เกิดใหม่ทั้งที จะเป็นมารดาที่ดีให้ได้!

เกิดใหม่ทั้งที จะเป็นมารดาที่ดีให้ได้!

last updateLast Updated : 2025-06-21
By:  ฮาจิฮาจิCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
3 ratings. 3 reviews
48Chapters
6.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘ฉินหรู’ ตายแล้ว นางพลาดเพราะกินยาพิษที่ใช้สังหาร ‘สามี’ ตัวเอง! แต่คาดไม่ถึง ฉินหรูได้รับโอกาสย้อนเวลากลับเกิดใหม่ในร่างเดิม... ครั้งนี้ นางจะไม่ทำผิดพลาดซ้ำอีก ครั้งนี้ นางจะเป็นแม่ที่ดีให้กับเจ้าแป้งน้อยให้จงได้!

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ฉินหรูตายแล้ว

"Aduh … dadaku ngilu banget," rintih Zea pelan. Ia sedang duduk sendirian di tepi ranjang sambil menekan alat pompa ASI ke dadanya.

Setiap kali melakukan rutinitas itu, rasa malu dan bingung yang menjalar di tubuhnya. Ini tidak masuk akal, bahkan sungguh di luar logika dan nalar manusia!

Padahal gadis itu belum pernah menikah. Seumur hidupnya pun belum pernah merasakan hamil. Tidak ada janin yang ia kandung, tidak ada pula bayi yang ia susui.

Ini semua dimulai dua minggu lalu ketika dadanya tiba-tiba terasa berat dan penuh, sampai akhirnya ia dan ibunya panik dan langsung dibawa ke dokter.

Hasilnya, dokter hanya menyebutnya sebagai gangguan hormon yang langka, tapi tidak berbahaya. Jadi tak perlu dikhawatirkan.

Tidak perlu khawatir? Mudah sekali Dokter itu mengatakannya!

Zea masih dua puluh dua tahun! Belum setahun ia lulus kuliah di jurusan Psikologi, belum ada pemikiran untuk menikah, atau melahirkan anak dan menyusui.

Tiba-tiba, pintu kamarnya diketuk dua kali sebelum langsung terbuka.

"Zea, Mama bawain bra baru." Donna masuk sambil memegang tas belanjaan, lalu berhenti sejenak melihat anaknya. "Oh, lagi pumping. Ya sudah, Mama taruh di sini dulu."

Ia meletakkan tas itu di atas kasur. Dari dalamnya terlihat beberapa kotak bra baru dengan ukuran yang jelas lebih besar dari ukuran dada Zea sebelumnya.

"Mama beli berapa bra?" tanya Zea.

"Jangan tanya." Donna menjatuhkan diri di sisi kasur dengan ekspresi seorang ibu yang dompetnya baru saja mengalami musibah. "Enam, karena semua bra lamamu sudah nggak muat."

Zea meringis. "Maaf, Ma."

"Kamu ini. Baru lulus kuliah, belum kerja, eh malah bikin Mama keluar uang buat bra, alat pompa, botol, storage bag …." Ia menghitung dengan jari sambil mendengus. "Harusnya kamu sekalian punya bayi sekarang, Zea. Kasih Mama cucu!"

Zea hanya mendengus kesal. Ia tahu ibunya hanya bercanda, tapi tidak dipungkiri, Zea merasa bersalah karena kondisi tubuhnya merepotkan orang lain.

Beberapa menit kemudian setelah selesai pumping dan berganti baju, Zea pun keluar kamar untuk bergabung di meja makan untuk sarapan.

“Zea, kamu masih nganggur kan?”

Ucapan Zavian, kakak laki-laki Zea, membuat gadis itu mendongak dengan sedikit kaku.

“Iya, Kak. Tapi aku lagi cari kerja, kok.”

“Bagus. Kamu nggak ada kegiatan hari ini, kan? Ikut Kakak ke pusat pelatihan. Bantu Kakak di sana, Kakak butuh asisten.”

