พลอยชนันท์ Novels & Stories

ข้าวปั้นยังพูดไม่ทันจบ อยู่ดีๆ ก็มีเสียงทักทายขึ้นมา “สวัสดีข้าวปั้นคนสวย เจอกันอีกแล้วนะ” พลอยใสสะกิดเรียกข้าวปั้นจากด้านหลังของเธอ “ใครน่ะข้าวปั้น” “คุณพอล น้องชายของ คุณแพรชมพูไง”

กวีเดินเข้าไปประคองพลอยลินเหมือนเธอป่วยหนัก “เดี๋ยวก่อน! เธอหน้าตาคุ้น ๆ นะเหมือนเคยเห็นที่ไหน” เจ้าของชุดดำเดินกลับมามองหน้าพลอยลิน “น่าจะเห็นใน tik tok มั่งค่ะ พอดีพลอยขายของใน tik tok”

ก็เหมือนว่าใต้เท้าซุนจะจัดการสร้างภาพลักษณ์ใหม่ให้แก่อ๋องแปดเสียเรียบร้อย กลายเป็นบุรุษที่จัดการคนคดโกงแผ่นดินได้ นับว่าเรื่องนี้ให้คุณมากกว่าโทษ “น่าสนุกทีเดียว...นานเหลือเกินที่ไม่ได้เจอคนแบบท่าน” รัชทายาทเอ่ยชมด้วยความพึงพอใจ “ว่าแต่เหอชิงซาง ขุนนางผู้นั้นเป็นญาติ ของฮูหยินมิใช่หรือ ทำเช่นนี้แล้วพวกท่านจะรักกันอย่างราบรื่นได้อย่างไร”

อนโดนล่อลวงไปขาย เพราะแม่เลี้ยงของเพื่อนหนันเค้าตอบกวนๆ ไม่ชอบมาพากล เขาติดการพนัน อาจจะเป็นหนี้เลยต้องการเงิน อาจจะล่อลวงเพื่อนหนันไปขายก็ได้ หนันเพิ่งสืบรู้มาตอนที่รสหายไปแล้ว คนที่เป็นหนี้จริงๆ ไม่ใช่ลุงพล แต่เป็นน้านิดค่ะ น้านิดอาจจะขายรสให้ใครเพื่อเอาเงินมาใช้หนี้แ ละถลุงในบ่อนแทน”

นางพจนีย์ร้องไห้ฟูมฟาย “มานพ พรนภา ฉัน....ลูกฉันหนีไปแล้ว ฉันจะทำยังไงดี” “คนที่จะให้แต่งใช่ไหม ชื่อพลอยไพลิน คนโตใช่ไหมพจนีย์เขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ไปแน่เหรอ แล้วใครอยู่กับเขาเป็นคนสุดท้าย” นางพรนภาพูดด้วยน้ำเสียงที่มีสติ ไม่โวยวายแต่สายตาจับจ้องอยู่ที่พราวรัมภา นิ่งๆ

พรนับพันถูกเลี้ยงดูด้วยความรักจากศักดิ์ชัย แต่กลับคนอื่นเธอถูกเลี้ยงด้วยความชิงชัง ไม่ชอบหน้า ลับหลังศักดิ์ชัยก็จะถูกตี ถูกดุด่าด้วยถ้อยคำรุนแรง และในอีกสองปีต่อมาเนตรนภาได้ให้กำเนิดพลอยพรรณ ทายาทโดยสายเลือดของตระกูลรัตนะเรือง พลอยพรรณเปรียบเสมือนเจ้าหญิงของท ุกคนในบ้าน เธอได้รับความรัก ความเอาในใส่ดูแลจากสมาชิกในครอบครัว แม้กระทั่งศักดิ์ชัยก็ยังเอนเอียงไปรักหลานสาวในไส้ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ทว่าศักดิ์ชัยก็ไม่ได้ทอดทิ้งพรนับพันเสียทีเดียว ยังโอบอุ้มดูแลเสมอ และปกป้องให้เธอรอดพ้นจากเงื้อมมือคนใจร้าย

"เตรียมตัวเลยนะสิ้นปีนี้แล่ะ" "ค่ะ^^" มีน........ พลอยหันมายิ้มให้เธอซึ่งเธอก็ยิ้มตอบกลับไปแต่เธอรู้สึกว่ารอยยิ้มของพลอยดูแปลกๆ มันเป็นรอยยิ้มที่ไม่จริงใจเลยต่างจากตอนนี่พลอยยิ้มให้ตาร์เมื่อครู่นี้ ถามว่าเธอรู้จักพลอยมั้ยก็พอรู้เพียงผิวเผินแต่ไม่เคยเจอหน้าครั้งนี้ครั้ งแรก เพราะน้าพิมเคยบอกว่ามีหลานสาวคนนึงชื่อพลอย พ่อแม่พลอยเป็นลูกพี่ลูกน้องของท่านเองซึ่งเธอก็เคยกลับมาที่ไทยเหมือนกันแต่คงจะสวนทางกับเธอตอนที่เธอไปหาพ่อที่อเมริกาช่วงปิดเทอม ตกเย็น เมื่อถึงเวลาทานข้างเย็น ในขณะที่เธอกำลังจะนั่งที่ประจำซึ่งนั่งติดกับตาร์

“ยังไงดีคะคุณ” “ผมแล้วแต่คุณครับคุณพลอย” “เรนนี่ไปอยู่บ้านของพี่ชายป้าที่ชื่อไร่วรนันท์วงษาเทวกุล อยู่ที่ xxx เซิร์ชเข้าไปใน xxx ก็เจอ”

พิพัฒน์ถามลูกสาว “ซาร่าคือเพื่อนของพลอยค่ะ เพื่อนที่เคยมาค้างคืนที่บ้านเราเมื่อหลายเดือนก่อน” --------------------------------------

ป็นคอมโบ[2] จัดหนักจัดเต็มยิ่งกว่าโปรโมชั่นย้ายค่ายสัญญาณโทรศัพท์มือถือ นี่ไม่ใช่ร่างกายเธอ ยุคสมัยนี้ก็ไม่ใช่ยุคสมัยของเธอ ตั้งแต่เกิดและใช้ชีวิตมายี่สิบห้าปี เธอชื่อป้อจู[3] ใครต่อใครเรียกอาจู มีชื่อไทยที่พวกญาติๆ ไม่ค่อยจะเรียกกันว่าเมษา เป็นคนไทยเชื้อสายจ