พี่วิศวะสุดหล่อกับยัยแสบข้างห้อง Novels & Stories

เมื่อเขาเข้าไปในห้องแล้ว เธอก็รีบเดินกลับมาและรีบวิ่งเข้าห้องของตัวเองทันที “เป็นเขาหรอกเหรอ” เธอต้องจำเขาได้แน่นอน เพราะรุ่นพี่คณะวิศวะคนนี้ ค่อนข้างจะเสน่ห์แรง และดังในหมู่สาว ๆ แต่เธอจำไม่ได้เลยว่าเขาเป็นคนแบบนี้ “ไหนบอกว่าเขาเป็นเด็กเนิร์ด ๆ เงียบและรักสงบไม่ใ ช่เหรอ”

ฟังดูเหมือนไม่น่าเชื่อนะ เพราะบ้านเราก็อยู่ข้างกัน แต่มันเป็นเรื่องจริงมากๆ เลย แน่นอนว่าเราเจอกันทุกวันอยู่แล้ว คุยกันทุกวัน แต่ก็แค่แป๊บๆ ก็ต้องแยกย้าย มหาวิทยาลัยAA "อีพริม" "อือ มีไร?" "เรื่องของมึงกับน้องวิศวะข้างบ้านคนนั้นน่ะ ไปถึงไหนแล้ว" "ไม่ถึงไหน ก็คบกันอยู่ ปกติ ดี ไม่ได้มีอะไร"

ม้าหินอ่อนด้านหน้าตึกวิศวะเอกวิทย์คอมกับสองเพือนซี้ที่ไม่รู้ว่าไปผูกรักผูกชะตากันมาแค่ชาติปางไหน. "งานเยอะมากอะ เป็นท้ออะ" "..." ข้าวปุ้นสาวร่างท้วมแค่ท้วมแระไม่อ้วนเลยซักนิด.. ^__^

​ถ้าพูดถึงแก๊งตองแปดปีสี่ ใครก็รู้ว่ามันโคตรจะเถื่อน​แต่... ​มีข่าวลือหนาหูว่าคนในกลุ่มมีซัมติงกันจนความวายพุ่งทะลุเพดาน จะเป็นไปได้ยังไงวะ!! sds ไอ้พวกหน้าโหดตัวเท่าควายพวกนี้อะนะ จะมาแอบคบกันเอง​ตลกสิ้นดี... ทั่วมหาลัยเขาเม้าท์กันสนั่นหวั่นไหว ซุบซิบจนฝุ่นตลบว่ามีเด็กช่างแอบแซ่บกัน แต่กลับไม่มีใครในแก๊งตองแปดรู้เลยว่าใครในแก๊งคบกัน ​ยิ่งหัวหน้าแก๊งอย่างโจ้ออกตัวประกาศกร้าวด้วยความมั่นหน้ามั่นโหนกว่ากลุ่มพวกกูแมนร้อยเปอร์เซ็นต์ ลูกน้องในแก๊งก็เออออห่อหมกซะดิบดี ​...ทว่าเพื่อนซี้ที่ยกพวกตีกะชาวบ้านอย่างโหดกำลังแอบกินกันดุเดือดลับหลังคนทั้งแก๊งตลอดเวลา~

น้ำอิงผู้ไม่เคยไว้ใจผู้ชายหน้าไหนเอ่ยค้าน “เออ พูดถึงผู้ชายคณะวิศวะ เมื่อกี้ฉันเห็นพี่ขุนเดินจับมือเข้าไปในตึกกับผู้หญิงด้วย แฟนเหรอ”

ลูกพีชลูบหลังเพื่อนเบาๆ พลางกลั้นขำ “แต่แกก็เก่งนะ ไปกระชากเกียร์ของพี่ไฟ เฮดว้ากสุดโหดคณะวิศวะขาดกระจุยได้เนี่ย รู้ไหมว่าผู้หญิงครึ่งมหาลัยเขาอิจฉาแกแค่ไหนที่ได้เข้าใกล้พี่เขาขนาดนั้นน่ะ” “อิจฉาบ้าบออะไรล่ะ! แกไม่ได้ไปยืนอยู่ตรงนั้น แกไม่รู้หรอกว่าสายตาพี่เขา น่ากลัวขนาดไหน!” ข้าวหอมเงยหน้าขึ้นมาทำตาขวางใส่เพื่อน

วิศวกรขาโหดสบถคำหยาบออกมาด้วยความเสียวซ่านที่แทบจะทำให้เขาคลั่งตาย เขาสับสะโพกเข้าใส่ร่างบางอย่างบ้าคลั่ง ดุดัน และลึกล้ำราวกับกำลังตอกเสาเข็มลงกลางหัวใจของเธอ ทุกการกระแทกกระทั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาและการแสดงความเป็นเจ้าของอย่างสมบูรณ์แบบ พายุอารมณ์ที่พัดกระหน่ำภาย ในห้องนอนแห่งนี้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงหอบหายใจ เสียงคราง ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า กว่าไฟกองนี้จะมอดดับลง คุณหนูจอมยั่วคงต้องถูกวิศวกรเถื่อนคนนี้หลอมละลายคาเตียงไปอีกหลายสิบรอบอย่างแน่นอน!

เขาคนนั้นจงใจหาเรื่องกระชากคอเสื้อคนร่างเล็ก ตึกคณะวิศวะฯ "ปิงเว้ย" "เหี้ยอะไร" ""เหี้ยอีกเเระไม่เปรียบเทียบคำอื่นบ้างวะเช่นไอ้หล่อ,ไอ้น่ารักอะไรเเบบนี้"

มีสวนหินกั้นกลางด้านหลังตึกวิศวะเป็นที่รู้กันครับว่าห้ามเข้าไปตรงนั้นมันเป็นพุ่มไม้แล้วก็มีที่โล่งๆด้านหลังพื้นปูด้วยหญ้าเอาจริงมันเป็นที่น่าหลบพักผ่อนมากเลยครับแต่ก็นั่นแหละฮะห้ามเข้ามันเป็นที่สิงสถิตของสามหนุ่มวายร้ายแห่งวิศวะครับเอาง่ายๆพี่สามคนนั้นเป็นเจ้าพ่อของมอ

เอาละสิ วันนี้คงจะถึงวันที่เสือนอนหลับจะตื่นขึ้นมาแล้วมั้ง ไม่งั้นคงไม่ได้เห็นมุมนี้ของโยธาหนุ่มหล่อวิศวะผู้นิ่งขรึม “บร๊ะ! มันเป็นเกรี้ยวกราดนะเอ็ง เออๆ ได้เดี๋ยวกูดักให้ แต่มึงจะมาจัดการเองใช่ไหม” “อืม”