Zea tercengang sejenak. Zavian adalah mantan atlet renang yang pernah meraih gelar juara nasional saat masih aktif. Sekarang, ia berprofesi sebagai pelatih renang yang menangani sebuah klub renang elit.

Lalu tiba-tiba, ia merekrut adiknya menjadi asisten?

Zea menoleh ke arah Donna yang muncul dari arah dapur. "Iya tuh. Kamu ikut Kakakmu saja. Daripada di rumah, pumping terus."

Tentu saja mamanya setuju dengan kakaknya!

Zavian mengangguk. "Kita akan berangkat sepuluh menit lagi. Kamu siap-siap."

Beberapa saat kemudian, perjalanan ke pusat pelatihan ditempuh kurang dari dua puluh menit.

Pusat pelatihan renang itu ternyata lebih besar dari yang Zea bayangkan. Gedung indoor dengan langit-langit tinggi, kolam berukuran olimpik, dan bau klorin yang langsung menusuk begitu pintu dibuka.

Tapi, yang tidak Zea bayangkan adalah betapa banyaknya laki-laki di dalam sana.

Para atlet yang sedang berlatih, staf pendamping, pelatih-pelatih lain … semuanya laki-laki!

Zea berjalan di belakang Zavian, berusaha sembunyi di balik punggung lebar kakaknya. Ia sedikit malu karena ia satu-satunya perempuan di sini.

Mata Zea melirik ke ujung kolam. Seorang pria yang baru saja berenang, dan naik ke tepi kolam.

Air menetes dari rambut basahnya, mengalir deras melewati dada bidang dan otot perut yang terpahat sempurna.

Pria itu berhenti di depan Zavian.

"Coach. Pagi," sapa pria itu. Suaranya terdengar dalam. Lalu tatapan tajamnya berpindah ke perempuan yang berdiri di sisi pelatihnya.

"Pagi," jawab Zavian singkat. "Ini Zea, hari ini dia ikut dan jadi asisten saya."

Zea menelah ludah saat iris mata gelap atlet itu menyorot ke arahnya. Zea kenal pria ini.

Wajah pria itu terlihat lebih dewasa, lebih tajam, dan lebih tegas. Tubuhnya juga lebih tinggi dan menjulang dari yang Zea ingat.

