นางเอกเก่ง の小説・ストーリー

หนึ่งปีก่อน หลินเซียงพาชายหนุ่มที่สูญเสียความทรงจำจากข้างถนนกลับบ้าน พ่อหนุ่มคนนี้มีไหล่กว้าง ขายาว หน้าตาหล่อเหลาเป็นอย่างมาก หลินเซียงจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหว สุดท้ายเธอก็ตกหลุมรักและแต่งงานสายฟ้าแลบ หลังจากนั้น สิ่งแรกที่ชายหนุ่มทำหลังจากความทรงจำฟื้นคืน คือขอหย่ากับเธอ โดยอ้างว่าต้องกลับไปสืบทอดกิจการของครอบครัว หลินเซียง : … หย่าก็หย่า ถึงอย่างไรเงินก็หอมหวานกว่า แล้วเขาก็ไม่ใช่คนเดิมที่แสนน่ารักอีกต่อไปแล้ว เธอจะยึดติดกับผู้ชายคนเดียวไปทำไมกัน ในวันหย่า หลินเซียงโยนเอกสารข้อตกลงการหย่าที่มีตัวอักษรตัวหนาขนาดใหญ่ลงบนโต๊ะ ทำให้ทั้งอวิ๋นเฉิงต้องตกใจ [คู่หย่าไม่ได้เรื่อง ไร้สมรรถภาพ] หลังหย่า เธอมีหนุ่มรุ่นน้องและหนุ่มหล่อมาติดพันไม่ขาดสาย ในงานสังสรรค์งานหนึ่ง เพื่อนสนิทถามเธอว่าเธอจะมีโอกาสแต่งงานใหม่อีกไหม? หลินเซียงหัวเราะเยาะ “ใครแต่งงานใหม่คนนั้นเป็นหมา!” กลางดึก เธอรับโทรศัพท์ “ใครคะ?” “โฮ่ง!”

นางถูกตราหน้าว่าไร้ค่า เขาถูกมองว่าเย็นชาไร้หัวใจ คนหนึ่งแสร้งอ่อนแอเพื่อมีชีวิตรอด คนหนึ่งซ่อนตัวตนเพื่อรอเวลาบางอย่าง เมื่อสองคนที่เต็มไปด้วยความลับต้องมาผูกพันกัน เกมลวง จึงเริ่มต้นขึ้น ใครกำลังล่า ใครกำลังถูกล่าและใครกันแน่ที่กำลังหลอกทุกคนอยู่

“คุณออกไปได้แล้ว เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง!” ภคภัทรรีบถอยออกห่างจากหญิงสาว เขาเองต้องใช้ความพยายามอย่างมากที่จะไม่จับเธอกดพร้อมกับบดขยี้ให้สมกับรูปร่างที่เย้ายวนล่ออารมณ์เขา “ค่ะ” หญิงสาวใบหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขินอาย และไม่คิดที่จะต่อล้อต่อเถียงกับชายหนุ่มเหมือนเช่นเคย เธอรีบเดินออกจากห้องทำงานของเขาอย่างรวดเร็วด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกจากอก ภคภัทรที่แสนบ้างาน เย็นชา ไม่สนใจผู้หญิง แต่ความจริงแล้วก็ร้ายไม่เบาจริงๆ! “คนบ้า คนทะลึ่ง!” เพียงแค่คิดถึงสัมผัสเมื่อครู่นี้พลอยชมพูก็อดเขินอายอีกครั้งไม่ได้ นี่มันยังเช้าอยู่แท้ๆ คนอะไรจะมา ‘แข็งพร้อมรบ’ แบบนี้ถ้าไม่ใช่คนหื่นกาม!

“พรีม ๆ หยุดก่อน” เขาร้องเรียกหญิงสาวเอาไว้ เสียงดังฟังชัดทำเอาเด็กน้อยถึงกับหันมามองคนเรียก “คุณลุง” น้องพอวาเห็นหน้าก็จำได้ว่า เขาคือคนที่ได้เจอที่หน้าห้องน้ำเมื่อตอนมาถึงที่ร้าน พริมาภาตกใจไม่น้อยที่ได้ยินบุตรสาวร้องทักเขาขึ้น จริงอยู่ว่าหญิงสาวต้องการให้เขารับรู้ว่าเด็กที่เธอจับมือเอาไว้อยู่นี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา หากแต่ไม่ใช่ตอนนี้ “น้องพอวา” “คุณลุงจำชื่อน้องพอวาได้ด้วย” เด็กน้อยบอกเสียงแจ๋วด้วยดีใจที่มีคนจำชื่อตัวเองได้ “จำได้สิคะ” “น้องพอวา หนูรู้จักคุณ ... เอ่อ คุณลุงด้วยเหรอคะ” “คุณลุงช่วยน้องพอวากดสบู่ให้ตอนน้องพอวาล้างมือค่ะ” เด็กน้อยบอกเสียงใสเลยทีเดียว “พรีม เด็กคนนี้ ...” “น้องพอวาเป็นลูกสาวพรีมค่ะ” เธอไม่รีรอที่จะบอกออกไปเช่นนั้น เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปิดไม่ให้เขารู้ว่าเธอมีลูกแล้ว คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าหล่อคมเข้มถึงกับร้อนวูบขึ้นมา พร้อม ๆ กับหลากหลายความรู้สึกที่วิ่งแทรกเข้ามา ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นความรู้สึกอะไรกันแน่

