร่แล้ว