“Marco…?”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Nattery
Nattery
สนุกมาก เนื้อเรื่องน่าติดตาม ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-09-17 10:17:09
0
0
Anděl K
Anděl K
สนุกมากจ้า ฮาจิฮาจิ จะติดตามผลงานต่อไปนะคะ
2025-08-19 18:08:18
0
0
พิทยา รัตนวงษ์
พิทยา รัตนวงษ์
อออิอิอิอิ
2025-07-21 10:58:04
0
0
48 Chapters
บทที่ 1 ฉินหรูตายแล้ว
บทที่ 1ฉินหรูตายแล้ว แคว้นเหลียง เมืองถงโจว ค่ำคืนหนึ่ง กลางเดือนสิบเอ็ดเป็นช่วงฤดูหนาว ภายในเรือนสาวใช้ของคฤหาสน์สกุลอวิ่น ท่ามกลางความมืดสลัว หญิงสาวคนหนึ่งนั่งกอดเข่าตัวเอง ร่างกายสั่นเทิ้ม แผ่นหลังแนบติดผนัง สีหน้าตื่นกลัวในขณะที่มองเงาร่างสูงของบุรุษชุดดำที่ยืนตระหง่านตรงหน้า สายตาของเขาเป็นประกายคมกริบ พอยืนหันหลังให้กับแสงจันทร์ ไม่ต่างอะไรกับภูตผีจากเมืองนรก “ภรรยา เหตุใดเจ้าคิดจะสังหารข้ากันเล่า?” “....” นางสั่นศีรษะด้วยความหวาดกลัว ชายหนุ่มเปลี่ยนสีหน้าจากหวั่นไหวเป็นบึ้งตึง พูดจาแดกดันนางด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ยาพิษของเจ้ารสชาติอย่างไร อร่อยหรือไม่” หญิงสาวยกมือขึ้นกุมลำคอของตน ตอนนี้ลำคอของนางแสบร้อนเหมือนมีน้ำเดือดๆ ลวกอยู่ในนี้ ทั้งยังได้กลิ่นคาวของเลือดแล้ว “ขะ ข้าผิดแล้ว...ชะ ช่วยข้าที” หญิงสาวบีบน้ำตาอย่างน่าสงสาร นางไม่อยากตาย ช่วยที ช่วยด้วย! ทว่า...สิ่งที่ได้รับกลับมาคือรอยยิ้มเย็นยะเยือ
Read more
บทที่ 2 เริ่มต้นชีวิตที่สอง
บทที่ 2 เริ่มต้นชีวิตที่สอง เฮือก! ‘ฉินหรู’ ตื่นขึ้นมาบนเตียงไม้ที่ทั้งเล็กและแข็ง นางรีบสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเหมือนกับคนขาดอากาศหายใจเป็นเวลานาน ครู่ต่อมา มือเรียวบางก็ยกขึ้นมากุมลำคอ เมื่อลองส่งเสียง “อา...” ออกมา น้ำเสียงของนางไม่ได้แหบแห้ง หรือรู้สึกแสบร้อนราวกับถูกน้ำร้อนลวก แค่รู้สึกว่าร่างกายอ่อนเพลียมากเท่านั้นเอง “ทำไมล่ะ” นางพึมพำถามตัวเอง ทันใดนั้น เสียงร้องอุแว้ๆ ของทารกดังขึ้นตรงปลายเท้า หญิงสาวเลื่อนสายตามองตามเสียงร้องเล็กๆ นั้น ตรงปลายเตียง สตรีสูงวัยคนหนึ่งกำลังอุ้มทารกเขย่าเบาๆ “อย่าร้องนะ หลานคนดีของยาย เด็กดี โอ๋ๆ” “แว้...!” “โอ๋ เด็กดี” ฉินหรูมองหญิงสูงวัยอายุราวสี่สิบปลายที่กำลังโอ๋ทารกในห่อผ้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เส้นผมของหญิงสูงวัยคนนั้นมีผมหงอกขาวแซมเกือบทั่วทั้งศีรษะ ผมของนางถูกมวยและมัดแบบลวกๆ เสื้อผ้าที่นางสวมทั้งเก่าทั้งหยาบ และเต็มไปด้วยรอยปะชุน สองมือด้านแข็งเป็นไตเนื่องจากทำงานหนักมาทั้งชีวิต ใบหน้านั้นไม่เคยได้ผลัดแป้ง นางจ