....รักเพื่อน เพื่อนรัก "แพม บอกแล้วไงว่าห้ามไปไหนกับไอ้นี่สองต่อสองอ่ะ มึงแม่งไม่เคยเชื่อกู " "เขาก็ดีอ่ะ แถมยังเลี้ยงกูทุกอย่าง " "เห็นแก่กิน ระวังเอาไว้เถอะ มันจะพามึงเข้าไปกินม่านรูด "

สำหรับจ้าวเยี่ยนเจียวแล้ว สิ่งที่นางทนไม่ได้ที่สุดในชีวิตคือคนชั่วและความหิวโหย

เรื่องราวความรักโรแมนติก หวานปนซึ้งระหว่างท่านประธานหนุ่มสุดหล่อ กับมนุษย์เงินเดือนสาวสุดแสนธรรมดาทว่าน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนท่านประธานที่ครองตัวเป็นโสดมานานร่วมสิบปีถึงกับตบะแตก

จิรัญญา วรวงศ์ อยากหาประสบการณ์ในการใช้ชีวิต จิรัญญาจึงเลือกใช้ชีวิตในเมืองกรุง ทว่าไม่เป็นดั่งใจปรารถนา เมื่อสังคมเมืองต่างมีแต่ความแข่งขัน เธอถูกปฏิเสธจากหลายบริษัท โชคยังมีเมื่อบริษัทแห่งหนึ่งเรียกตัวเธอไปสอบสัมภาษณ์ แต่คนที่จะมาเป็นเจ้านายของเธอนั้น กลับไม่ใช่ใครที่ไหน คือนายสิงห์ อีเมอร์สัน คนที่ชอบแกล้งเธออยู่บ่อยๆ ในวัยเด็ก มากกว่านั้นคือครอบครัวเขาและเธอไม่ลงลอยกันอีกต่างหาก

“องค์หญิงเช่นข้ามีศักดิ์ศรีเป็นของตัวเอง อีกอย่างตัวข้าก็ดีพร้อมทุกด้านไม่จำเป็นต้องเฝ้าตามงอนง้อบุรุษเช่นหัวหน้าองครักษ์เมิ่งให้เสียค่าเสียราคาหรอกกระมัง”

เมื่ออดีตมนุษย์ออฟฟิศทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ 'หลินซูซิน' นางร้ายไร้สมองอันดับหนึ่งที่มีจุดจบคือความตาย! เพื่อเอาชีวิตรอด นางจึงต้องทำภารกิจกู้แต้มอายุขัยจากระบบสุดเพี้ยนที่คอยสั่งให้ทำตัวกักขฬะ ตบโต๊ะ คว่ำหม้อแกง และโขกสับผู้คนเพื่อรักษามาดนางร้ายเอาไว้ แต่ไฉนเลย... ยิ่งนางพยายามทำตัวร้ายกาจเพื่อเอาตัวรอด คนทั้งแผ่นดินกลับมองว่านางคือ 'ปราชญ์หญิงกู้ชาติ' ผู้หยั่งรู้ฟ้าดินลึกซึ้ง! แม้กระทั่ง 'มู่หยงเสวียน' สามีแม่ทัพใหญ่กล้ามล่ำที่เคยชังน้ำหน้านาง บัดนี้ก็ผันตัวกลายมาเป็นคนคลั่งรักสายเปย์ สมองเปิดโหมดมโนทะลุขอบจักรวาลทุกครั้งที่นางอาละวาด ว่านางรักเขา ทำเพื่อเขาเพียงคนเดียว หลินซูซินได้แต่ยืนมองฟ้าด้วยความว่างเปล่า... ไม่ใช่ว้อย! ข้าไม่ได้วางแผนกู้ชาติอันใดทั้งนั้น ข้าแค่ทำตามภารกิจระบบ และข้าแค่กลัวบทลงโทษสยองขวัญโว้ย! พวกแกจะมโนเก่งไปถึงไหน! เอาเถอะ... อยากมโนอะไรก็มโนไป ขอแค่แต้มชีวิตอมตะ เงินบำนาญเต็มคลังไว้คอยนอนนับเล่น และมีสามีรูปงามคอยปรนนิบัติ 'นวดรางวัล' และ 'นาบ' เอวให้หายเมื่อยทุกคืนบนเตียง ชีวิตสโลว์ไลฟ์ของนางร้ายคนนี้ก็นับว่าคุ้มค่าที่สุดในใต้หล้าแล้ว