ประธาน นิยาย & เรื่องราว

องค์หญิงสิบเอ็ดคีบอาหารวางลงในจานของทั้งสองพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน คล้ายกำลังชดเชยสิบปีที่ไม่ได้ทำหน้าที่มารดา “ท่านแม่ แท้จริงท่านชื่อสิบเอ็ดจริง ๆ หรือ” ป๋อหลินถามด้วยแววอยากรู้อยากเห็น

คำพูดมั่นหน้ามั่นโหนกของชายหนุ่มทำให้วารีอดหมั่นไส้ไม่ได้พูดแดกดันกลับอย่างเหลืออด อีกคนยิ้มหน้าระรื่นไหวไหล่อย่างยียวน ก่อนจะหันกลับไปสนใจบุตรสาวต่อ “น้องปริมอยากทานรสอะไรครับ มีรสลิ้นจี่ ส้ม สตอเบอรี่ มะพร้าวแล้วก็มะม่วงครับ” เขาเอ่ยพร้อมกับชูไอติมรสต่าง ๆ ให้บุตรสาวดูท ีละอันประกอบการตัดสินใจ

คุณพรรณรายรีบบอกแผนการณ์ “เรามาที่นี่เพื่อเสนอทางเลือกให้เสี่ยนะคะ” เสี่ยชัชเงยหน้าขึ้นมองคุณพรรณรายด้วยสายตาคมกริบ เขาไม่ใช่คนดี แต่เมื่อเห็นเมฆินทร์ยืนอยู่ข้างกายหญิงสูงวัยท่านนี้ เขาก็รู้ดีว่าเขาไม่ควรยุ่งเกี่ยว คนจากทางใต้ล้วนเกรงกลัวอิทธิพลของนายหัวคนนี้ อีกทั้งส ำนักงานทนายความของคุณพรรณรายยังเป็นอุปสรรคต่อธุรกิจมืดของเขา ทางที่ดีต่างคนต่างอยู่และไม่เป็นศัตรูต่อกันจะเป็นการดีที่สุด

่าหล่อนทำสิ่งนี้ด้วยตนเอง แกร๊ก. เสียงดานประตูถูกดันให้เปิดออกทำให้ผู้เป็นเจ้าสาวสะดุ้งขึ้นเล็กน้อย แต่ก็พยายามรักษากิริยาให้คงความเป็นกุลสตรีทุกกระเบียดนิ้ว ด้วยผู้ที่เป็นสามีนี้ท่านหาใช่คนไร้ยศศักดิ์ ทว่าท่านเป็นถึง ‘พระยาสรเดชมนตรี’ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ หาก แต่ว่าท่านนั้นไม่ได้ชราตามอายุและบรรดาศักดิ์เลย ท่านยังดูอาจองสมชายและดูหนุ่มแน่นอยู่มากหากจะเทียบกับชายวัยไล่เลี่ย

เดวิดตอบ “ผมเอาเอกสารการสั่งซื้ออาวุธล็อตใหม่มาให้ครับ” ไอ้ขาบตอบต่อ และตามด้วยไอ้ผาดคนสุดท้าย “ส่วนผมก็เอารายงานรายได้ของผับและซ่องเรามาให้ครับ”

ขายาวก้าวเดินไปยังห้องทำงานของประธานบริษัท คีรันไม่ลืมที่จะเอ่ยทักเลขาของอลินตาที่กำลังเปิดประตูเดินออกมาจากห้องทำงานของเจ้านาย “สวัสดีค่ะคุณคีรัน” “สวัสดีครับ พอดีผมมาหาลินไม่ทราบว่าตอนนี้เขาว่างอยู่หรือเปล่าครับ”

ปพนเอ่ย “ค่ะคุณ” “มีอะไรรึเปล่าคะคุณแม่ คุณพ่อ” พุฒิตาเดินมานั่งยังโซฟาตัวที่ว่างพร้อมเอ่ยถามท่านทั้งสองว่ามีธุระอะไรกับตนทำไมถึงไม่รอคุยกันหลังทานมื้อเย็นเสร็จ

สองวันต่อมา ทุกคนที่มาบริษัทวันนี้ต่างนั่งอยู่ในห้องประชุมเพื่อบอกซูเมี่ยวจินเกี่ยวกับเลขาที่พวกเขาเลือกเอาไว้ตามความเหมาะสมสำหรับการช่วยงานของตัวเอง ฉางต้าหลางเลือกวังจื้อเฉียงที่มีประสบการณ์ทำงานห้าปีมาเป็นเลขาและเขายังจบมาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังทางด้านการบริหารงานบุคคลด้ว ย

เธอรับมาอ่านข้อความบนนามบัตร “แอนนาบาร์ คือที่ไหนเหรอคะ” “เพื่อนผมเป็นเจ้าของบาร์นี้ เขาชื่อคาร์ล” “ที่พัทยาเหรอคะ” “ใช่ ไปหาเขาได้ทุกเมื่อ ผมรับรองเลยว่าคุณต้องชอบของขวัญที่ผมมอบให้”

โรงแรมพี่ทีเหรอเนี่ย ว้าว “จากเดิมหุ้นมึงก็ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ เพิ่มสักสิบเปอร์เซ็นต์ กูเพิ่งประชุมกับบอร์ดบริหารคนอื่นมา มันมีคนทุจริต”