Read more
บทที่ 3 ฉินหรูเปลี่ยนไปแล้ว
บทที่ 3ฉินหรูเปลี่ยนไปแล้ว ชีวิตในชาติก่อน หลังคลอดลูก ฉินหรูก็หมดสติจึงไม่รู้ว่าคลอดลูกชายหรือลูกสาว ต่อมา ไม่ว่าท่านแม่จะพูดอะไร นางก็ทำหูทวนลมไม่รับรู้ ด้วยเพราะไม่อยากเกิดความผูกพันกับเด็ก ฉินหรูไม่เคยแม้แต่จะมองหน้าหรืออุ้มลูกสักครั้งเดียว คลอดลูกยังไม่ทันครบหนึ่งเดือน นางก็เก็บข้าวของแล้วหนีออกบ้าน เมื่อได้รับโอกาสย้อนกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ฉินหรูลั่นสาบานในใจว่าจะเปลี่ยนแปลงเป็นคนใหม่ จะดูแลพ่อแม่กับลูกให้ดี นางถามท่านแม่เกี่ยวกับอาเหยาหลายเรื่อง ท่านแม่เล่าไปยิ้มไป “ตั้งแต่เด็กคนนี้คลอด น้อยมากที่อาเหยาจะร้องไห้งอแง...จริงสิ เพราะเจ้าไม่สบาย อาเหยาก็เลยต้องกินนมของสะใภ้บ้านโจว...สะใภ้บ้านโจวคลอดลูกสาว ชื่อว่าเสี่ยวซินซิน น่ารักน่าชังมากเชียวละ” ตั้งแต่วันที่ฉินหรูอุ้มท้องกลับมาอยู่บ้าน สะใภ้บ้านโจวเป็นหนึ่งคนที่จับกลุ่มนินทาฉินหรู หาว่านางอุ้มท้องลูกคนอื่น บ้านเสิ่นถึงได้ขับไล่นางออกมา พอได้ยินจากท่านแม่บอกว่าสะใภ้บ้านโจวแบ่งปันนมให้กับอาเหยา ฉินหรูเลยทำหน้าเหมือนไม่อยากเชื่อ ความรู้สึกซับซ้อน
Read more
บทที่ 4 เงินสองตำลึง
บทที่ 4เงินสองตำลึง เผลอแป๊บเดียววันเวลาก็ล่วงเลยมาอีกสิบเอ็ดเดือน พรุ่งนี้อาเหยาอายุครบหนึ่งขวบ ฉินหรูตั้งใจว่าวันนี้จะเข้าเมืองซื้อขนมอร่อยๆ จากร้านขนมสกุลเถา และซื้อแป้งมาทำบะหมี่ เตรียมฉลองวันเกิดให้กับเจ้าตัวเล็ก นับตั้งแต่ฉินหรูตื่นขึ้นมาอีกครั้ง นางใช้ชีวิตที่สองโดยเริ่มจากการเปลี่ยนแปลงตัวเอง ฉินหรูไม่เอาแต่อุดอู้อยู่ในห้องเหมือนชาติก่อน ที่สำคัญ! นางไม่โวยวายหรือกล่าวโทษบิดามารดา นางเลี้ยงดูเจ้าตัวเล็กด้วยความเอาใจใส่ หากต้องออกไปช่วยงานที่ไร่ ฉินหรูก็จะพาอาเหยาไปด้วย บ้านฉินไม่ได้ร่ำรวยมีฐานะ แต่ก็มีความสุขในทุกวัน เพราะบรรยากาศภายในบ้านไม่ได้อึดอัดเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว เช้าวันนี้ หลังจากกินข้าวอิ่ม ท่านแม่กำลังเก็บถ้วยชามไปล้างหลังบ้าน ท่านพ่อเตรียมของเข้าไร่ อาเหยาเกาะขอบเก้าอี้ ยิ้มให้กับฉินหรู ปากเล็กๆ ของอาเหยาส่งเสียงว่า หม่ำๆ มุมปากมีน้ำลายเปื้อนเล็กน้อย รอยยิ้มบริสุทธิ์ของเจ้าตัวน้อยกระชากหัวใจของฉินหรูทุกครั้งที่เห็น ฉินหรูอุ้มลูก
