Romans & histoires ถูกปฏิเสธ

“ไม่หรอก” เกื้อกูลตอบปฏิเสธเพราะรู้ดีว่านภิศาไม่มีทางกลับไปที่บ้านอย่างเด็ดขาด เธอหนีจากเขา เธอจะต้องไม่กลับไปที่บ้านแม่ของเธอแน่ๆ

พายุออกคำสั่งเสียงเรียบ "แต่...ก็ได้ค่ะ" คำปฏิเสธถูกกลืนหายไปเมื่อสายตาคมกริบเริ่มแสดงความไม่พอใจที่เห็นฉันปฏิเสธ ไม่ใช่เพราะฉันยอมเขาแต่ฉันไม่อยากทำเรื่องเล็กๆแค่นี้ให้เป็นเรื่องใหญ่โต อีกอย่างฉันก็ไม่อยากทะเลาะกับเขาตั้งแต่เช้า

"เป็นไปไม่ได้" ฟู่ซือเยี่ยนปฏิเสธโดยไม่ลังเล และเขาพูดเสริม "ผมไม่ยอม คุณอย่าคิดเรื่องนี้เลย"

ฉินซูปฏิเสธโดยมิต้องคิด “สิบปี? พูดเล่นกระมัง เป็นไปมิได้เด็ดขาด!” ซ่างกวนอวิ๋นซีเหลือบมองเขา “ข้ามิได้ต่อรองกับเจ้า เจ้าหาได้มีสิทธิ์ปฏิเสธไม่”

"อ่อออ เพื่อนน้องซีนี่เอง แล้วนี่น้องกับไอ้เวย์ :-)" "ไม่ใช่นะคะ >.<" "หืมมม จริงเหรอวะไอ้เวย์ นี่มึงโดนผู้หญิงปฏิเสธด้วยเหรอวะ ฮ่าฮ่าฮ่า" "พูดมาก!" "ฮ่าฮ่าฮ่า นี่น้องปฏิเสธเพื่อนพี่เหรอครับ"

“แล้วถ้าโดนปฏิเสธล่ะครับ” เวกเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง คราวนี้นานกว่าทุกครั้งก่อนจะตอบออกมาเสียงเรียบชัด “กูก็ต้องรับมัน” “ง่ายขนาดนั้น?” ซานเลิกคิ้ว

สมดุล เขาคิดว่านี่คือการเจรจาต่อรอง “ดาเมียน คุณยังไม่เข้าใจ” ฉันผลักลิสต์รายการกลับไปให้เขา “ฉันไม่ได้เจรกับคุณ” สีหน้าของเขาแข็งกร้าว “งั้นเธอต้องการอะไรกันแน่!”

น้ำเสียงราบเรียบแข็งกระด้างราวกับหลุดออกมาจากเครื่องรับอัตโนมัติ ดวงตาของพวกมันค้างเติ่ง นอนแน่นิ่งไม่ไหวติง ปากขมุบขมิบพร่ำบ่นถึงแต่ประโยคเดิม ๆ ซ้ำ ๆ เพราะได้รับการโปรแกรมมาแค่นี้ . /ไม่มีสัญญาณตอบรับ.. จากการร่วมรักที่ท่านเรียก.. ก.. ก/ . /ขอโทษค่ะ.. ท่าเย็ดที่ท่านเรีย ก ยังไม่เปิดให้บริการ กรุณาติดต่อ.. อั๊ก..ก.. อ่ะ.. อ่าาา.. อ่าาา

เขาตอบโดยไม่ต้องคิด “ทำไม? ในเมื่อธันก็ไม่เคยปฏิเสธจ๋าเวลาจ๋าทำอะไรแต่ทำไมพอมีเด็กคนนั้นจ๋าถึงผิดไปเสียทุกอย่าง” จารีโวยวายขึ้นพร้อมกับน้ำตาใสที่ไหลรินออกมาแต่นั้นก็ไม่สามารถเรียกความสงสารจากชายหนุ่มได้แม้แต่น้อย

“ไม่ได้” คำปฏิเสธของหลินเยว่ดังขึ้นทันที เซียวจิ่งเหยียนหันมามอง “นี่ไม่ใช่เรื่องให้เอาแต่ใจ”