ระบบ ฉันไม่เอาแกแล้วได้ไหม の小説・ストーリー

มิคกี้แกล้งถาม “มันไม่มีให้ใช้ ถ้ามีทำไมอาจะไม่ใช้ล่ะ แล้วมันเป็นอย่างไรล่ะ ไอ้โทรศัพท์มือถือของต่อเนี้ย”

ระบบไม่ดูด xxx :: พี่กัลป์ระบบหลังบ้านไม่ดูดเลยค่ะ กรี๊ดเดี๋ยวไม่ทัน C W. :: รับสายหน่อยครับ “ระบบหลังบ้านไม่ดูด? งั้นกัลป์รบกวนทุกคนทักแชตเข้ามาก่อนนะคะ แล้วค่อยกลับเข้าไลฟ์เพื่อเอฟค่ะ” ฉันเลือกตอบข้อความปัญหาของลูกค้า แต่สายตายังจ้องคอมเมนต์นั้นของคนที่บอกให้รับสาย

ไม่ไหวเลย ให้ตายเถอะฉันอยากร้องไห้

“มะ ไม่เอาแล้วค่ะ ฮึก!” “ดี ทีหลังอย่ามาเล่นกับระบบประสาทฉันนะแก้ว เพราะฉันจะเอาเธอแบบนี้ทั้งวัน ไม่ต้องเห็นเดือนเห็นหมอก!” ***สปอยล์***

ใครจะมีกันง่ายๆ ขนาดฉันยังไม่มีเลย! O_o

พราวมุก : สงสัยเนย์ จะไม่มีอินเทอร์เน็ตหรือเปล่านะ อาจจะโดนตัดเน็ต หรือไม่มีมือถือแล้วก็ได้นะ เรย์ : ไม่หรอกมั้ง ถ้าไม่มี ฉันมีให้นะหลายเครื่องเลย เธอจะเอารุ่นไหน ฉันมีให้เธอเสมอนะเนย์

ระชายาก้าวเท้าออกจากห้องเลย อาเมิ่งเอ่ย "ขนมกุ้ยฮวาบ่าวจะนำมาให้ภายหลังนะเพคะ" "เข้าใจแล้ว" โจวไป๋จวี๋อับอายต่อสายตาหยอกล้อของสาวใช้คนโปรดนัก นางทำได้เพียงตีสีหน้าเคร่งขรึมแล้วลอบมองคนข้างกายที่อมยิ้มด้วยความขุ่นเคืองใจ วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่นางจะอยู่แต่ในห้อง ไม่ว่าอย่างไรนางจะต้องออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้าง

แพรไหมหน้าเสีย "แต่นายเป็นแฮกเกอร์ไม่ใช่เหรอ? นายต้องลบได้สิ" "ฉันลบได้ระดับหนึ่ง..." ป๊อบตอบพลางกดแป้นพิมพ์

ยังมีอีกหลายคู่เลยที่ยังไม่ได้ใช้ ทางสตูดิโอมีลูกค้าท่านหนึ่งอยากได้มากจริง ๆ ค่ะ ตอนนี้คุณยังไม่สนใจจะขายใช่ไหมคะ？ ที่แท้เรื่องนี้เองที่ทำให้ผู้ช่วยต้องลำบากใจ… แต่ครั้งนี้เจี่ยนจือตอบกลับไปอย่างไม่มีความลังเลเลยสักนิด： ขายได้เลยค่ะ ฉันไม่มีปัญหา ฝากคุณจัดการได้เ ลย