Read more
บทที่ 5 ได้งานแล้ว!
บทที่ 5ได้งานแล้ว! เรื่องในชาติก่อนถือเป็นประสบการณ์ของชาติก่อน สิ่งสำคัญกว่าคือเสิ่นหยาง ต่อให้นางกลายเป็นของคนอื่นไปแล้ว ผู้ชายคนนั้นยังคงยึดติดในตัวนาง ต้องการพานางกลับมาใช้ชีวิตร่วมกับเขา ถึงนางกับเขาจะไม่มีความรักระหว่างกันก็ตาม ฉินหรูไม่เข้าใจความคิดของเสิ่นหยาง รู้เพียงว่าไม่อยากกลับไปอยู่กับเขา และไม่อยากให้คุณชายใหญ่สกุลอวิ่นรู้ว่าอดีตของนางไม่ได้ขาวสะอาด นางจึงวางแผนกำจัดเสิ่นหยาง เรื่องราวจากนั้นอย่างที่รู้ๆ กัน นางตาย และย้อนกลับมาเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้นางทำได้แค่เลี้ยงดูอาเหยาให้ดี และรอให้เสิ่นหยางกลับมา เรื่องต่อจากนั้นค่อยคิดกันอีกที ..... ตั้งแต่หน้าประตูโรงเตี๊ยมจนถึงห้องโถงภายใน ผู้คนมากมายยืนดูพร้อมวิพากษ์วิจารณ์การประลองทำอาหาร ฉินหรูเดินผ่านฝูงชน เข้าไปหาชายสูงวัยที่อายุราวๆ หกสิบกว่า เขานั่งโต๊ะกลางห้อง ตรงหน้าของเขาเต็มไปด้วยอาหารที่ทำจากเต้าหู้ ทั้งยังถูกเสี่ยวเอ้อทยอยยกออกมาจากครัวทีละจาน เพียงมองปราดเดียวก็รู้ทันทีว่าอาวุโสท่านนั้นคือพ่อบ้านเซวีย ฉิน
Read more
บทที่ 6 เข้าบ้านเซวียครั้งแรก
บทที่ 6เข้าบ้านเซวียครั้งแรก วันต่อมา ฉินหรูจัดอาหารชุดใหญ่เลี้ยงวันเกิดให้กับอาเหยา ฉินหรูไม่เพียงซื้อเสื้อผ้ากับของเล่นให้เจ้าตัวเล็ก นางให้เงินท่านแม่สองพวง(หนึ่งพวง=ร้อยอีแปะ) และยังซื้อรองเท้าคู่ใหม่ให้กับพวกท่าน “เจ้าเก็บเงินไว้เถอะ เสี่ยวหรู พ่อกับแม่รับไว้ไม่ได้หรอก” ท่านแม่บอก พร้อมดันเงินทั้งหมดคืนให้กับบุตรสาว ท่านพ่อพยักหน้าเห็นด้วยกับท่านแม่ “ไม่เอาน่า พวกท่านเก็บเงินไว้เถอะ พอข้าเข้าไปทำงานในบ้านเซวียแล้ว เดี๋ยวก็ได้เงินเพิ่มอีก” พูดจบ ฉินหรูผลักเงินคืนท่านแม่ ท่านแม่ทำหน้าลำบากใจ “ถึงเจ้าจะพูดอย่างนั้น แต่นี่เป็นเงินที่เจ้าได้มาอย่างยากลำบาก พ่อกับแม่รับไว้ไม่ได้จริงๆ” ฉินหรูถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเกลี่ยกล่อมท่านแม่อีกครั้ง “ท่านแม่ ข้าไม่ได้ลำบากอะไรเลยจริงๆ กลับกันแล้ว ถ้าท่านไม่รับเงินไว้ นั่นจะทำให้ข้าเสียใจมากกว่า” ท่านแม่หันมองท่านพ่อ เมื่อเห็นท่านพ่อพยักหน้าเบาๆ ท่านแม่ถึงได้ยอมหยิบเงินขึ้นมา ถึงอย่างนั้นท่านกลับถือเงินไปใส่ไว้ในกล่องเก็บเงินประจ
