พ่ายรักภรรยาแต่ง นิยาย & เรื่องราว

นพ่อที่ยังไม่มีความพร้อมเลย แต่ทุกอย่างก็ได้พิสูจน์มาแล้วจนถึงทุกวันนี้ แต่ในทางกลับกันหริ่งหริ่งเป็นแม่ เป็นภรรยาที่ดีที่สุดสำหรับพีท...ถ้าคนสุดท้ายที่หริ่งหริ่งอยากให้อยู่ข้างกายไปตลอดในทุกช่วงของชีวิตคือพีท แล้วตอนนี้หริ่งหริ่งยินดีจะแต่งงานกับพีทไหมครับ” ทันทีที่เอ่ยจบ ก็ยื่นแหวนเพชรเม็ดงามมาตรงหน้าเธอทันที พร้อมกับสายตาที่มองเธออย่างสื่อถึงความรู้สึกทั้งหมดออกมา

เธอกอดร่างใหญ่ของพ่อเอาไว้ ตลอดระยะเวลายี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา เธอรับรู้ถึงความรักความห่วงใยของพ่อมาตลอด จนรู้สึกว่าตัวเองก็ไม่อยากทำให้ท่านผิดหวัง การเลือกคู่ก็เช่นกัน มาวินคือคนที่เธอมั่นใจว่าจะรักและทะนุถนอมเธอจนวินาทีสุดท้ายของชีวิตได้เช่นเดียวกัน “พ่อตามใจน้องควี นเลย จะแต่งงานกันเลยไหม” “หนูจะยังไม่แต่งงานค่ะพ่อ...” คำพูดของคาริสาทำเอามาวินที่ยืนฟังอยู่ถึงอึ้ง เพราะไม่คิดว่าหญิงสาวจะพูดคำนี้ออกมา จนเขารู้สึกเจ็บลึกในอกขึ้นมาทันที

“ท่านแต่งงานกับข้าเพราะถูกบังคับ ท่านมิได้รักข้าเลยแกริค ท่านรักเพียงสตรีผู้นั้น แล้วท่านจะมาแต่งงานกับข้าทำไมกัน?” แกริคถอนหายใจ เขาปรายตามองใบหน้าที่แสนงดงามของภรรยาด้วยท่าทีที่เบื่อหน่ายเต็มทน “เพราะว่าเจ้าคือตัวเลือกที่ดีที่สุด…ในตอนนั้น”

เมธาพัฒน์ยิ้มอย่างถูกใจเมื่อฟังคำรักจากปากของภรรยาคนงาม เขาจ้องมองหล่อนนิ่ง ดวงตาคมกล้าพรั่งพราวไปด้วยดวงดาวระยิบระยับมหาศาล ก่อนจะก้มลงมอบความพิศวาสอันร้อนแรงให้เด็กสาวอีกครั้ง และอีกครั้ง เพลงรักเริ่มต้นขึ้นแล้ว และดูท่าทางว่ามันจะจบลงยากซะด้วย เพราะเข า... สามีของหล่อน แข็งแรงเหลือเกินเวลาที่อยู่บนเตียงนอน พวงชมพูคิดอย่างวาบหวามใจ ตอนนี้หล่อนยอมสิ้นแล้วทุกอย่าง ยอมเป็นทาสรัก ทาสสวาทให้เขาเป็นผู้นำทางแต่เพียงผู้เดียว แม้จะต้องขาดใจตายอยู่ใต้แรงปรารถนา ที่มันดิบเถื่อน และร้อนแรงไปตลอดชีวิตหล่อนก็ยอม...

ก็โดนบังคับเหมือนกัน น้องก็เลือกไม่ได้เหมือนผม แต่ผมเข้าใจแล้วทำไมพ่อกับแม่ผมถึงได้พยายามหนักหนาเพื่อให้ผมได้แต่งงานกับทับทิม เพราะเธอคือเพชรแท้จริงๆ และตอนนี้คนโง่ๆ อย่างผมมันก็รู้ตัวแล้วว่า ผมตกหลุมรักเมียแต่งของตัวเองจนหมดหัวใจอย่างแท้จริง "ทับทิม....คุณแม่มานั่งทำ หน้าเศร้าแบบนี้เดี๋ยวตัวเล็กก็เศร้าด้วยหรอก อึบ ๆ เร็วไม่ร้องแล้วนะรึเปล่าซื้อน้ำเต้าหู้เจ้าเก่าเจ้าอร่อยที่สุดในอยุธยามาฝาก"

“ทำไมถึงทำกับผัวตัวเองแบบนั้นน่ะเหรอ? เพราะว่าสุดท้ายฉันกับเขาก็ต้องหย่ากันอยู่ดี ดังนั้นเราก็ไม่จำเป็นต้องถนอมน้ำใจกันมากอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ก็แค่...” “แค่อะไร” “แค่เหมือนเล่นเกมแต่งงานรอวันหย่ากันละมั้ง” เธอไหวไหล่ไม่ได้ใส่ใจกับคำตอบตัวเองมากนัก ก่อนจะนึกขึ้นได้ถึงประ เด็นที่เธอตั้งใจมาหาเขา “ถามมากจัง ฉันบอกแล้วไงว่ามาหาเพราะมีเรื่องให้ช่วยเกือบลืมไปเลย”

ปิ่นลดาแกล้งพูดประชด "แต่บังเอิญว่าพี่รักเมียแต่งที่มีทะเบียนสมรสคนนี้ไปแล้ว เมียที่ตีตราจองพี่เอาไว้ ฟอด" หมอโปรดยังตีเนียนตอบ พร้อมกับหอมแก้มไปหนึ่งฟอด

แทนคุณเห็นภรรยามองไฟระยิบระยับพวกนั้นแบบชื่นชอบ "ใครเขาจัดงานแต่งกันหลายๆ ครั้งล่ะคะ" ที่แทนคุณพูดแบบนั้นเพราะอยากจะแก้ตัวใหม่ งานแต่งในครั้งนั้นเพราะถูกบังคับ เขาก็เลยไม่ได้เต็มที่กับมัน วันต่อมา.. และวันนี้ก็เป็นวันแต่งงาน

"ไม่ว่าอนาคตข้างหน้าเราจะเจออะไรอีก ผมสัญญานะครับ ผมจะไม่มีวันปล่อยมือคุณ และจะไม่มีวันทำร้ายคุณ หรือทำให้คุณต้องเจ็บปวดเพราะผมอีก เริ่มต้นใหม่ไปพร้อมกันอีกครั้งนะครับ..." "นี่คือ..?" "แต่งงานกับผมนะครับนิล" "......" ศรัณย์คุกเข่าลงตรงหน้าของฉัน นี่อย่าบอกนะว่าเป็นฉากขอแต่งงาน เหมือนกับใน ละคร ใช่! มันใช่เลยแหละ

เหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ผู้ชายที่หล่อนรักไม่มีวันลืมพี่สาวของเธอ ไม่มีวันที่เธอจะเข้าแทรกซึมในหัวใจเขาได้ “เราไม่ได้รักกัน ที่ฉันแต่งกับเธอก็เพราะครอบครัวให้แต่ง แต่งเพื่อรับผิดชอบเธอกับลูก ตอนนี้ฉันตัดสินใจแล้ว เธอคลอดฉันจะหย่า”