แกล้งโง่ นิยาย & เรื่องราว

คนถูกต้อนโวยวายกลบเกลื่อน ไม่มองหน้า ไม่ยอมตอบคำถาม แก้มพองๆ แดงๆ ของคนป่วยสร้างความพึงพอใจแก่คนขี้แกล้งไม่น้อย แม้อยากแกล้งต่อแต่จำต้องตัดใจ เพราะเกรงว่าแกล้งมากไปจะถูกงอนเข้าให้

หนูจ๋าว่างอนๆ “ยังครับ เพราะถ้าพี่แกล้ง พี่ไม่แกล้งแบบเด็กๆหรอก พี่จะแกล้งแบบผู้ใหญ่แกล้งกัน”

"ความคิดในใจ…โฮะโฮะโฮะ นังไป๋ลี่ถิงเอ๊ย! แผนแกล้งป่วยของข้าเนียนระดับเทพสินะ เห็นสีหน้าตกใจของมันไหมล่ะ? กวาดวังงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ ข้าจะนอนกินรังนกอยู่ที่นี่แหละ ใครจะโง่ไปตากแดดให้ผิวเสียกัน แค่ไอสองทีก็ได้พักแล้ว โง่จริงๆ!...." ไป๋ลี่ถิงมองดูคำว่า "นังไป๋ล ี่ถิง" และ "โง่จริงๆ" ที่ลอยไปลอยมาบนหัวของสนมหลิวด้วยความรู้สึกคันไม้คันมืออย่างบอกไม่ถูก พระนางแสร้งทำสีหน้าตกใจสุดขีด ยกมือขึ้นทาบอกด้วยความวิตกกังวลประหนึ่งญาติผู้ใหญ่ที่รักหลานสุดหัวใจ

แกล้งกันชัดๆ แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ “แกล้งอะไร ผมไม่ได้แกล้ง” เสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้นมาเบาๆ ราวกับเสียงกระซิบในความฝัน มันฟังดูเหมือนคนพูดเองก็อึดอัดทรมานเหมือนกัน แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ทำให้ผมต้องตัวแข็งทื่อ

“โอเค ไม่แกล้งแล้ว ผมล้อเล่นแค่นี้ทำแตกตื่นไปได้ ถึงผมจะชอบกิจกรรมอย่างว่า แต่ผมก็ไม่นิยมอะไรแปลกประหลาดที่มันผิดชาวบ้านเขาหรอกน่า ผิวสวยๆ กับหุ่นเซ็กซี่ของคุณผมจะเก็บไว้ดูคนเดียว” คนคิดหยอกเล่นจำต้องเลิกเล่นในที่สุดเมื่อเห็นคนบนตักดิ้นจริงๆ จังๆ แถมยังซัดกำปั ้นลงกับบ่าไหล่หนามาตุ้บตั้บชนิดไม่เลี้ยงอีกต่างหาก ด้านคนถูกแกล้งก็ขึงตาขุ่นให้ ทุบกำปั้นใส่แผงอกแข็งๆ ไปเต็มแรงทิ้งท้าย “คนบ้า! ไอ้เรื่องทะลึ่งนี่ชอบนักนะ”

ไม่ใส่ก็ได้ โอย อะไรกัน เกิดอะไรขึ้นขนาดนี้เลยเหรอ ​มัวแต่ว้าวุ่นพะวักพะวง เลยไม่ได้สังเกตว่าคนบนเตียงเริ่มขยับ แล้วเขาก็กำลังแกล้งทำเป็นหลับ แต่จริงๆ หลับตาไว้ครึ่งๆ แต่แกล้งนอนนิ่งไว้ ไม่ให้คนที่กำลังคลานอยู่ข้างล่างรู้ตัว

เพทายถามต่อด้วยสีหน้าที่เริ่มหวาดหวั่น ภาษิตเค่นยิ้มอย่างสมเพชก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำเอาคนฟังหน้าชา "จะว่าไปพวกแกนี่นะ... ช่างโง่ตั้งแต่เริ่มต้น โง่ตั้งแต่แรกเห็น โง่แล้วโง่อีก โง่แบบดักดานจริงๆ โง่ไม่รู้จักเวล่ำเวลา โง่ไม่มีที่สิ้นสุด พวกแกอาจจะเก่งงาน บริหาร เก่งในการเอาตัวรอดจากคมกระสุนหรือพายุทราย แต่เรื่องลูกเมียพวกแกกลับโง่ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ"

กานดาทำตัวแบบเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ ทำเป็นโง่เง่าไม่สนใจอะไร วิธีการนี้ทำให้ปานดาวไม่ได้เฉลียวใจสักนิด คนเราไม่จำเป็นต้องอวดฉลาด แต่แกล้งโง่บ้างก็ได้ จะได้ฟังว่าคนอื่นจะพูดอะไร เห็นว่าคนอื่นทำอะไร ดีกว่าอวดฉลาดทั้งๆ ที่ตัวเองโง่และไม่รู้อะไรเลย

พี่แสนแกล้งผม "ยินดีครับ บอส" ผมแกล้งคืนสิ่ครับ แกล้งมาแกล้งกลับไม่โกง "มันเป็นทันพี่อ่ะฟ้า" พี่แสนว่า "ฮ่าฮ่าฮ่า" ผมขำ

ฉันเริ่มกลอกตา โอเคแหละมันอาจจะซึน แต่คำว่า ‘โง่’ คือคำด่าโว้ยยยยย! ถึงจะเป็นประโยคเตือนสติ แต่ถ้าฉันโดนตอกหน้าว่าโง่ฉันจะรู้สึกว่าตัวเองถูกด่ามากกว่า