Read more
บทที่ 7 เพื่อนใหม่
บทที่ 7เพื่อนใหม่ “ฉินหรู เจ้ามีคนรักหรือไม่” พอพ่อบ้านเซวียสั่งทุกคนให้แยกย้ายแล้วกลับไปทำงาน เสี่ยวจินที่เป็นหญิงรับใช้ของคุณชายรองก็เดินเข้ามาประกบข้างๆ ฉินหรู ถามประโยคนั้น คงเพราะอายุใกล้เคียงกัน ฝ่ายนั้นจึงพูดกับนางด้วยท่าทีสนิทสนม เมื่อถูกถามฉินหรูแกล้งทำเป็นเอียงอาย ก่อนจะตอบเสียงเบา “จริงๆ แล้วข้าแต่งงานมีลูกแล้วน่ะ” “จริงหรือ!” เสี่ยวจินยกมือปิดปาก เบิกตากว้างอย่างสุดจะเชื่อ สตรีพอเข้าสู่วัยปักปิ่น(อายุ15) ส่วนใหญ่ก็ออกเรือนกันแล้ว หรืออย่างน้อยๆ ก็ต้องมีคนรู้ใจสักคนสองคน ปีนี้เสี่ยวจินอายุ 19 หากกลับไม่เคยมีคนรู้ใจสักคน ขืนเป็นแบบนี้ ในอนาคตต้องขึ้นคานแน่ๆ “จริงสิ แล้วเจ้าอายุเท่าไร” คราวนี้คนถามคือบ่าวจากเรือนใหญ่ หากจำไม่ผิด ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่าไป๋เหิง ตอนแรกยังทำทีเป็นไม่สนใจฉินหรู แต่พอได้ยินที่นางคุยกับเสี่ยวจิน ไป๋เหิงก็ทำหูผึ่ง ทั้งยังเดินเข้ามาถาม “ปีนี้ข้าอายุ 18 เจ้าค่ะพี่ไป๋เหิง” ฉินหรูตอบด้วยน้ำเสียงให้ความเคารพผู้ใหญ่ ไป๋เหิงได้ยิ
Read more
บทที่ 8 ข้อดีของการคบหาสหาย
บทที่ 8ข้อดีของการคบหาสหาย “เรื่องของเจ้าเป็นมายังไงกันแน่ แล้วที่บอกว่า ‘อดีตบ้านสามี’ หมายความว่ายังไงหรือ” ไป๋เหิงโพลงถามฉินหรูออกมาตรงๆ ฉินหรูไม่โกรธที่อีกฝ่ายอยากรู้เรื่องของนาง กลับคิดว่าเข้าทางพอดี นางยิ้มจางๆ ให้ตนดูอ่อนแอ ก่อนเล่าว่า นางกับสามีแต่งงานกันได้เพียง 3 วัน เขาก็ออกเดินทางเข้าสนามรบทันที สี่เดือนหลังจากนั้นนางก็ถูกบ้านสามีไล่ตะเพิดออกมา คนพวกนั้นไม่ยอมรับเด็กในท้องนางเช่นกัน ไป๋เหิงมุ่นคิ้วไม่พอใจแทน แต่ฉินหรูกลับยังพูดต่อหน้าตาเฉย “ข้าไม่รู้เรื่องของสามีสักอย่างตั้งแต่เขาออกจากเมืองฉาง แต่คุณชายใหญ่ของท่านยังส่งข่าวกลับมาบ้าง นับดูแล้วก็ประมาณ 2 ปี” “เจ้าทนได้ยังไง ฉินหรู!” ไป๋เหิงถามพลางกำหมัด หากเป็นนางละก็ คงอาละวาดบ้านสามีเส็งเคร็งนั้นแล้ว ฉินหรูหัวเราะน้อยๆ “เพราะข้าเชื่อว่าเขาต้องกลับมา ขอแค่เขากลับมาไม่ว่าอะไรข้าก็อดทนได้” ไป๋เหิงมองฉินหรูด้วยแววตาสงสาร “เจ้าซื่อเกินไปแล้ว” “ข้าเชื่อในตัวสามี...พี่ไป๋เหิง ท่านก็ต้องเชื่อในตัวคุณชายใหญ่ อย่าเพิ่งหมดห
Read more
บทที่ 9 เจ้าตัวเล็กเรียกแม่ได้แล้ว
บทที่ 9เจ้าตัวเล็กเรียกแม่ได้แล้ว ตอนที่อาเหยาอายุ 3 เดือน ฉินหรูเข้าเมืองมาสอบถามข่าวของเสิ่นหยาง แต่ถูกท่านพ่อท่านแม่ห้ามไว้ พอรบเร้าถามพวกท่านว่ามีเรื่องอันใด ท่านพ่อก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าลำบากใจ ‘พ่อเคยมาถามข่าวของลูกเขยครั้งหนึ่งแล้ว แต่บ้านเสิ่นบอกว่าเขาหายสาบสูญก่อนจะถึงสนามรบ เกรงว่าจะหนีทหาร ถึงมีชีวิตรอดกลับมา เกรงว่าจะถูกทางการตามล่าแล้ว’ ฉินหรูไม่เชื่อ นางรู้แก่ใจว่าเสิ่นหยางไม่ได้ตาย ทั้งไม่ได้หนีทหาร ในอีกสามปีข้างหน้า เขาจะกลับมาปรากฏตัวตรงหน้านาง แต่เพราะไม่มีเหตุผลดีๆ มาปกป้องเสิ่นหยาง นางจึงเม้มปากเงียบๆ ท่านแม่เห็นว่าบุตรสาวนิ่งเงียบไป คิดว่านางกำลังเศร้าเสียใจกับเรื่องที่เพิ่งได้ยิน นางเดินเข้ามากอดบุตรสาวเป็นการปลอบโยน ‘ไม่เป็นไร เสี่ยวหรู หากเสียใจก็ร้องไห้ออกมา เจ้ายังมีอาเหยา ยังมีพ่อกับแม่’ อ้อมกอดของท่านแม่เกือบทำให้ฉินหรูร้องไห้ออกมาจริงๆ ชาติก่อน นางทิ้งพ่อแม่แสนดีแบบนี้ได้อย่างไร… ในใจของฉินหรูยามนี้เพียงแค่สงสัย หากเสิ่นหยางกลับมารู้เรื่องนี้เข้า เขาจ
Read more
บทที่ 10 หนึ่งวันของอาเหยา
บทที่ 10หนึ่งวันของอาเหยา ในเช้าวันรุ่งขึ้น อาเหยาตื่นขึ้นมาก่อนท่านแม่ เหมือนรู้ว่าเวลานี้นางจะหนีเขาออกจากบ้าน เจ้าตัวเล็กลุกขึ้นมานั่ง ดวงหน้าน้อยๆ เต็มไปด้วยความงัวเงีย บางครั้งศีรษะเล็กก็สัปหงกปรกๆ พอเห็นท่านแม่ขยับตัว ความร้อนใจทำให้อาเหยามุดเข้าไปในอ้อมอกของท่านแม่ ส่งเสียง ‘อือ’ อย่างอ้อนๆ อาเหยาไม่อยากให้ท่านแม่ไปทำงาน อาเหยาอยากอยู่กับท่านแม่ ฉินหรูลืมตาตื่นเมื่อสัมผัสได้ถึงเจ้าก้อนแป้งที่อยู่ในอ้อมอก นางลูบศีรษะเล็กๆ ของลูกชายพลางว่า “ตื่นแล้วหรือ เป็นอะไรไป” อาเหยาอยากบอกให้ท่านแม่อยู่บ้าน อยู่เล่นกับอาเหยา แต่เขายังพูดไม่ได้ ทำได้ส่งเสียง ‘งือ’ และ ‘มามา’ กลับกัน ฉินหรูเข้าใจว่าที่อาเหยาตื่นเร็วคงเพราะฝันร้าย นางจึงลูบแผ่นหลังนุ่มนิ่มเบาๆ เพื่อปลอบ “โอ๋ๆ” อาเหยาที่ถูกท่านแม่ลูบหลังรู้สึกสบายตัวมาก บวกกับก่อนหน้านี้ตื่นก่อนเวลา ความง่วงจึงเกาะกุมบนเปลือกตา ดวงตากลมโตของเจ้าก้อนแป้งพริ้มลงด้วยความสะลึมสะลือ ไม่นานนัก อาเหยาก็เข้าสู่ห้วงนิทรา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status